tag:blogger.com,1999:blog-58976332428179767532012-02-11T20:01:50.063+08:00Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.comBlogger2401100tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-91836329691086562582012-01-25T21:56:00.004+08:002012-01-25T23:02:00.792+08:00<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">Blog အတြင္းနဲ႔ မွီတင္းေနထုိင္ၾကကုန္ေသာ ပ်ိဳပ်ိဳ အိုအုိ လူႀကီး လူငယ္ အေပါင္းတုိ႔<br />(ဒူ........................ေ၀.................ေ၀..............)<br />@#%#$%&amp;&amp;^**&amp;T@#%@%^<br /></div><br /><br />“ဟဲ့... သမီး မက္မက္...”<br /><br />“ရွင္... တီဒြင္း...”<br /><br />“အိမ္ေရွ႕မွာ ေၾကးစည္သံ တဒူဒူနဲ႔ ဘာအသံ မ်ားလဲကြဲ႕.... သြား...သြား...သြားနားေထာင္စမ္း....”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ တီဒြင္း....”<br /><br />တူမျဖစ္သူ မက္မက္ အိမ္ေပၚမွ အေျပးကေလး ေျပးဆင္းသြားေလသည္။<br /><br />((((ဒုန္းးဒုန္းးဒုန္းး..))))<br /><br />“ဟဲ့..ဟဲ့....ဒီကေလး... တခါတည္း ခုန္ေပါက္ေျပးဆင္း သြားရသလား။ မေတာ္ ေျခေခါက္သြား မွျဖင့္ေအ.... ငါ့နွယ္ေနာ္...ဟင္းးး”<br /><br />“တီ....တီ..တီ....ဒြင္း...............ေဟာ..ဟဲ..ေဟာ...ဟဲ.... ေမာထွာာာ”<br /><br />“ေရာ... အေမာတေကာနဲ႔ ဘာျဖစ္လာတုန္း...... စိတ္ေအးေအး..ထား..ျပီး ေျပာစမ္း... ငါ့နွယ္....ေအ.... ရင္တုန္လိုက္တာာ။ ဘာ..ဘာ..မ်ား ျဖစ္လာသတုန္း....ေျပာစမ္း ေျပာစမ္း...ဘာာာ ”<br /><br />တီဒြင္းမွ ရင္ဘတ္ေလး ဖိကာ... တူမျဖစ္သူ မက္မက္မ်က္နွာေလးကုိ ၾကည့္ရင္း ေျပာလာမည့္ စကားကို စုိးရိမ္တႀကီး ေစာင့္စားေနေလသည္။<br /><br />“ေျပာမွာ....ေျပာမွာာပါ တီဒြင္း... ဟို ဟို...... ဟုိ ဘေလာ့ဒ္ ေလ... တီဒြင္း သိတယ္ မဟုတ္လား..”<br /><br />“ဟဲ့..ဟဲ့...ေျပာစမ္းပါေအ...ဘယ္ ဘေလာ့ဒ္တုန္း... ဘာျဖစ္တုန္း...”<br /><br />“ဟုိ...ဟုိ...ကေလးစီးတဲ့ဒါန္းလာဗာ ဆုိလား.... Crazydreamlover.com ဆုိလား...အဲ..အဲ့ဒါ... ဟုိ..ဟုိ...တီဒြင္း သိတယ္ မဟုတ္လား....”<br /><br />“ဟဲ့..... အဲ့ဒီဘေလာ့ဒ္ကုိ သိတယ္ေလ။ အဲဒါဘာျဖစ္လဲ။ ျမန္ျမန္ေျပာစမ္း.... မိမက္..ငါစိတ္မရွည္ေတာ့ဘူး။ ကဲေျပာစမ္းပါ... အဲဒီဘေလာ့ဒ္ အခု ဘာျဖစ္သြားတုန္း ”<br /><br />တူမမက္မက္ အသက္ကေလး ရူရူမွန္ရင္း...အဲ့ေလ..မွားလုိ႔.... အသက္ကေလး မွန္မွန္ရူရင္း<br /><br />“ဟုတ္.....ဟုတ္...ကဲ့.... အဲဒါ အရင္က သူ႔ရဲ့ အိမ္ျဖစ္တဲ့ ( <a href="http://www.crazydreamlover.blogspot.com/2012/01/blog-post_25.html">http://www.crazydreamlover.com </a>)ကို ( http://www.royaldreamlover.com ) ဆိုၿပီး အသစ္ေျပာင္းလဲလုိက္ၿပီဆုိတဲ့ အေၾကာင္းကို သမီးတို႔ ဘေလာ့ဒ္ရပ္၀န္းမွာ ေၾကျငာေမာင္းခတ္ၿပီး အသိေပးတာတဲ့ တီတီဒြင္းရဲ့”<br /><br />တီဒြင္း မ်က္မွန္ေလးကို ပင့္ကာ လက္ထဲမွ ဖတ္လက္စ စာအုပ္ကုိ ခ်လုိက္ကာ အေရွ႕တုိးလာၿပီး မက္မက္ ထုိင္ေနတဲ့ ခံုေဘး၌ ၀င္ထုိင္လုိက္ေလသည္။<br /><br />“ဟဲ့...သူက ဘာလုိ႔ အိမ္အသစ္ ေျပာင္းသြားရတာတုန္း”<br /><br />“ေအာ္..တီဒြင္းကလဲ ခုနက ေၾကျငာခ်က္ထဲမွာေတာ့ သူ႔ဘေလာ့အိမ္ကုိ သူမေရာက္ျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာၿပီ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ သူ႔ဘေလာ့ဒ္အိမ္ေလးက .com ႏွစ္နွစ္သက္တမ္းကုန္ သြားတာကုိ သူသတိမထားမိ လိုက္တဲ့အေၾကာင္း၊ သူသတိျပဳမိ လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရက္ေတြလေတြ လြန္သြားလို႔ သူ႔ရဲ့ .com သက္တမ္းကို လံုး၀တုိးလို႔ မရေတာ့ဘဲ အိမ္ၿပိဳသြားၿပီ ျဖစ္ေနတဲ့အေၾကာင္း၊ အဲ့ဒါနဲ႔ RoyalDreamLover ဆုိတဲ့ အိမ္ေလးကုိ အသစ္၀ယ္ၿပီး (http://www.royaldreamlover.com) ကုိေျပာင္းလိုက္ရေၾကာင္း ေျပာသြားတာပဲ တီတီ”<br /><br />“ေအာ္....သခၤ ါ...သခၤ ါ.....ဒါေလးလဲ သခၤ ါ ရ သေဘာတရားပါပဲလားကြယ္.... ”<br /><br />“ေအးကြယ္...ဒါဆုိ တုိ႔တူအရီးလည္း သူ႔ရဲ့ဘေလာ့ဒ္အိမ္ အသစ္ေလးကို ႀကိဳဆုိရင္း link အသစ္ကို ေျပာင္းခ်ိတ္လုိက္ ၾကတာေပါ့ တူမရယ္။”<br /><br />“ဒါေပါ့တီတီ....”<br /><br />“ေအာ္.. ဒါနဲ႔ တီတီ...”<br /><br />“ေဟ....သမီး.. ဘာက်န္ေသးလဲ”<br /><br />“က်န္ေသးတယ္ တီတီ။ သူက ေျပာေသးတယ္ တီရဲ့ ။ ေနာက္တစ္ရက္ ၊ နွစ္ရက္ဆုိရင္တဲ့ သူရဲ့ အိမ္အသစ္ျဖစ္တဲ့ ေတာ္၀င္အိပ္မက္ခ်စ္သူ ဆုိတဲ့ အိမ္သစ္ေလးမွာ အိမ္တက္မဂၤလာလည္း လုပ္ဦးမယ္တဲ့ တီတီရဲ့။ အဲဒါ ဒီဘေလာ့ရပ္၀န္း အသိုင္းအ၀ိုင္းက မိတ္ေဆြေတြ အားလံုးကုိ 7 Stars ေဟာ္တယ္မွာ အေကၽြးအေမြးနဲ႔ ဧည့္ခံဦးမယ္တဲ့”<br /><br />“ေဟ..ဟုတ္လား..... သိပ္ေကာင္းတဲ့ အစီအစဥ္ပဲ သမီးေရ ”<br /><br />“ကဲ..တုိ႔တူအရီးလည္း ဒီပြဲေလးမွာ ၀င္ႏြဲလုိက္ရေအာင္ သမီးေရ”<br /><br />“ေရးးးးးးးအဲ့ဒီပြဲၾကရင္ ေပ်ာ္စရာႀကီးပဲ ေနမယ္ေနာ္ တီတီဒြင္း ”<br /><br />“ဒါေပါ့..သမီးရဲ့။ ကဲ... အခ်ိန္ရွိတုန္း တီတီတုိ႔ သူ႔ရဲ့ <a href="http://www.crazydreamlover.blogspot.com/2012/01/blog-post_25.html">အရူးအမူး အိပ္မက္ခ်စ္သူ</a> ဆုိတဲ့ အိမ္အေဟာင္း နာမည္ေလးကုိ (<a href="http://www.crazydreamlover.blogspot.com/2012/01/blog-post_25.html">http://www.crazydreamlover.com</a>) အိမ္အသစ္ေလး ျဖစ္တဲ့ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေတာ္၀င္အိပ္မက္ခ်စ္သူ </span>ဆုိတဲ့ <span style="color: rgb(0, 0, 153);">http://www.royaldreamlover.com</span> ကို ေျပာင္းလုိက္ၾက ရေအာင္ေနာ္။ :D ”<br /></div><br /><br /><span id="fullpost"></span><div style="text-align: right;"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/145/8381E0A94F8E35D393D5C400845C8EA3.png" style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-9183632969108656258?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/12647222311816011397noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-5563595073347640732012-01-06T00:18:00.003+08:002012-01-06T00:45:33.896+08:00သနားပါတယ္လို႔ လူတိုင္းေျပာတတ္ ၾကေပမယ့္ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ လူတိုင္းမထား တတ္ၾကဘူး။<br /><br />ခ်စ္တယ္လို႔ လူတိုင္းေျပာတတ္ ၾကေပမယ့္ ေမတၱာတရားနဲ႔ ဘယ္သူမွ မျပည့္စံုၾကဘူး။<br /><br />Sorry လို႔လူတိုင္း ေျပာတတ္ ၾကေပမယ့္ အမွားကင္းေအာင္ ဘယ္သူမွ မေနတတ္ ခဲ့ၾကဘူး။<br /><br />နဳတ္ခ်ိဳစြာ လူတိုင္းေျပာတတ္ ၾကေပမယ့္ ကၠဳႆာစိတ္ ကင္းေအာင္မေနနိုင္ၾကဘူး။<br /><br />ကိေလသာကင္းေအာင္ လူတိုင္းက်င့္ေဆာင္ နိုင္ေပမယ့္ မစၦရိယစိတ္ကို လူတိုင္းမတြန္း လွန္နိုင္ၾကဘူး။<br /><br />အမွန္တရားကို လူတိုင္းလက္ခံနိုင္ ၾကေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္ႀကီးမႈ(ဘဝင္)ကို<br />လူတိုင္းမတြန္းလွန္ နိုင္ၾကဘူး။<br /><br />လူတိုင္းက ေက်ာ္ၾကားမႈကို မေတာင့္တ ခ်င္ေပမယ့္ ခ်ီးက်ဳးခံ ရဖို႔ရဲ့ အေဝးမွာ မေနတတ္ ခ်င္ၾကဘူး။<br /><br />လူတိုင္းမွာ သဒၵါတရား ရွိၾကေပမယ့္ ေပးကမ္းစြန္႔ ၾကဲမႈကို လူတိုင္းမလုပ္ နိုင္ခဲ့ၾကဘူး။<br /><br />လူတိုင္းက ေရာင့္ရဲနိုင္ ၾကပါတယ္လို႔ ေျပာေပမယ့္ ေလာဘရဲ့ သားေကာင္ဘဝက ဘယ္သူမွ ရုန္းထြက္နိုင္ျခင္း မရွိၾကဘူး။<br /><br />ေအာင္ျမင္မႈကို လူတိုင္းလို ခ်င္ၾကေပမယ့္ ေပးဆပ္မႈကို လူသားတိုင္း မလုပ္နိုင္ၾကပါဘူး။<br /><br /><br />ခုလိုလာ ဖတ္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ :) အာဝါးးးးးးစ္ :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-556359507334764073?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/12647222311816011397noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-44343348178595980642011-11-21T23:07:00.002+08:002011-12-01T19:29:04.995+08:00<div style="text-align: justify;">~~~ၿမိဳ႕လယ္က မ႑ပ္ အရပ္မွာတဲ့ ကုသိုလ္ ေက်ာင္းႀကီးရယ္အို လက္ရန္းငယ္ၿပိဳ ရွင္လူပ်ိဳတည္း တကည္းက ေက်ာင္းစုိလို႔ရႊဲ ~~~~ အေရွ႕ကို ေလွ်ာက္ပါလို႔ ~~~ အေနာက္ကယ္တဲ့ ေမွ်ာ္လိုက္ရင္ တံခြန္တိုင္ ေရႊကုကၠားနဲ႔ ~~~ ဘုရားကိုျမင္ စာပေလြ ေမာင္းမွာ ပိုက္ပါလို႔ ေက်ာင္းကိုတဲ့ ~~~ လုိက္မယ္ျပင္ ဘယ္စာ ဘယ္နွစ္၀ါ ေမာင္သင္မတုန္း ~~~ ေမေလးကို သံခ်ိဳေနွာ ေျပာခဲ့ပါဦး ~~~ မမေလးတုိ႔ ပ်ိဳ႕ဦးရင္ အ၀င္မွာ သာေပေတာင္း ~~~ ေဗာဓိေရႊေက်ာင္း~~~`<br /><br />ေဗ်ာသံစည္သံမ်ား ထြက္ေပၚလာေသာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ၀န္းထဲမွ ဦးထက္ပိုင္ထြန္းႏွင့္ ေဒၚသြန္းခင္ခင္ တုိ႔ရဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ သားျဖစ္သူ သူရိန္ရိႈင္းထက္ရဲ့ ရွင္ျပဳအလွဴေတာ္ မဂၤလာ ဆုိသည့္ ဆုိင္းဘုတ္အား ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း မုဒ္ဦး၀၌ ခမ္းနားထည္၀ါစြာ ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရ ေပလိမ့္မည္။ ခ်ိမ့္ခ်ိမ့္သဲ က်င္းပေနေသာ ထုိရွင္ျပဳပြဲမွာ က်က္သေရ အျဖာျဖာနဲ႔ တင့္တယ္လြန္း လွပါေသာ ေဒၚသြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ ေပ်ာ္မဆံုး ျဖစ္ေနေလသည္။ လက္ထဲမွ ဆံခ်ပု၀ါစကို ကိုင္ထားရင္း သားကိုတလွည့္ ခင္ပြန္းကိုတလွည့္ ၾကည့္မဆံုး ေပ်ာ္မဆံုး ျဖစ္ရေလသူက သြန္းခင္ခင္ဆုိရင္ မမွားပါဘူး။ လိမ္မာလြန္းေသာ သားျဖစ္သူအား သူမအျဖစ္ခ်င္ဆံုး ရွင္ျပဳပြဲေလးကို က်င္းပခြင့္ရသည့္ အတြက္လည္း ေပ်ာ္မဆံုးေပ။<br /><br />သူမအျဖစ္ခ်င္ဆံုး ဆႏၵေတြကို အျမဲျဖည့္ဆည္း ေပးတတ္ေသာ ခင္ပြန္းသည္ ဦးထက္ပိုင္ထြန္းဧ။္ သူမအေပၚ ထားေသာ ေမတၱာကို ျမင္ေယာင္ခံစားရင္ ေပ်ာ္ရႊင္မိ ရေလသည္။ မည္သို႔ပင္ ဆုိေစ သူႏွင့္သူမ တို႔ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ ထားၿပီး ေစာင့္ထားအပ္တဲ့ က်င့္၀တ္ေတြနဲ႔ အိမ္ေထာင့္တာ၀န္ကို နားလည္မႈ မ်ားစြာနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားရင္း အမ်ားက ေလးစားအတုယူ စရာပင္ ျဖစ္ရေလသည္။<br /><br />မိဘစကားကို တစ္ေသြမသိမ္း နားေထာင္တတ္ေသာ လိမ္မာယဥ္ေက်းေသာ သားတစ္ေယာက္ရဲ့ မိခင္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ အိမ္ေထာင့္တာ၀န္အား လစ္ဟင္းမႈ မရွိပဲ ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္တတ္ေသာ ဦးထက္ပိုင္ထြန္းဧ။္ ဇနီးမယား တစ္ေယာက္အျဖစ္ လည္းေကာင္း သူမဘ၀အား ေက်နပ္ ဂုဏ္ယူမိေလသည္။ ရွင္ျပဳပြဲေလးမွာ အလွဴရွင္ ႏွင့္တကြ ဧည့္ပရိတ္သတ္ေတြ ေပ်ာ္မဆံုး ျဖစ္ေနေပမယ့္ ၀ါးရံုပင္မ်ားအား အကာအကြယ္ ျပဳရင္း ထုိရွင္ျပဳပြဲအား ၾကည့္ေနသူ လူတစ္ေယာက္ ရွိေနသည္ကို မည္သူမွ် သတိမျပဳ မိၾကေပ ။ ထုိသူသည္ စုတ္ျပတ္သတ္ေနေသာ သူဧ။္အက်ီ ၤ အိတ္အတြင္းမွ ဓာတ္ပံုေဟာင္းေလး တစ္ခုအား ထုတ္ၾကည့္ၿပီး ရိႈက္ႀကီးတငင္ ငိုေၾကြးကာ တစ္ခုခု အားစိတ္ထိခိုက္ ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းစြာနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀န္း အတြင္းသုိ႔ ရီေ၀ေ၀ ၾကည့္ေနေလသည္။<br /><br />ထိုသူဧ။္ ရီေ၀ေ၀ အၾကည့္ေတြသည္ ဆံခ်ေနေသာ လူအုပ္စု ၾကားမွ လွပေက်ာ့ရွင္းၿပီး က်က္သေရ အျဖာျဖာနဲ႔ ျပည့္စံုလွပေနေသာ ေဒၚသြန္းခင္ခင္နွင့္ လိမ္မာယဥ္ေက်းေသာ ဇနီးအေခ်ာေလးအား ပိုင္ဆုိင္ထား၍ အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ေနေသာ ခင္ပြန္းသည္ ဦးထက္ပိုင္ထြန္းႏွင့္ ကိုရင္ေလာင္း အျဖစ္ ေရာက္ရွိမည့္ သူတုိ႔ဧ။္ သားျဖစ္သူ သူရိန္ရိႈင္းထက္ ။ ယခုကဲ့သို႔ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းလွေသာ ရွင္ျပဳအလွဴမွာ သူလည္းပါ၀င္ ဆင္ႏြဲခြင့္ ရခ်င္ပါသည္။<br /><br />“သြန္း ကိုယ့္ကို ခြင့္လြတ္ပါကြာ ၊ ကုိယ့္သားကိုေတာင္ သားလုိ႔ေခၚႏုိင္စြမ္း မရွိတဲ့ ကိုယ့္လုိ ယုတ္မာရက္စက္တဲ့ ေရာဂါသည္ႀကီး တစ္ေယာက္ကို ခြင့္လြတ္ေပးပါ သြန္းရယ္။ ”<br /><br />ဦးေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ ေနာင္တတရား မ်ားစြာကုိ ရင္မွာပိုက္ၿပီး စိတ္ထဲမွ အႀကိမ္ႀကိမ္ အခါခါ ေတာင္းပန္ရင္း လက္ထဲမွ ဓာတ္ပံုေလးကို ၾကည့္ေနေလသည္။ <br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူ မိုးမိုးရဲ့ ေမြးေန႔ပြဲမွာ သူမဧ။္အိမ္သုိ႔ သြားခဲ့စဥ္က သူမရဲ့ မိတ္ဆက္ေပးမႈေၾကာင့္ မုိးမိုးဧ။္ အစ္ကို၀မ္းကြဲဆုိသူ ေနဘုန္းေခါင္နွင့္ ခင္မင္ရင္းနွီးခြင့္ ရခဲ့ေလသည္။ အသားျဖဴ၍ မပုလြန္း မ၀လြန္းေသာ ရုပ္ရည္ေျပျပစ္၍ စြဲေဆာင္မႈ အျပည့္ရွိေသာ ေငြေၾကးခ်မ္းသာေသာ ေနဘုန္းေခါင္သည္ သူမဧ။္ ခ်စ္သူရည္စား ျဖစ္လာလိမ့္မည္ဟု သူမဘယ္တုန္းကမွ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေပ။ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာကာ သူမအား လာလာေတြ႔ေနေသာ ေနဘုန္းေခါင္ အားေန႔စဥ္လိုလို ျမင္ရဖန္ မ်ားလာေသာ အခါ သံေယာဇဥ္ တြယ္လာမိ တာကေတာ့ အမွန္ပင္။ သုိ႔ေ သာ္ အေျခအေန အဆင့္အတန္းျခင္း ကြာျခားလြန္းတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ေနဘုန္းေခါင္အား သူမ မခ်စ္မိေအာင္ ႀကိဳးစားရမည္။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္သည္ ေရအလွ်င္ ကဲ့သုိ႔ျမန္ဆန္ လြန္းတာေၾကာင့္ သူမ စိတ္ကို မည္သုိ႔မွ် ထိန္းခ်ဳပ္နုိင္ျခင္း မရွိခဲ့ေပ။ သူမသည္ မိမိဘ၀ကို ရိုးရိုးသားသား ျဖင့္ႀကိဳးစားေနေသာ သာမာန္မိန္းကေလး တစ္ဦးမွ်သာ ျဖစ္သည္။ ရုပ္ရည္အတန္ အတင့္ရွိ၍ ဥပတိရုပ္ သန္႔ျပန္႔ေသာ အေနအထား တြင္ပါ၀င္ေပမယ့္ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ရပ္တည္ရင္း ဘ၀အား ျဖတ္သန္းေနသူ သာမာန္ မိန္းကေလး တစ္ဦးမွ်သာ ျဖစ္သည္။<br /><br />“သြန္း”<br /><br />“ရွင္ ကိုကို ”<br /><br />“သြန္း ကိုယ့္ကို တကယ္ခ်စ္တာလား ”<br /><br />“ခ်စ္တာေပါ့ ကိုကို၊ ဒါေပမယ့္ သြန္းအေျခအေနနဲ႔ ကုိကို႔ အေျခအေနက အရမ္းကြာ ျခားလြန္းေတာ့ သြန္းေၾကာက္တယ္ ကိုကို ”<br /><br />“ဆင္းရဲတာ ခ်မ္းသာတာ အဓိက မဟုတ္ပါဘူးကြာ။ အဓိက သြန္းကိုယ့္ကို ခ်စ္ေနဖို႔ပါပဲ ။”<br /><br />“သြန္း အရမ္းခ်စ္တာေပါ့ ကိုကို ၊ သူမ်ားနဲ႔ မတူေအာင္ကို ခ်စ္တာပါ ကုိကိုရယ္။ ”<br /><br />သူမ ေနဘုန္းေခါင္ဧ။္ ရင္ခြင္ထဲ တုိး၀င္ကာ ဖက္ထားမိေလသည္။ ခ်စ္သူ ေနဘုန္းေခါင္အား သူမ အလြန္ခ်စ္သည္။ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ခ်စ္သည္။ သူ႔အတြက္ ဆုိရင္ အသက္ပင္ေသေသ ေဖာ္မျပ တတ္ေအာင္ ခ်စ္သည္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေန အဆင့္အတန္းျခင္း ထပ္တူမညီတာကို စဥ္းစားမိတုိင္း သူမ သက္ျပင္းအခါခါ ခ်မိကာ ရင္ေမာမိေလသည္။ သူမႏွင့္ ကုိကိုတုိ႔ ဒီဘ၀ ေပါင္းစပ္ခြင့္မွ ရပါေလစ။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“သြန္း ကုိယ္တုိ႔ အတူေန ရေအာင္ကြာ။”<br /><br />“လက္မထပ္ပဲ အတူေနလုိ႔ မသင့္ေတာ္ပါဘူး ကိုကို ။ သြန္းကို တကယ္ခ်စ္ရင္ သြန္းတုိ႔ လက္ထပ္ၾက ရေအာင္ေလ။”<br /><br />ေနဘုန္းေခါင္ တခ်က္ငိုင္စင္း သြားသည္။ သူမ လက္ထပ္ဖို႔ ေျပာျခင္းသည္ သူ႔အား စိတ္စႏုိးစေနွာင့္ ျဖစ္ေစျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />“ဘာလဲ သြန္းက ကုိယ့္ကို မခ်စ္လုိ႔လား ”<br /><br />“မဟုတ္ပါဘူး ကိုကို ။ သြန္း ကုိကုိ႔ကို တကယ္ခ်စ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သြန္း သိပ္ေၾကာက္တယ္။ ”<br /><br />“သြန္းက ကိုယ့္ကို မယံုလို႔လား ”<br /><br />“မယံုတာ မဟုတ္ပါဘူး ကိုကို ။ သြန္းေလ သြန္း သြန္းသိပ္ေၾကာက္လို႔ပါ ကိုကို ၊ လက္မထပ္ပဲ အတူေနရင္ မေကာင္းပါဘူး ကိုကိုရယ္။ ”<br /><br />“ေတာ္ၿပီ သြန္း ဘာမွ ထပ္မေျပာနဲ႔ေတာ့ ကိုယ္သိလိုက္ပါၿပီ သြန္းကုိယ့္ကို တကယ္မခ်စ္ဘူးဆုိတာ ။ ”<br /><br />ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ စိတ္အလို မၾကျခင္း မ်ားစြာနွင့္ အျပစ္တင္ၿပီး ထြက္ခြာသြားေလသည္။ ဒီကိစၥနွင့္ ပတ္သတ္ၿပီး သူမနွင့္ မၾကာခဏ စကားမ်ားျခင္းအတြက္ သူမအား စိတ္ပ်က္သြား ေလျခင္းလား ဆုိၿပီးၾကံဳးမရ ျဖစ္ရသည္လည္း ခဏခဏပင္။ သူမကို ခ်စ္ေသာ ကိုကို ၊ သူမက ခ်စ္ေသာ ကိုကို အတြက္ ဒီတခါ ကိုကို႕ ဆႏၵေတြ ျဖည့္ဆည္းေပးဖုိ႔ သြန္းႀကိဳးစားပါ့မယ္။ ကိုကို ေတာင္းဆုိသမွ်ေတြကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ သြန္းျဖည့္ဆည္း ေပးပါ့မယ္။ ကိုကိုေက်နပ္ ႏုိင္ပါေစ ။သူမစိတ္ထဲ မွခ်စ္သူ ေနဘုန္းေခါင္အား ေျပာဆုိေန မိေလသည္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ေနဘုန္းေခါင္ သူမအား လာမေတြ႔ ၊ ဖုန္းလည္းမဆက္ ၊ ဒီရက္နွင့္ဆုိ ငါးရက္လြန္လို႔ တစ္ပတ္ပင္ ျပည့္ခဲ့ေလၿပီ။ ခ်စ္သူထံမွ အဆက္အသြယ္ မရသည့္ သူမ ရင္ထဲမွာ ဗေလာင္ဆူ ခံစားေန ရေလသည္။ ကိုကိုဆႏၵေတြကို သူမမလိုက္ေလွ်ာ မိခဲ့လို႔ သူမကို ကိုကိုစိတ္ပ်က္ သြားေလၿပီလား အေတြးေတြကို ရုတ္သိမ္းရင္း<br /><br />“ဟာ….ကိုကို ….ကုိကို…”<br /><br />“ကိုကို သြန္းဆီ လာတယ္ ဟုတ္လား။ ”<br /><br />“ဒါေပါ့ သြန္းရယ္။ သြန္းက ကိုကို႔ကို မခ်စ္ေပမယ့္ ကိုယ္က သြန္းကို ခ်စ္ေတာ့ သြန္းကို ခုလုိ လာေတြ႔ရတာေပါ့။ ”<br /><br />“ကိုကုိကို႔ သြန္း အရမ္းလြမ္းတာပဲ ကုိကိုရယ္။ ကိုကိုေတာင္းဆုိသမွ် ကိုကိုဆႏၵေတြကို သြန္းျဖည့္ဆည္း ေပးပါ့မယ္ ကုိကို ”<br /><br />ဒီလိုႏွင့္ သြန္းခင္ခင္ႏွင့္ ေနဘုန္းေခါင္တုိ႔ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ခ်စ္သူတုိ႔ ထားအပ္သည့္ စည္းကုိ လူမသိသူမသိ က်ဴးလြန္ခဲ့ မိၾကသည္။ သူမခ်စ္သူ ေနဘုန္းေခါင္းအား ခ်စ္လြန္းအားႀကီး၍ ခ်စ္သူဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္း ေပးခဲ့ေသာ သြန္းခင္ခင္ အရာအားလံုး ခ်စ္သူေစ စားရာသာ ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“ကိုကို အရင္လို မဟုတ္ေတာ့ သလုိပဲေနာ္၊ ကုိကို သြန္းဆီကို လိုအပ္မွ လာေတြ႔ေနတာလား။”<br /><br />“ဘာလုိ႔လဲ သြန္း။ ကိုယ္ ခုတစ္ေလာ အလုပ္ေတြ မ်ားလြန္းလို႔ပါ ကြာ။ ”<br /><br />စိတ္ထဲရွိမွသာ လာေတြ႔တတ္ေသာ ေနဘုန္းေခါင္ အားသြန္းခင္ခင္ အပစ္တင္၍ ေျပာမိသည္။<br /><br />“ကိုကို အၿမဲပဲ အဲဒီအလုပ္ေတြပဲ အေၾကာင္းျပေနတာ ။ သြန္းျမင္ရတာမွ မဟုတ္တာ။ ကိုကို အျပင္မွာ တျခားမိန္းကေလးေတြနဲ႔ ေျခရႈတ္ေနတာ သြန္းမသိဘူး မထင္နဲ႔ ေနာ္ကိုကို။ ၿပီးေတာ့ ကိုကိုက အရင္က သြန္းခ်စ္တဲ့ ကိုကိုနဲ႔ မတူေတာ့ သလုိပဲ ၊ သြန္းအေပၚမွာလဲ ဆက္ဆံတာ ေအးစက္စက္နဲ႔ တမ်ိဳးပဲ ကိုကို ”<br /><br />“သြန္း မင္းက ေတာ္ေတာ္ စကားမ်ားတဲ့ မိန္းမပဲ။ ေအးကြာ။ ကုိယ္ေနာက္တစ္ေယာက္ ရွာတယ္ ဆုိရင္လည္း မင္းအလကား ေနရင္းနဲ႔ ရာထူး တုိးတာေပါ့ ၊ မဟုတ္ဘူးလား။ ဟားဟား.. ”<br /><br />စသလုိလို နွင့္ ရယ္ေမာေျပာ ဆုိေနေသာ ေနဘုန္းေခါင္အား သြန္းခင္ခင္ မ်က္ေစာင္းထုိး၍<br /><br />“ကိုကိုေနာ္ ၊ ကိုကို တျခားမိန္းကေလးေတြ ရွာခ်င္ရွာပါ။ ကိုကို႔ကို သြန္း အျပစ္မေျပာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သြန္းမ်က္စိ ေ႐ွ႕မွာေတာ့ မျမင္မိ ေစပါနဲ႔ကိုကို ။ သြန္းခံစား ရလို႔ပါ။ ”<br /><br />“ေအးပါကြာ ေအးပါ ၊ ကိုကိုမွာ သြန္းတစ္ေယာက္ထဲ ရွိတာပါကြာ ”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ ေက်နပ္ၿပံဳးေလး ၿပံဳးမိလိုက္သည္။ အခ်စ္တစ္ခုတည္းကို ကိုးကြယ္ေသာ သြန္းခင္ခင္ ႏွင့္ မိမိဧ။္ ရမၼက္တစ္ခု တည္းအား ေရွ႕တန္းတင္ ေသာ ေနဘုန္းေခါင္တုိ႔ ရည္စားလည္းမက ၊ လင္မယား အရာလည္း မေျမာက္ပဲ လူမသိ သူမသိ ခ်စ္သူရည္စား ဘ၀ျဖင့္သာ ေနၾကရင္း ႏွစ္ႏွစ္ဆိုေသာ အတိုင္းအတာ တစ္ခုသုိ႔တုိင္ခဲ့ေလၿပီ။ <br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“ကိုကို ၊ သြန္းတို႔ ဒီလိုပဲ ေနသြားၾက ေတာ့မွာလား ကုိကို ”<br /><br />“သြန္းက ဒီလိုမေနခ်င္လုိ႔ ဘယ္လို ေနခ်င္လုိ႔လဲ”<br /><br />“ကိုကိုကလဲ စကားေျပာ ပံုႀကီးကိုက သိပ္ေပါ့ပ်က္တာပဲ”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ မ်က္ေစာင္းေလး ထုိး၍ မေက်မနပ္နွင့္ ေျပာသည္။<br /><br />“သြန္းကုိ တရား၀င္ ယူဖုိ႔ စိတ္ကူးမရွိ ေသးဘူးလား ကိုကို ၊ ဒီလိုပဲ သြန္းတုိ႔နွစ္ပါး သြားေနလုိ႔ မျဖစ္ေသးဘူးေလ ကိုကိုရယ္။ ”<br /><br />“ကုိယ္ဘက္က အေျခမက် ေသးလုိ႔ပါ သြန္းရယ္။ မဂၤလာေဆာင္တယ္ လက္ထပ္တယ္ ဆုိတာ လြယ္တာမွ မဟုတ္တာ။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္မွာလဲ ေငြေၾကးအရ သိပ္ခက္ခဲ ေနလုိ႔ပါကြာ။ လက္ထပ္ဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ေသးတဲ့ အေျခအေန တစ္ခုေၾကာင့္ပါ သြန္းရယ္ ။ စီးပြားေရး ေကာင္းလာတဲ့ အခါၾက လက္ထပ္ေတာ့ သြန္းကို တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ ထားနုိင္တာေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား သြန္း”<br /><br />“ကိုကိုေျပာတာ မွန္ပါတယ္ ၊ ဒါေပမယ့္ သြန္းတို႔ ခုဆိုရင္ ႏွစ္နွစ္ဆုိတဲ့ အခ်ိန္ေတာင္ ေရာက္ေနၿပီေလ။ ကိုကို႔အိမ္ကို ဘယ္ေတာ့ဖြင့္ ေျပာမွာလဲ ၊ ကုိကို႔အေပါင္းအသင္း ေတြေရွ႕မွာ သြန္းဟာ ကုိကို႔ ခ်စ္သူပါလို႔ ဘယ္ေတာ့မိတ္ဆက္ ေပးမွာလဲ။ ဒီလိုပဲ လူသူမသိေအာင္ သြန္းကုိ ထားေတာ့မွာလား ကိုကို ၊ ”<br /><br />ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ သူ႔မအား အတင္းလက္ထပ္ပါရန္ ေျပာေနေသာ သြန္းခင္ခင္ အားမည္သုိ႔ လွည့္ပတ္ရမည္ကို စဥ္းစားရင္း<br /><br />“မင္းက အတြက္ ဒါေတြက အေရးႀကီး ေနလုိ႔လား သြန္း ၊ ကိုကုိ႔ကို စိတ္ညစ္ေအာင္ေတြ မေျပာပါနဲ႔ကြာ။ ဒီေန႔ သြန္းနဲ႔ေပ်ာ္ရေအာင္ ကိုကိုလာခဲ့တာ ၊ ကုိယ့္ကုိ ဂ်ီမက် ပါနဲ႔ကြာ။ ကုိ႔ကို နားလည္ေပးပါကြာ ေနာ္။”<br /><br />သြန္းေခါင္းေလးကို သပ္၍ ေျပာေနေသာ ကိုကို အား သြန္း သက္ျပင္းခ်၍ ၾကည့္ေနေလသည္။<br /><br />“သြန္း ကိုကို႔ကို စိတ္ညစ္ေအာင္ ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူးကိုကို ၊ ျဖစ္သင့္တာကို ေျပာေနတာပါ။ အခု ကိုကို႔ပံုက သြန္းအေပၚ အရမ္းေအးစက္ ေနသလုိ သြန္းခံစား ေနရတယ္။ ဘာလဲ သြန္းက ကိုကို႔မိသားစု၀င္ မျဖစ္ထုိက္လုိ႔လား ေျပာစမ္းပါဦး ကိုကိုရဲ့။ ”<br /><br />“မင္းသိပ္စကား မ်ားပါလား သြန္း ။ ဒါမလုိ႔လဲ ငါမင္းကို စိတ္ကုန္တာ ။ မင္းကို သံေယာဇဥ္ ရွိလြန္းလုိ႔ ငါခုလို လာေနေနတာပဲ။ မင္းငါ့ကို စိတ္ညစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာလား သြန္း။ ”<br /><br />“ဘယ္လုိေျပာလုိက္တယ္ ကုိကို ၊ အခုေတာ့ သြန္းကုိ စိတ္ကုန္တယ္ ဟုတ္လား ။ သြန္း၀မ္းနည္းတယ္ ကိုကို ၊ ဟင့္ဟင့္.. သြန္း တကယ္ ၀မ္းနည္းတယ္။ သြန္းမွာ ဘာအျပစ္ေတြ ရွိေနလုိ႔လဲ ကုိကို ”<br /><br />“မငိုနဲ႔ မင္းကုိေျပာလုိက္ရင္ အျမဲတမ္း မ်က္ရည္နဲ႔မ်က္ခြက္။ အဲဒါေတြပဲ ငါမင္းကို စိတ္ပ်က္တာ။ အလကား ေနရင္း ငိုေနတယ္။ ေတာ္ၿပီကြာ။ ငါျပန္ေတာ့မယ္။ ”<br /><br />“ကုိကို…ကိုကို..”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ ေခၚပါေသာ္လည္း ေနဘုန္းေခါင္ လွည့္၍ပင္ မၾကည့္ပဲ ထြက္သြားေလသည္။ “ကိုကိုက အၿမဲတမ္း ဒီလိုပဲ စကားေျပာရင္ ဘယ္ေတာ့မွ အေျပာမခံပဲ ေခါင္းေရွာင္ထြက္သြားတယ္ ”<br /><br />သူမတစ္ေယာက္တည္း တိုးညင္းစြာ ေျပာဆုိလုိက္ကာ ဟင္းးးးသူမသက္ျပင္းရွည္ႀကီးကို ေလးပင့္စြာ ခ်မိေလသည္။ ခ်စ္သူသက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္မွာ သူမတို႔ နွစ္ေယာက္ ေတြ႔လိုက္တုိင္း ၾကည္ႏူးရသည့္ အခ်ိန္ထက္ စကားမ်ား ေနရသည့္ အခ်ိန္က ပိုမ်ားသည္။ ခ်စ္သူသက္တမ္း နွစ္နွစ္ေက်ာ္မွာ ေနဘုန္းေခါင္ဧ။္ တရား၀င္ ခ်စ္သူရည္စားပါလို႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေျပာဖို႔ အခြင့္အေရး မရေသးေပ။ သူမ ဘာဆက္လုပ္ ရမည္နည္း။<br /><br />ခ်စ္တာတစ္ခု တည္းေၾကာင့္ သူနွင့္သူမတို႔ ဘ၀ကို အတူေနထိုင္ ျဖတ္သန္းေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ယခု ကိုကိုဘက္မွ သူမအား တရား၀င္ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းယူဖုိ႔ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ျပေနေလသည္။ ယခုခ်ိန္ ၾကမွေတာ့ သူမဘာဆက္ လုပ္ရမည္နည္း။ သူမအတင္းအၾကပ္ ေျပာလွ်င္ပင္ ကိုကိုနွင့္ စကားမ်ားၿပီး ကိုကို စိတ္ကုန္ရံုက လြဲ၍ သူမအတြက္ ထူးျခားမႈ ရွိမွာမဟုတ္ေပ။ ယခုမူ ေနဘုန္းေခါင္ သူမနွင့္ စကားမ်ားၿပီး ကတည္းက မဆက္သြယ္တာ ဆယ္ရက္ေက်ာ္ေလာက္ ပင္ရွိေနေလသည္။ အခ်စ္တစ္ခုကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ ခဲ့မိ၍ သူမဘ၀ အရႈံးႀကီး ရံႈးရေလၿပီ။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ေဟာ…ဒါကုိကုိ႔ ကားသံပဲ ကိုကို လာၿပီလား မသိဘူး ။ သူမအား လာေခၚျခင္း ျဖစ္သည္။ သူမျပင္ဆင္ၿပီး ေနဘုန္းေခါင္ ေခၚရာသို႔ လုိက္သြားခဲ့သည္။<br /><br />“သြန္း ကုိယ္တုိ႔ေတြ ဒီလုိအတူ ေနရတာကို ေပ်ာ္လား”<br /><br />“ေပ်ာ္တာေပါ့ ကိုကုိရဲ့။ သြန္းက ကိုယ္နဲ႔သာဆုိရင္ ဘယ္မွာပဲ ေနရေနရ ေပ်ာ္တယ္။ ကုိကိုသာ သြန္းရဲ့ အနားမွာ ရွိရင္ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။ သြန္းကို ခြဲမသြားနဲ႔ေနာ္ ကုိကို။ ကုိကိုနဲ႔သာ ေ၀းရမယ္ ဆိုရင္ သြန္းေတာ့ ေသသြားလိမ့္ မယ္ထင္တယ္ ကုိကို”<br /><br />“ခြဲမသြားပါဘူး သြန္းရယ္။ သြန္းတာ ကိုယ့္ကို ခ်စ္မယ္ ကိုယ့္စိတ္ ဆႏၵကိုသာ လိုက္ေလွ်ာေပးရမယ္ေနာ္”<br /><br />“အုိ…ကိုကုိကလည္း ..ဆုိးျပန္ၿပီ၊ ကိုကို႔ အႀကိဳက္ကို သြန္းဘ၀ နဲ႔ရင္းၿပီး လုိက္ေလွ်ာထား ၿပီးခဲ့ၿပီပဲ ကိုကိုရယ္ ”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ ေခါင္းေလး၀ွက္တာ ေနဘုန္းေခါင္ ရင္ခြင္ထဲ တိုး၀င္သြားေလသည္။ သူမ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ခ်စ္သူကိုကို စိတ္ခ်မ္းသာ ေစဖုိ႔ သူမ အေသြးအသား အသက္ပင္ ေပးဆပ္ထားခဲ့သည္ မဟုတ္လား။ ေနဘုန္းေခါင္အား ရူးရူးမူးမူး ခ်စ္ခဲ့မိ တဲ့အတြက္ သူမဘ၀ တသက္တာလံုး ေပးဆပ္သြားဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ထား ခဲ့ေလသည္။ အခ်စ္ဟာ ေပးဆပ္ျခင္း တစ္ခုဆုိရင္ မွန္ပါသည္ ေနဘုန္းေခါင္ အတြက္ သူမ အသက္ပင္ ေပးဆပ္ဖုိ႔ ၀န္မေလးသူ တစ္ဦးပါ။ ခ်စ္သူအတြက္ လုိအပ္ခ်ိန္တုိင္း အရိပ္အေျခမျပတ္ အျမဲစိတ္ ခ်မ္းသာေစဖို႔ သူ႔ အနားမွာ ေပးဆပ္အခ်စ္နဲ႔ အေဖာ္အျဖစ္ အၿမဲတမ္း အတြက္ရွိ ေနေစမည္။<br /><br />“ကိုကို သြန္း ကိုကို႔ကို ေမးစရာ ရွိတယ္ ”<br /><br />“ေမးေလ သြန္း ဘာေမးမလုိ႔လဲ”<br /><br />“ကိုကို သြန္းကို ေပၚေပၚတင္တင္ ဘာလုိ႔မတြဲရဲ ရတာလဲဟင္ ၊ သြန္းဟာ ကိုကို႔ခ်စ္သူ ေတြပါလို႔ ဘာလုိ႔ ေျပာဖုိ႔ သတိၱမ ရွိတာလဲဲ”<br /><br />ေနဘုန္းေခါင္ ခဏေတာ့ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္ သက္သြားသည္။<br /><br />“သြန္း ၊ အဲဒီေတြက ခုခ်ိန္မွာ အေရးႀကီး လို႔လားကြာ။ ဘ၀မွာ အခ်စ္ထက္ ေငြက အေရးႀကီးတယ္ သြန္း ။ ဒါမလုိ႔ ကိုကို အိမ္ေထာင္ျပဳဖုိ႔ထက္ ေငြရွာဖို႔ပဲ စဥ္းစားတယ္ ၊ ေငြရွိရင္ ဘယ္အခ်ိန္ပဲ အိမ္ေထာင္ျပဳျပဳ ရတယ္၊ကုိကို စီးပြားေရးေကာင္းမွ သြန္းကိုတင့္ေတာင့္တင့္တယ္ ထားႏုိင္မွာေပါ့။ မဟုတ္ဘူးလား”<br /><br />“ကိုကိုကလည္း မဂၤလာေဆာင္ လက္ထပ္ၿပီးမွ ႏွစ္ေယာက္အတူတူ စီးပြားရွာလည္း ရတာပဲဟာကို၊ သူမ်ားေတြလည္း ဒီလုိပဲ ဘ၀ကို ရုန္းကန္ႀကိဳးစားရင္ ေအာင္ျမင္ခ်မ္းသာသြားတဲ့ လင္မယားေတြလည္း ရွိတာပဲ ကိုကိုရယ္။ ၿပီးေတာ့ သြန္း ေငြေၾကးစည္းစိမ္ေတြ တစ္ခုမွ မမက္ပါ ဘူးကိုကို”<br /><br />“သြန္းကေလ ကိုကိုနဲ႔ ကေလးေတြေမြးၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ အိမ္ေထာင္ကို တည္ေထာင္ခ်င္တာ ကိုကို ၊ ဘ၀ကို တည္ျငိမ္စြာ တည္ေဆာက္ခ်င္တာ၊ မရွိလည္း အတူတူ ရွိလည္း အတူတူေပါ့ ကိုကိုရယ္။ ”<br /><br />“ကိုကိုေတာ့ ကေလးေတြ မေမြးခ်င္ပါဘူး။ ကေလးေတြလည္း မခ်စ္ဘူးေနာ္ သြန္း”<br /><br /> စေနာက္သလုိလို ေျပာေနေသာ ေနဘုန္းေခါင္ စကားကုိ သြန္းခင္ခင္ နားေထာင္ရင္း<br /><br />“ဟြန္းးးကိုကိုကလည္း ကုိကိုနဲ႔သြန္းနဲ႔ ရတဲ့ကေလးကိုေတာ့ ခ်စ္မွာပါ ကိုကုိရဲ့။ ကိုယ့္ေသြးပဲဟာ မဟုတ္ဘူးလား။”<br /><br />“ဘာပဲေျပာေျပာ ကိုကိုရယ္ သြန္းကိုကိုနဲ႔ တည္တည္က်က် ဘ၀တစ္ခုကို တည္တံ့ေအာင္ ထူေထာင္ခ်င္ၿပီ”<br /><br />သြန္းခင္ခင္တစ္ေယာက္ ေနဘုန္းေခါင္ဧ။္ ရင္ခြင္တြင္း တုိး၀င္၍ တီးတုိးေျပာဆုိလိုက္ၿပီး ဖက္ထားလုိက္ေလသည္။ ေနဘုန္းေခါင္မွ ရင့္သက္ေမာကို ေလးပင့္စြာ ခ်ေနေလသည္။ သြန္းခင္ခင္နဲ႔ တြဲေနတုန္းက အေပ်ာ္သေဘာနွင့္သာ တြဲေနေသာ္လည္း ယခုမူ သူမမွ သူ႔အား လပ္ထပ္ပါရန္ အတန္တန္ ေျပာေနေသာအခါ သူစိတ္ရႈတ္ ရသည္မွာ အမွန္ျဖစ္ေလသည္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ကိုကို ကိစၥတစ္ခုနွင့္ ခရီးသြားမယ္ တစ္လေလာက္ ၾကာမယ္လုိ႔ သူမအား ေျပာဆုိထားခဲ့လုိ႔ သူမ ကိုကို ႏွင့္ မေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ပါ။ ကိုကို သူမဆီ ေရာက္မလာသည့္ ေန႔ရက္တုိင္းဟာ သူမအတြက္ေတာ့ အေဆြးပင္လယ္ကို လက္ပစ္ကူး ေနရသူလုိ ေမာပန္းလြန္း လွပါသည္။<br /><br />“ဟင္…ကိုကို…ဟုတ္ပါတယ္ ဒါကိုကိုမွ ကိုကို အစစ္ပါ။ ေဘးမွာလည္း ေကာင္မေလး ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာ ေလးနဲ႔ပါလား။ နံေဘးက ေကာင္မေလးနဲ႔ ကိုကိုနဲ႔က ဘာလဲ ဘယ္သူလဲ။ ”<br /><br />သူမတစ္ကိုယ္တည္း ေရရြတ္ရင္း ေဆာက္တည္ရာ မရျဖစ္ ေနေလသည္။ သူမ ကိစၥတစ္ခုျဖင့္ ၿမိဳ႕ထဲသုိ႔ သြားစဥ္ ေနဘုန္းေခါင္ဧ။္ ကားအား လွမ္းေတြ႔လုိက္ မိေလသည္။ သူမရင္ေတြ ဗေလာင္ဆူကာ ႏွလံုးခုန္ ရပ္သြားမတတ္ ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ သူမ ကိုကို႔ကို အလုပ္ကိစၥနွင့္ ခရီးသြား ေနခဲ့သည္ပဲ ထင္ေနခဲ့သည္။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ သူမ ခ်စ္တဲ့ ကိုကို တျခားတစ္ေယာက္နွင့္ တြဲေနေလျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />သူမကိုကို႔အား အျပည့္အ၀ ယံုၾကည္ထား မိခဲ့၍ ကိုကို႔နွင့္ ပတ္သတ္သမွ်အား မစံုစမ္းခဲ့ေပ။ အခ်စ္တစ္ခုတည္းနွင့္ ကိုးကြယ္ ရွင္သန္ေနထုိင္သူ သူမအဖုိ႔ ကိုကိုနွင့္ ပတ္သတ္လာလွ်င္ မ်က္စိႏွစ္ဖက္လံုး ပိတ္၍ ခ်စ္မိခဲ့ေလသည္။ သူမ ယခုမွ စ၍ ကိုကို႔အား စံုစမ္းရပါေတာ့မည္။ ကိုကို သူမအား ခ်စ္တာလား ကစားတာလား ဆုိတာ သူမသိေအာင္ လုပ္မွ ျဖစ္ေပေတာ့မည္။ ကိုကို သူမအား တစ္လနီးပါး အဆက္အသြယ္ မလုပ္ျဖစ္တုန္းက အလုပ္ကိစၥနွင့္ ခရီးထြက္ သြားသည္ဟုသာ သူမ သိထားရသည္။ တကယ္တမ္းေတာ့ ကိုကို မိန္းကေလး တစ္ေယာက္နွင့္ ခရီးအတူ ႏွစ္ေယာက္သား သြားျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />သူမ အရမ္းခ်စ္ေသာ ကိုကိုက ထုိမိန္းကေလးနွင့္ လက္ထပ္ဖုိ႔ အထိ အစီအစဥ္ ရွိထားသည္ ဟုလည္း သိရေလသည္။ သူမ နွလံုးေသြး ရပ္မတတ္ ျဖစ္သြားရေလသည္။သူမခ်စ္တဲ့ ကိုကိုသည္ အလြန္စန္းပြင့္ၿပီး မိန္းကေလးေတြ တ၀ိုင္း၀ိုင္းနဲ႔ အလြန္ေပြရႈတ္သူ ျဖစ္ေၾကာင္း သူမယခု သိရေလၿပီ။ မိန္းကေလးေပါင္း မ်ားစြာနွင့္လည္း လက္မထပ္ပဲ အတူေန ထိုင္သည္ဟု သိခဲ့ရသည္။ ထုိအထဲမွာမွ သူမကေတာ့ ဘ၀တစ္ခုလံုးကို ပံုရင္းၿပီး အခ်စ္ႀကီး ခ်စ္ခဲ့ရသူ ျဖစ္ေလသည္။ ႏွစ္နွစ္တာ ဆုိသည့္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္မွာ သူမ ကိုကို႔အေပၚ သစၥာမေဖာက္ပဲ ကိုကို႔တစ္ေယာက္ထဲပဲ စြဲျမဲစြာ ခ်စ္ခဲ့မိသည္။အသားကျဖဴျဖဴ မ်က္ခံုးမ်က္ဖန္ ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ရုပ္ရည္ေျပပ်စ္လွေသာ ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ ယေန႔ေခတ္ အေနအထားအရ စီးပြားေရး အတင့္အတင့္နဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ကားတစ္စီး အပါအ၀င္ က်ယ္၀န္းေသာ အိမ္ႏွင့္ျခံ၀န္းကို ပိုင္ဆုိင္ထားသူ အေျပာအဆုိ ေက်ညက္ေသာ ေနဘုန္းေခါင္ အဖုိ႔မွာေတာ့ ပ်ိဳေမတုိင္းအတြက္ စြဲၿငိေစသည္မွာ မဆန္းလွပါ။<br /><br />ထုိသုိ႔ ပ်ိဳတုိင္းႀကိဳက္တဲ့ နွင္းဆီခိုင္ ျဖစ္ေသာ ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ သြန္းခင္ခင္ ေနာက္ကြယ္တြင္ မိန္းကေလးမ်ားနွင့္ ထည္လဲတြဲ ေနသည္ကို သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ မသိခဲ့ ရေလျခင္းက အခ်စ္ေၾကာင့္ မ်က္စိနွစ္လံုး အဆိပ္သင့္ ကန္းေနခဲ့ရသူ မဟုတ္ပါလား။ ဒါသည္ပင္ သူမအတြက္ ကံၾကမၼာရဲ့ အလွပဆံုး ျဖစ္တဲ့ ၀ဋ္ဆုိေသာ လက္ေဆာင္ျဖစ္ ေနျခင္းလားဆုိတာ သူမမသိေတာ့။ဒီလုိနွင့္သူမ ေနဘုန္းေခါင္အား မိန္းမမ်ားႏွင့္ မၾကာမၾကာ ေတြ႔မိေလသည္။ သူမရင္ကို က်င္စက္နွင့္ တုိ႔ၿပီးဒဏ္ခတ္ ေနေရာ့သလား သူမရင္ေတြ မြန္းၾကပ္ပိတ္ေလွာင္ၿပီး ခံစားေနရပါသည္။ ေနဘုန္းေခါင္ဧ။္ ကားေပၚတြင္ မိန္းကေလးမ်ားကို မရိုးရေအာင္ ျမင္ေတြ႔ေနသည္မွာ သြန္းခင္ခင္အဖုိ႔ ရင္ထဲမွာေတာ့ တစ္ဆစ္ဆစ္ နာက်င္ၿပီး ႏွလံုးေသြး ရပ္မတတ္ ခံစားရေလသည္။ကိုကို ဘာလုိ႔ေျခလွမ္းေတြ ပ်က္ေနရတာလဲ။<br /><br />ငါ့ကိုၾကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳး ညည္းျပလုိက္တာ ငါကေတာ့ ကိုကို႔ကို အျပည့္အ၀ ယံုၾကည္ခဲ့မိလုိ႔ မ်က္စိႏွစ္လံုးလံုး အကန္းဘ၀ ေရာက္ခဲ့ရ သလုိမ်ိဳး ကိုကိုနဲ႔ ပတ္သတ္တာေတြကို ငါမ်က္ကြယ္ျပဳ ထားခဲ့ပါလား။ ကုိကို ရယ္ သြန္းက ကုိကို႔ကို တကယ္ခ်စ္ ခဲ့တာပါ ။ ကိုကို႔ကို နားလည္မႈ အမ်ားဆံုးနဲ႔ ေပးဆပ္မႈ႔ အမ်ားဆံုး အခ်စ္နဲ႔ ခ်စ္ခဲ့တာပါ ။ ခုေတာ့ ကုိကို ရက္စက္လုိက္တာ ။ သြန္းခင္ခင္ သက္ပ်င္း အႀကိမ္ႀကိမ္ခ်ရင္း ပါးျပင္မွ မ်က္ရည္မ်ားကုိ သုတ္၍ စိတ္ထဲမွ ေျပာဆုိေနျခင္း ျဖစ္ေလသည္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“ကိုကို ေျခလွမ္းေတြ အရမ္းပ်က္ ေနပါလား ၊ ကိုကို အသစ္ေတြ႔ရင္လည္း သြန္းကို ေျပာပါ၊ သြန္းကို ႀကိဳးရွည္ရွည္နဲ႔ေတာ့ မဆြဲထားပါနဲ႔၊ သြန္း ကိုကို႔ေၾကာင့္ စိတ္ပင္ပန္း လြန္းလွပါၿပီ ကိုကိုရယ္။ ကိုကို မခ်စ္ေတာ့ ဘူးဆုိရင္ သြန္းကို ေျပာပါကိုကို ၊ ကိုကို႔ကို သြန္းအျပည့္အ၀ နားလည္ပါတယ္။ ”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ ေနဘုန္းေခါင္နွင့္ ပတ္သတ္၍ သူမျမင္ခဲ့ဖူး ၾကားခဲ့တာေတြကို အခ်က္အလက္နွင့္ ေမးျမန္းေျပာဆုိ ေသာအခါ ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ မည္သုိ႔မွ် ျငင္းဆန္ႏုိင္ျခင္း မရွိေပ။<br /><br />“ကိုယ္မလိမ္ပါဘူး သြန္း။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အတြက္ ေပးဆပ္ေနရတဲ့ သြန္းကို ကိုကိုသနား မိတာေတာ့ အမွန္ပဲသြန္း။ ဒါမလို႔လဲ သြန္းကို ကိုယ္မေျပာ ရက္ခဲ့ဘူး။ ကိုယ္သြန္းကို ယူျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး သြန္း။ ”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ အံ့ၾသလြန္း၍ ေနဘုန္းေခါင္အား ေငးလွ်က္သား ၾကည့္ေနမိသည္။<br /><br />“ရွင္……..ကိုကို ဘယ္လုိေျပာလိုက္တယ္”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ အံ့ၾသလြန္း၍ မ်က္လံုးေလး အျပဴးသားနွင့္ ေနဘုန္းေခါင္အား ၾကည့္ၿပီး ေမးလုိက္သည္။<br /><br />“ကိုကို…သြန္းကို ခြဲမသြားပါနဲ႔။ သြန္းကို မရက္စက္ ပါနဲ႔ကုိကိုရယ္။ သြန္း ကိုကိုနဲ႔ မခြဲႏုိင္ဘူး ။ သြန္းကို သနားပါ ကိုကိုရယ္။ ကိုကို႔ကို သြန္း မခြဲႏိုင္ဘူး ။ ဟင့္..ဟင့္”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ မ်က္ရည္သို႔ စီးက်ရင္း သူမသိပ္ ခ်စ္ရေသာ ခ်စ္သူေနဘုန္းေခါင္အား အသနားခံ ေျပာေနေလသည္။<br /><br />“ကုိယ္အမွန္ေျပာရရင္ သြန္းကို ကိုယ္သနားတာက လြဲလို႔ ခံစားလုိ႔ မရေတာ့ဘူး ။ ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ထက္ သံေယာဇဥ္ တစ္ခုေၾကာင့္သာ ကိုယ္သြန္းကို ဆက္တြဲေနတာပါ။ ကိုယ္သြန္းကို ခြဲဖုိ႔လည္း စိတ္ကူးမရွိပါဘူး ။ဒါေပမယ့္ သြန္းနဲ႔ ေပါင္းစပ္လုိ႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေန တစ္ခုေၾကာင့္ ဆုိတာပဲ ကိုယ့္ကုိ နားလည္ထား ေပးပါသြန္း ”<br /><br />“ဒါဆို သြန္းကို ဘာလုိ႔ အစက ခ်စ္တယ္လုိ႔ ေျပာခဲ့ရတာလဲ”<br /><br />“ဒီတုန္းက ကိုယ့္စိတ္က မင္းကို သာယာမိသြားလုိ႔ပါ”<br /><br />“သြန္း ေတာင္းပန္ပါတယ္ ကိုကိုရယ္။ သြန္းကို လမ္းခြဲစကားေတာ့ မေျပာပါနဲ႔ေနာ္။ သြန္းမွာ ကိုကို မက္ေလာက္စရာ ဘာတစ္ခုမွ မရွိတာကို သြန္းသိပါတယ္”<br /><br />“မင္းနဲ႔ငါ့ ဘ၀တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ လုိ႔ရမယ့္ ငါ့ခံစားခ်က္ ကုန္ဆံုးသြားလုိ႔ပါပဲ။ ”<br /><br />“သြန္း ကိုကို႔အနားမွာ ဘယ္လုိပဲ ေနရေနရ ၊ ကိုကိုနဲ႔ပဲ ႏွစ္ကုိယ္တူ ဘ၀တစ္ခုကို ထူေထာင္ ခ်င္တာပါ ကိုကို ။ သြန္း တျခားဘာကိုမွ မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး ကိုကိုရယ္။ ”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ ေနမင္းေခါင္ ေျခေထာက္အား ဖက္၍ တုိးလွ်ိဳးေတာင္းပန္ ေျပာဆုိေနရာ ေနမင္းေခါင္ တစ္ေယာက္ စိတ္အပ်က္ႀကီး ပ်က္ေနရေလသည္။ ကိုယ္ခ်စ္ကို ေပးခဲ့မိသူ တဖက္သတ္ အခ်စ္ႏွင့္ သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ အဘယ္မွာ တတ္ႏုိင္မည္နည္း ။ ခ်စ္သူေပြသမွ် ရႈတ္သမွ် အား သေဘာထား ႀကီးႀကီးနွင့္ ခြင့္လြတ္ေပးထား ရံုကလြဲ၍ မည္သုိ႔မွ် ေျပာဆုိပိုင္ခြင့္ မရွိခဲ့ပါ။ သံေယာဇဥ္သည္ အခ်စ္ထက္ ပုိမိုခိုင္ၿမဲသည္ကို အျပည့္အ၀ ယံုၾကည္ နားလည္ထားေသာ သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ သူမအား ေနဘုန္းေခါင္ ထားသြားမွာကို အေၾကာက္ဆံုးပင္။<br /><br />“သြန္း မင္းလင္တ ရူးေနၿပီလား ၊ မင္းမွာ မာနဆုိတာ မရွိေတာ့ဘူးလား။ ကိုယ္ဟာမင္းအတြက္ ဘာမွမဟုတ္ ေလာက္ပါဘူးကြာ။ မင္းလည္းၾကာရင္ ငါ့ကိုေမ့သြားမွာပါ။ ဒီေတာ့သြန္း ကိုယ္တို႔ အမုန္းမပြားဘဲ ေအးေအး ေဆးေဆးပဲ လမ္းခြဲၾက ရေအာင္ကြာ ။ လူနွစ္ဦး ေပါင္းဖက္ဖုိ႔က အဓိက စိတ္ပဲလုိ႔ ကုိယ္ထင္တယ္။ ခု ငါမင္းကို ဘယ္လိုမွ ခံစားလုိ႔မွ မရေတာတာ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။ နွစ္ေယာက္လံုး မနစ္နာခင္ ကိုယ္တုိ႔လမ္းခြဲတာဟာ မင္းအတြက္လဲ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ မင္းဘ၀ကို မင္းအေကာင္းဆံုး တည္ေဆာက္ပါ ။ ငါ့ကိုလည္း မဆက္သြယ္ပါနဲ႔ ၊ အေကာင္းဆံုးက မင္းငါ့ကို ေမ့လုိက္ပါ သြန္း ၊ ”<br /><br />သူဧ။္ေျခေထာက္အား ဖက္ထားေသာ သြန္းခင္ခင္ဧ။္ လက္မွရုန္းထြက္ရင္း ေနဘုန္းေခါင္ ေျပာေနေလသည္။<br /><br />“ကိုကို ၊ ကိုကို ဟာ သြန္းရဲ့ အနာဂဏ္ ၊ ကိုကို ဟာ သြန္းရဲ့ အရွင္သခင္ ၊ ကုိကိုဟာ သြန္းရဲ့ဘ၀ ၊ ကိုကိုဟာ သြန္းရဲ့ အိပ္မက္ပါ။ အဲဒီထက္ေတာင္ ပုိေအာင္ ကိုကို႔ကုိ ခ်စ္ခဲ့ရတာပါ ၊ သြန္းကို ခြဲမသြားပါနဲ႔ ။ ကိုကို………..ကိုကို………………ကိုကို…………”<br /><br />စကားပင္ မဆံုးလုိက္ သြန္းခင္ခင္ ငိုရင္း ခ်စ္သူျဖစ္သူ ေနမင္းေခါင္အား ေျပးလုိက္ ေခၚေသာ္လည္း ေနဘုန္းေခါင္ ကားကို တရွိန္ထိုး ေမာင္းထြက္သြားေလသည္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“ကိုကို ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သြန္းက ကိုကို႔ကိုခ်စ္ေတာ့ ကုိကိုအနားမွာ ဘယ္လုိပဲ ေနရေနရ သြန္းေက်နပ္ပါတယ္။ သြန္းကို လက္ထပ္တာ လက္မထပ္တာ သြန္းအတြက္ အေရးမႀကီး ေတာ့ပါဘူး ။ သြန္းအနားမွာ ကိုကိုရွိ ေနဖုိ႔သာ အဓိကပါ ကိုကိုရယ္ ။ ”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ တစ္ကိုယ္တည္း စိတ္ထဲမွ ေရရြတ္ၿပီး ေဘးမွာ ရွိေနေသာ သစ္ပင္အား ေနဘုန္းေခါင္ အမွတ္ျဖင့္ တင္းၾကပ္စြာ ဖက္ထားလုိက္သည္။ ။ သူမအနားမွ ေနမင္းေခါင္ ထာ၀ရ ထြက္သြားမွာကို သူမအရမ္း ေၾကာက္ရြံမိသည္။ အခ်စ္ကို ကိုးကြယ္သူ ျဖစ္တဲ့ သူမအတြက္ ေနာက္ဆံုး ရလာဒ္က လမ္းခြဲျခင္းလား။ သူမ ရူးသြပ္စြာ ခံစားေနရတာကို ဘယ္လိုကုသ ရမည္နည္း။ အစြဲအလမ္း ႀကီးလြန္းသူ သူမအဖုိ႔ သိပ္ကို ရူးသြပ္လြန္း ေနၿပီလား။ သူမ သိပ္ခံစားရသည္။ သူမ သိပ္ခ်စ္လြန္းခဲ့၍ ရင္ေပါက္မတတ္ ခံစားေနရသည္။<br /><br />ေတာင္းဆု တစ္ခုသာ ျပည့္ခဲ့မယ္ ဆုိရင္ ထုိဆုသည္ သူမသိပ္ခ်စ္ေသာ ခ်စ္သူ ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ သူမအနား ျပန္လာဖုိ႔ပင္ ျဖစ္သည္။ ခ်စ္သူက အလိုမရွိေတာ့၍ စြန္႔ခြာသြား ခံရေသာ သူမအတြက္ ဘယ္အရာမွ ကုစား၍ မရႏုိင္ခဲ့ေခ်။ အသဲကြဲ ဒဏ္ရာကို သူမမည္သုိ႔ ကုသရမည္နည္း ။ အခ်စ္တစ္ခုေၾကာင့္ အရံႈးႀကီး ရံႈးခဲ့ရသူ အတြက္ သူမသိပ္ကို ခံစားရလြန္းသည္။ သူမ ဒီခံစား ရမႈေတြက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ အေ၀းဆံုး ထြက္ခြာသြား ခ်င္မိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူမဘ၀ကို အဆံုးသတ္ရန္ သူမအႀကိမ္ႀကိမ္ ေသေၾကာင္းၾကံ စည္မိသည္။ သို႔ေသာ္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ေပ။ <br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ဘုရား….ဘုရား…သူမ စုိးထိတ္စြာျဖင့္ ဘုရားတ မိေလသည္။ အကုသုိလ္ ဆုိတာ သူလာရင္ အဖြဲ႔လိုက္ လာသည္မဟုတ္ပါလား။ ခုသူမ သိလုိက္ပါၿပီ။ ခ်စ္သူရည္စားရဲ့ အစြန္႔ပစ္ကို ခံရတာ မၾကာေသး ၊ ယခု မအီမလည္ ႏွင့္ ပ်ဳိ႕အန္ ေနျခင္းမွာလည္း ေသြးရိုးသားရိုး ျဖစ္ေနသည္ မဟုတ္ဟု သူမထင္မိ လုိက္ေလသည္။ သူမထင္သလုိ မဟုတ္ပါ ေစနဲ႔လို႔ သူမက်ိတ္၍ ဆုေတာင္းမိသည္။ သူမအေတြးလြန္၍ ေသခ်င္ေလာက္ေအာင္ကို ျဖစ္သြားသည္။<br /><br />သူမခံစား ေနရတာကို ေနဘုန္းေခါင္အား ဖြင့္ေျပာသင့္ မေျပာသင့္ စဥ္းစားမိသည္။ ျဖစ္လာသမွ် ကိစၥအား မေျပာပဲ သူမတစ္ေယာက္ထဲ ခံၿပီး ကုိယ့္ကိုကိုယ္ သတ္ေသပစ္မည္ ၊ စသည့္ ဇေ၀ဇ၀ါ ခ်ီတံုခ်တံု အေတြးေတြက သူမအား ေျခာက္ျခားစ ျပဳေနေလသည္။ သူမေသခ်ာေအာင္ စစ္ေဆးမည္။ အကယ္၍ ဟုတ္ခဲ့လွ်င္ သူမကေလးအတြက္ အသက္ရွင္မွ ျဖစ္ေတာ့မည္။ ေနဘုန္းေခါင္ဧ။္ အခ်စ္အား ျပန္လည္ရယူရန္ သူမဆက္ႀကိဳးစားမည္။ အေတြးတို႔ကို ရပ္ပစ္ရင္း လက္က ေနဘုန္းေခါင္ဧ။္ နံပါတ္ေလးအား ႏွိတ္မိလုိက္ေလသည္။<br /><br />“ဟ…ဟဲ…..လုိ…… ကို…ကို………. ကုိကိုလားဟင္ သြန္းပါ”<br /><br />“ေျပာသြန္း ဘာကိစၥလဲ”<br /><br />“ကိုကို႔ကို ေျပာစရာ ရွိလုိ႔ သြန္း ကိုကိုနဲ႔ ေတြ႔လို႔ရ မလားဟင္ ”<br /><br />“မင္းနဲ႔ငါ ေတြ႔ဖို႔ မလိုအပ္ေတာ့ဘူး ထင္တယ္သြန္း”<br /><br />“ကိုကို႔အတြက္ မလိုအပ္ေပမယ့္ သြန္းအတြက္ လုိအပ္တယ္ ကိုကို။ သြန္းမွာ ကိုယ္၀န္ရွိ ေနၿပီနဲ႔ တူတယ္ကိုကို”<br /><br />“ဘာာာာ …. မင္း ဘာ ေျပာလုိက္ သြန္း ” “ဟုတ္တယ္ ၊ သြန္းမွာ ကိုယ္၀န္ ရွိေနၿပီလား မသိဘူး ” “မင္း…မင္း…ဟာာာာ သြန္း”<br />ေခါင္းနပန္း ႀကီးသြားသူ ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္သြားေသာ အသံေၾကာင့္ တဖက္မွ သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ တုန္သြားေလသည္။<br /><br />“မင္းဟာက ေသခ်ာလုိ႔လားသြန္း ၊ ေသခ်ာေရာ စစ္ၿပီးၿပီလား ”<br /><br />“သြန္းလည္း မသိေသးဘူး ကိုကို ၊ ေသခ်ာေအာင္ စစ္ေဆးၿပီးမွ သိရမယ္။ ”<br /><br />“မင္း အခု ဘယ္မွာလဲ သြန္း ငါလာခဲ့မယ္ ဟုတ္ၿပီလား မင္း ငါ့ကို ေစာင့္ေန”<br /><br />ေျပာေျပာဆုိဆုိ ေနမင္းေခါင္ တစ္ေယာက္ ဖုန္းကုိခ်ၿပီး အသက္ရူ ခဏမွ် ရပ္တန္႔သြားခဲ့သည္။ အကယ္၍သာ သြန္းခင္ခင္ မွာသာ သူနွင့္ရေသာ ကိုယ္၀န္ရွိခဲ့မည္ ဆုိပါက သူေလွ်ာက္ရမည့္ လမ္းတြင္ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္လာႏုိင္သည္။ ဒါဆိုသူဘာလုပ္ ရမည္နည္း ။ သူ လက္မထပ္ခ်င္ပါ ။ သြန္းခင္ခင္ ဆုိသူ မိန္းကေလးအား သူဘ၀ရဲ့ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုထဲသို႔ ဘ၀လက္တြဲ ေဖာ္အျဖစ္ မထည့္ခ်င္ပါ။ မွန္ပါသည္ သူ သြန္းခင္ခင္အား အေပ်ာ္သေဘာျဖင့္ တြဲခဲ့မိေသာ္လည္း သံေယာဇဥ္ ရွိသည္။ သုိ႔ရာတြင္ သံေယာဇဥ္ ရွိေသာ္လည္း သူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္း အတြင္းသုိ႔ သြန္းခင္ခင္ အား မည္သုိ႔မွ် မသြင္းခ်င္ပါ။ သူမရွိရာသို႔ ေနဘုန္းေခါင္ ကားေမာင္းထြက္ လာခဲ့ေလသည္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“ကိုကို သြန္းမွာ ကိုယ္၀န္ရွိတာ ဟုတ္တယ္ ၊ သြန္းဘယ္လုိ လုပ္ရမလဲကိုကို ၊ ”<br /><br />“ဟင္”<br /><br />ေနဘုန္းေခါင္ ေခတၱမွ် ေတြေ၀ငိုင္စင္း သြားသည္။<br /><br />“သြန္း မင္းအမွန္ အတိုင္းေျဖ ဒီကိုယ္၀န္က ငါနဲ႔ရတဲ့ ကိုယ္၀န္မွ ဟုတ္ရဲ့လား ”<br /><br />“ရွင္”သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ မထင္မွတ္ထားေသာ ေနဘုန္းေခါင္ဧ။္ စကားလံုးကို သူမနားနွင့္ ၾကားရေလေသာ အခါ အံ့ၾသမိေလသည္။<br /><br />“ကိုကိုဘယ္လို ေျပာလိုက္တာလဲ ၊ သြန္းရဲ့သိကၡာကို ေစာ္ကားလုိက္တာလား ကိုကို၊ သြန္းတစ္သက္မွာ ကုိကို ကလြဲၿပီး သြန္းဘယ္သူနဲ႔မွ မေဖာက္ျပန္ခဲ့ဘူး ကိုကို ၊ ဒါ ကိုကို နဲ႔ရတဲ့ ကိုယ္၀န္ပါ။ ”<br /><br />“သြားစမ္းပါ သြန္းရာ။ မင္းငါ့ကို ကုိယ္၀န္အေၾကာင္းျပၿပီး ခ်ဳပ္မယ္ေတာ့ မၾကံနဲ႔။ ငါ့ကို ကေလးဗန္းျပၿပီး အၾကပ္ကိုင္ ခ်င္တာလား သြန္း။ မင္းနဲ႔ငါ ဇာတ္လမ္းက ၿပီးဆံုးသြား ၿပီဆုိတာ မေမ့ပါနဲ႔။ ”<br /><br />ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ ေပါက္ကြဲကာ ေနရံကို လက္၀ါးနွင့္ တခ်က္ထုိးလိုက္ၿပီး က်ိတ္မႏုိင္ ခဲမရ ျဖစ္ေနေလသည္။ <br /><br />“ကိုကို… ဘာလုိ႔ သြန္းကို အဲ့လုိစြပ္စြဲ ရတာလဲ။ သြန္း ဘယ္သူနဲ႔မွ မေဖာက္ျပန္ဘူး ဆုိတာ ကိုကုိအသိဆံုး ျဖစ္မွာပါ ၊ ဒီကေလးဟာ ကိုကို႕ကေလးပါ။ ကိုကိုက သြန္းရဲ့ ပထမဆံုး ခ်စ္သူပါ။ ကိုကို အဲ့ဒါကို ယံုေပးပါ။ ”<br /><br />ခ်စ္သူ ေနဘုန္းေခါင္ အား ေတာင္းပန္တုိးလွ်ိဳး ေနေသာ သြန္းခင္ခင္ ။ ခ်စ္သူအား ယံုမိလို႔ ပံုမွားအပ္ခဲ့မိေလေသာ သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ ယခုလို ခ်စ္သူရဲ့ ျငင္းပယ္ျခင္းကို ခံရေတာ့ သူမရင္ေတြ မီးဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေလာင္ၿပီး ဗေလာင္ဆူ ေနေလသည္။ <br /><br />“ဒီမွာသြန္း မင္း မာယာသံုး ၿပီး ငါနဲ႔ဇာတ္လမ္း ျပန္ဆက္ခ်င္လုိ႔ လိမ္ေျပာေနတာလား။ မင္းနဲ႔ငါ ဇာတ္လမ္းက ျပတ္ေနၿပီ။ မင္းငါ့ကုိ ဒုကၡမေပး ပါနဲ႔ကြာ။ မင္းကို ကိုယ္ေနာက္ဆံုး ေျပာမယ္သြန္း။ ငါ လွည္းက်ိဳးထမ္း ဖုိ႔ထိေတာ့ မမိုက္မဲေသး ပါဘူးကြာ။ ခုခ်ိန္ကစၿပီး မင္း ငါနဲ႔မဆက္သြယ္ ပါနဲ႔ေတာ့။ ငါ့ဘ၀ကို မဖ်က္ဆီး ပါနဲ႔ကြာ၊ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္။ ”<br /><br />“သြန္းခ်စ္တာ ကိုကို႕ကိုပါ။ သြန္း ကိုကို႕ရဲ့ အသုိင္းအ၀ိုင္း ဂုဏ္ပကာသန စည္းစိမ္ကို မက္လို႔မဟုတ္ပါဘူး ကိုကိုရယ္။ သြန္း သစၥာဆုိ ရဲပါတယ္။ ”<br /><br />“သစၥာ ဟုတ္လား သြန္း ၊ သစၥာဆုိတာ မင္းတုိ႔လို အပိုင္ကိုင္ခ်င္ ႀကိဳးခ်ည္ခ်င္ေနတဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့ မိန္းမေတြရဲ့ လက္သံုးစကားပဲ။ ငါမယံုဘူးသြန္း။ ဒီကေလးဟာလည္း ငါနဲ႔ရတာ ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး သြန္း။ ငါ မင္းနဲ႔ ဒီေလာက္တြဲေနတာ မင္းကို သံေယာဇဥ္ ရွိလို႔ တြဲေနတာ ။ အကယ္၍ ငါနဲ႔ရတဲ့ ကေလးဆုိရင္ မင္း ဒီကေလးကို ေမြးလုိ႔မျဖစ္ဘူး ၊ မင္းျဖတ္ခ် ပစ္ရမယ္။”<br /><br />သူမ ေနဘုန္းေခါင္အား အံ့ၾသစြာ စိုက္ၾကည့္ ေနမိလုိက္သည္။ သူမ မထင္မွတ္ ထားေသာ စကားေတြနဲ႔ ေျပာဆုိေနေသာ ေနဘုန္းေခါင္အား သူမနာ က်ည္းမိေလသည္။<br /><br />“ဘာ ကိုကို ၊ ဒီကေလးကို ျဖတ္ခ်ေပးရမယ္ ဟုတ္လား ၊ ဘယ္လုိမ်ား ေျပာလုိက္တာလဲ ကိုကိုရယ္ ။ ေျပာရက္လုိက္တာ။ ကိုကို႔မွာ စာနာသနား စိတ္နဲနဲမွ မရွိေတာ့ဘူးလား။ ”<br /><br />“ဒီမွာကုိကို ၊ မိန္းမတစ္ေယာက္မွာ မိခင္စိတ္ ၀င္သြားရင္ အဲဒီမိန္းမဟာ ဘယ္လုိအေရး အေၾကာင္းကိစၥ နဲ႔ပဲၾကံဳၾကံဳ သူ႔အတြက္ အသက္ေဘးန႔ဲ ၾကံဳေနပါေစ သူ႔ကေလးအတြက္ သူဘ၀ တစ္ခုလံုး ေပးဆပ္ ကာကြယ္ၿပီး ရွင္သန္ေန ထုိင္ၾကတယ္ကိုကို။ ဒါဟာ မိခင္တုိင္းရဲ့ သားသမီး အေပၚထားတဲ့ ေမတၱာ ေစတနာပဲ ”<br /><br />“သြန္း မင္းမရူးခ်င္ စမ္းပါနဲ႔ကြာ။ မင္းအသက္ အရြယ္က ငယ္ပါေသးတယ္။ မင္း ဒီကေလးကို မေမြးရဘူး။ မင္းကို ကိုယ္နစ္နာေၾကး ေပးပါ့မယ္။ မင္း ဒီကေလးကို မေမြးပါနဲ႔။ မင္းဒီကေလးကို ဖ်က္ခ်လုိက္ပါ။ ဖ်က္ခ်ဖုိ႔အတြက္ ကိုယ္အားလံုး တာ၀န္ယူ ေပးပါ့မယ္။ ”<br /><br />“ဘာ ဒီမွာကိုေနဘုန္းေခါင္ ၊ ရွင္လူမွ ဟုတ္ေသးရဲ့လားဟင္။ ရွင္ဆက္မေျပာ ပါနဲ႔ေတာ့။ ဘာလဲ ရွင့္ကို ဒီကေလးနဲ႔ ကၽြန္မလုိက္ေႏွာင့္ ယွက္မယ္လုိ႔ ထင္ေနလုိ႔လား၊ ဒီမွာရွင္ စိတ္ခ်ေနပါ။ ကၽြန္မ ရွင့္အကူအညီ တျပားတခ်က္မွ မပါပဲ ဒီကေလးကို ေမြးျပမယ္။ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ့ မိခင္စိတ္နဲ႔ မိခင္တုိ႔ရဲ့ သတၱိ ဘယ္ေလာက္ ျပင္းထန္လဲဆုိတာ ရွင္တစ္ေန႔ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိရမွာေပါ့ရွင္။ ရွင့္ဆီက ကၽြန္မဘာမွ မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။ ရွင့္ကို စည္းစိမ္ဂုဏ္မက္လုိ႔ ကၽြန္မခ်စ္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္မကို ေငြနဲ႔လာ မေပါက္ပါနဲ႔ ေနာက္ၿပီး ဒီကေလးကို ဖ်က္ခ်ဖုိ႔ ကၽြန္မဘယ္လုိမွ လက္မခံႏုိင္တာ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ဒီကေလးကို ကၽြန္မရေအာင္ကုိ ေမြးျပမယ္”<br /><br />“မင္း ရူးေနၿပီသြန္း”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ တရစပ္ ေျပာဆုိေနေသာ စကားအား ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ ေၾကာက္ရြံစြာျဖင့္ သြန္းခင္ခင္အား တားျမစ္ေလသည္။ သူေလွ်ာက္မည့္လမ္းမွာ တခ်ိန္ခ်ိန္ ဒီကေလးနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး သူ႔ အိမ္ေထာင္ေရး ၊ မိသားစု မွာ အေနွာင့္အယွက္တစ္ခု ျဖစ္လာလိမ့္မည္ကို ေတြး၍ ေၾကာက္ရြံေနမိသည္။<br /><br />“သြန္း ၊ ကိုယ့္ကို ခ်စ္ရင္ ကိုယ့္စကားကို နားေထာင္ေပးပါ သြန္းရယ္။ ကုိယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဒီကေလးကို မေမြးပါနဲ႔ကြာ။ ”<br /><br />“ရွင္ဘာေတြ စိုးရိမ္ေနတာလဲ ကိုေနဘုန္းေခါင္၊ ဒီကေလးဟာ ရွင့္ကေလး မဟုတ္ပါဘူးလုိ႔ ရွင္ျငင္းၿပီးၿပီပဲ မဟုတ္လား ၊ ဒီေတာ့ ကၽြန္မေမြးမွာကို ဘာအတြက္ စိုးရိမ္ေန ရတာလဲ။”<br /><br />“မဟုတ္ဘူး သြန္း ။ မင္းရူးေနလား ။ စိတ္ကူးမယဥ္ခ်င္ စမ္းပါနဲ႔ကြာ။ မင္းလည္းအရြယ္ ရွိတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ပါပဲ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ငါ့ထက္သာတဲ့ ေယာကၤ်ားေကာင္း နဲ႔မင္းေတြ႔ႏုိင္ ပါေသးတယ္။ ခုေျပာေန တာေတြက ငါမင္းအတြက္ စဥ္းစားၿပီး ေျပာေနတာပါကြာ။ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့ ကိုယ္တုိ႔နွစ္ေယာက္ရဲ့ ဇာတ္လမ္း တစ္ပုဒ္ကိုလည္း ဆက္မက ခ်င္ေတာ့ဘူး ၊ ၿပီးေတာ့…..”<br /><br />“ဒီမွာ ကိုေနဘုန္းေခါင္၊ ကၽြန္မဘ၀ကို ရွင္နဲ႔တည္ေဆာက္ဖုိ႔ ကၽြန္မ အမ်ားႀကီး စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး အိပ္မက္မက္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အခု ရွင္က ကၽြန္မအိပ္မက္ေတြကို တစ္စစီ ရုိက္ခ်ိဳးပစ္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္မအနာဂဏ္ကို ရွင္ဖ်က္ဆီးခဲ့တယ္။ ကၽြန္မ အမွားႀကီး မွားခဲ့တယ္ ၊ ကၽြန္မ ရွင့္ကို ခ်စ္ခဲ့မိတာ တကယ့္ကို အမွားႀကီး မွားခဲ့တာပဲ။ ရွင့္ကို သစၥာမတည္ ယုတ္မာတဲ့ ေယာကၤ်ားလို႔ ကၽြန္မ ဘယ္တုန္းကမွ် မထင္ထားမိဘူး။ ရွင္ဟာ တာ၀န္မဲ့တဲ့ ေယာကၤ်ား တစ္ေယာက္ဆုိတာ ကၽြန္မ သိလုိက္ရ ၿပီးတဲ့ေနာက္ အင္မတန္ ရြံမိတယ္ရွင္။ ရွင္တစ္ေန႔ ေနာင္တေတြနဲ႔ ၀ဋ္မလည္ ပါေစနဲ႔လုိ႔ ကၽြန္မ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ ။ ရွင့္ဘ၀ ထာ၀ရ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ႏုိင္ ပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳခဲ့ ပါတယ္ရွင္”<br /><br />ေနဘုန္းေခါင္ ေရွ႕တြင္ သူမခံႏုိင္ရည္စြမ္း မရွိေတာ့ပဲ အျမန္ဆံုး သူ႔ အနားမွ ေျပးထြက္လာခဲ့သည္။<br /><br />“သြန္း…. သြန္း သူမၾကားႏုိင္စြမ္း မရွိေတာ့။ <br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />သူမ ၀မ္းနည္းစြာ မ်က္လံုးေပါက္မတတ္ ငိုေၾကြးရျခင္းေၾကာင့္ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး မုိ႔ေယာင္းေနသည္။ သူမရဲ့ အိမ္မက္ကေတာ့ ကိုကိုနွင့္ အတူေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းၿပီး မိသားစု ကမၻာေလး တည္ေဆာက္ဖုိ႔ပင္ ျဖစ္သည္။ ယခုမူ သူမရဲ့ ထုိအိပ္မက္ေလး ပ်က္စီးသြား ခဲ့ရပါၿပီ။ ေလာကႀကီးေရ ကၽြန္မကုိ တံုျပန္လိုက္တဲ့ ကံတရားရဲ့ ထိုးႏွက္မႈက အခ်စ္တစ္ခုကို ဘ၀နဲ႔ ေပးဆပ္လုိ႔ ရလုိက္တဲ့ လက္ေဆာင္က ကၽြန္မအတြက္ ခါးသည္းလြန္းပါတယ္။ အဲဒီလက္ေဆာင္က ကမၻာေျမအတြက္ အခ်စ္ရဲ့ အနာက်ည္းဆံုး ဒဏ္ခတ္ခံရတဲ့ မိခင္ေလာင္း တစ္ေယာက္ကုိ ေပးပုိ႔ေစလြတ္ျခင္း အျဖစ္တဲ့လား။<br /><br />ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေလာကႀကီးရယ္ ၊ ပုခက္လြဲ တဲ့လက္က ကမၻာကုိ အုပ္စုိးၿပီး ေလာကကို ခါးေစာင္းတင္ႏိုင္ေအာင္ ကၽြန္မ ဒီေန႔က စၿပီး ႀကိဳးစားမယ္။ သူမအားလံုးကုိ စြန္႔လြတ္၍ အေ၀းဆံုးသို႔ ထြက္သြားပါၿပီ။ သူမဘ၀တြင္ သူမသိပ္ ခ်စ္ခဲ့ရေသာ ကိုကုိ႔ရင္ေသြးေလးနွင့္ ဘ၀ကို ေပ်ာ္ရြင္စြာ တည္ေဆာက္ဖုိ႔ အားေမြးရမည္။ သူမကေလးအတြက္ သူမအသက္ ဆက္ရွင္သန္ ေနရမည္။ သူမအားလံုးကို ေမ့ေပ်ာက္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမည္။<br /><br />သူမဒီၿမိဳ႕ေလးကို သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရဲ့ ေပးထားခဲ့ဖူးေသာ လိပ္စာေၾကာင့္ ေရာက္ရွိလာ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေအးခ်မ္းလြန္းလွတဲ့ ဒီၿမိဳ႕ကေလးမွာ သူမဘ၀ကုိ အသစ္တဖန္ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ရမည္။<br /><br />“ေလာေလာဆယ္ေတာ့ နင္ တျခားမသြားဘဲ ငါ့အိမ္မွာပဲ ေနပါ သြန္းရယ္။ ငါတတ္ႏုိင္သေလာက္ နင့္အနားမွာ ကူညီပါ့မယ္ ။ ခုလို ကူညီခြင့္ ရတာကိုပဲ ငါက၀မ္းသာပါၿပီ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါ့ကုိ ဒီလုိအခ်ိန္မွာ သတိရၿပီး ငါ့ဆီေရာက္ေအာင္ လာခဲ့တဲ့ အတြက္ နင့္ကို ေက်းဇူးတင္ ပါတယ္ဟာ။”<br /><br />အေၾကာင္းစံု သိလိုက္ရေသာ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူ နန္းသီတာမွ ႏွစ္သိမ့္စကား ဆုိလာေသာအခါ သြန္းခင္ခင္ ၀မ္းနည္းရင္း ငိုေနေလ မိေလသည္။<br /><br />“တိတ္ပါ သူငယ္ခ်င္းရာ ၊ ၀မ္းမနည္း ေနပါနဲ႔ေတာ့။ ငါအစြမ္းကုန္ ကူညီပါ့မယ္။ ငါ့အိမ္မွာ နင္ေပ်ာ္သေလာက္ ေနလို႔ရတယ္။ ဒီအိမ္ ဒီျခံမွာ နင္လာေနေတာ့ င့ါအတြက္က အေဖာ္ရလုိ႔ ပိုေတာင္ေပ်ာ္ မိပါေသးဟာ။”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ကို အားေပးႏွစ္သိမ့္ စကားေျပာဆုိရင္း ဖက္ထားလုိက္သည္။<br /><br />“နင္တုိ႔ၿမိဳ႕ေလးက သာယာလုိက္တာဟာ။ ”<br /><br />“ဟုတ္တယ္သြန္း၊ ဒါမလို႔ ငါလည္း ဒီေဒသကို မခြဲႏုိင္တာ”<br /><br />မေမာႏိုင္ မပန္းႏိုင္ျဖင့္ သြန္းခင္ခင္အား သူမတုိ႔ ေဒသၿမိဳ႕တစ္ပတ္ကို လိုက္လံျပသ ရွင္းျပ ေပးေနေသာ နန္းသီတာကို အားနာစြာျဖင့္<br /><br />“သူငယ္ခ်င္း သီတာ၊ ငါ့အတြက္နဲ႔ နင္……….”<br /><br />သူမစကားပင္ မဆံုးလုိက္ ၊ စကားလံုးတုိ႔ကို နန္းသီတာဧ။္ လက္ကေလးေတြက သူမ ႏွဳတ္ခမ္းလႊာထက္မွာ တားဆီးခံ ထားလုိက္သည္။<br /><br />“ကဲ..ဒီေန႔က စၿပီး ငါ့ကို အားနာစရာ ဘာမွ မလုိဘူး ၊ ေနာက္ၿပီး၀မ္းနည္းစရာ ကိစၥေတြကို နင္ခုထဲက ေမ့လုိက္ေတာ့။ ဟုတ္ၿပီလား သူငယ္ခ်င္း ။ လာ…..ဟုိဘက္နား ေလွ်ာက္ရေအာင္ ”<br /><br />သူမအေပၚ အရမ္းနားလည္လြန္းေသာ သူငယ္ခ်င္း နန္းသီတာအား စိတ္ထဲမွ ေက်းဇူးတင္ စကားခဏခဏ ဆုိမိေလသည္။ သူမအတြက္ ဒီေဒသက လူေတြဟာ ရိုးသားၿပီး ေဖာ္ေရြလြန္းသည္။ သူမ ဒီၿမိဳ႕ေလးတြင္ ေနထိုင္ဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လုိက္ပါၿပီ။ သူမအတြက္ ဒီလုိေႏြးေထြး ပ်ဴငွာေသာ သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ ေဒသေလး တစ္ခု မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေနသည္ မဟုတ္ေလာ ။<br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“နန္း ငါ့ေလ နင္တုိ႔ၿမိဳ႕ေလးမွာ ေနၿပီး ေမြးလာမယ့္ ကေလးနဲ႔ ဘ၀တစ္ခုကို ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္ၿပီ သူငယ္ခ်င္း။ ”<br /><br />“၀မ္းသာတယ္ သြန္း ၊ နင့္ကို ငါႀကိဳဆုိ လွ်က္ပါဟယ္”<br /><br />တည္ၿငိမ္စြာ ေျပာဆုိလာေသာ သြန္းစကားကို နန္းသီတာ ဂရုတစ္စိုက္ နားေထာင္ေနေလသည္။<br /><br />“ငါ့မွာ ပါလာတာ ေငြနဲ႔ လက္၀တ္လက္စားေတြကို ေရာင္းခ်ၿပီး တစ္ခုခု လုပ္ၿပီး ေငြရွာရမယ္။ ဆုိင္ေလး တဆုိင္ေလာက္ ဖြင့္ရင္ ေကာင္းမလား စဥ္းစားတယ္ နန္း”<br /><br />“အင္း ၊ ဒီစိတ္ကူးက မဆုိးပါဘူး သြန္း။ နင္ဘာဆိုင္ဖြင့္ဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ထားလဲ။”<br /><br />“ဘာဆုိင္လဲ ဆုိတာေတာ့ အေသအခ်ာ မဆံုးျဖတ္ရ ေသးပါဘူးဟာ၊ ရွိတဲ့ေငြေလး မေပ်ာက္ပ်က္ ရေအာင္ရယ္ ၊ ကေလးေမြးဖြား ဖုိ႔အတြက္ ခုထဲက ရွာထားမွ အဆင္ေျပမွာေလ။ ”<br /><br />“ေနာက္ၿပီး ငါ့ကို ေစ်းသိပ္မႀကီးတဲ့ ငွားမယ့္အိမ္ခန္း တစ္ခန္းေလာက္ ရွာေပးပါလား နန္း ”<br /><br />“ဟာ….သြန္းရာ ၊ နင္ ငါ့အိမ္မွာ ဘာမွ အားနာစရာ မရွိပါဘူးဟ။ နင္ တစ္သက္လံုး ေနမယ္ဆုိလည္း ရတယ္။ ငါ့အိမ္နဲ႔ျခံက အက်ယ္ႀကီးပဲဟာ။ နင္ စိတ္ႀကိဳက္ ေနလုိ႔ရပါတယ္။ တျခားသြား ေနစရာ မလိုပါဘူး ဟာ။ ၿပီးေတာ့ ငါလည္း နင္ တျခားမွာ သြားငွားေနမယ္ဆုိ စိတ္မခ်ဘူးသြန္း ”<br /><br />“ ဒီေလာက္ ငါ့ကိုကူညီတာတင္ပဲ ငါက ေက်းဇူးတင္ အားနာလွပါၿပီ သူငယ္ခ်င္းရာ”<br /><br />“အို……နင္ ေပ်ာ္မယ္ဆုိရင္ တစ္သက္လံုး ေနသြားလုိ႔ ရပါတယ္။ ”<br /><br />အားေပးေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း နန္းသီတာဧ။္ ေက်းဇူးေတြ သူမအေပၚ အလြန္တရာ မ်ားျပားလြန္း လွပါသည္။ သူမ အတြက္နွင့္ နန္းသီတာအား ဒုကၡမ ပိုေစခ်င္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ႏွစ္ကိုလစား လကိုရက္စားရင္း သားေလး သူရိန္ရိႈင္းထက္ပင္ တီတီတာတာ ေျပာတတ္ေသာ ႏွစ္ႏွစ္သားပင္ ေရာက္ရွိလို႔ ေနပါသည္။ သားေလး သူရိန္ရိႈင္းထက္အား သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူ အပ်ိဳႀကီး နန္းသီတာ အပါအ၀င္ အိမ္နီးခ်င္း မိတ္ေဆြအေတာ္ မ်ားမ်ားက တံုေနေအာင္ကို ခ်စ္ၾကပါသည္။ သားေလးကို ခ်စ္စႏုိးနွင့္ ထက္ထက္ဟုသာ ေခၚဆုိေသာ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူ နန္းသီတာလည္း တီတီတာတာ ေျပာတတ္လြန္းေသာ သားေလးကုိ အကဲပို အခ်စ္ပို ေနရသည္။<br /><br />သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ သူမဘ၀တြင္ သားေလးသည္သာ ပထမ ၊ သူမရဲ့ အနာဂဏ္ အားလံုး ဒီသားေလး အေပၚတြင္တာ ၊ သားေလးသည္ သူမအတြက္ မရွိမျဖစ္ အားေဆးတစ္ခြက္ပင္ ။ သူမရဲ့ အတိတ္က အရိပ္ဆုိး နွင့္ ဘ၀အေမာတို႔သည္ သားေလးရဲ့ မ်က္နွာေၾကာင့္ အားလံုး ေပ်ာက္ဆံုးကာ သူမရဲ့ ေန႔ရက္တုိင္းသည္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာ အတိႏွင့္ ျပည့္စံုေနေလသည္။<br /><br />“အား”<br /><br />က်ယ္ေလာင္ေသာ အသံျဖင့္ ကြန္ကရစ္ ခင္းထားေသာ ကားလမ္းထက္တြင္ သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ လဲက်သြားေလသည္။ နန္းသီတာနွင့္ သားေလး ထက္ထက္ ေျပးလာၿပီး သူမအနားသို႔ ေရာက္ရွိခ်ိန္တြင္ သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္သတိလစ္ ေမ့ေမွ်ာသြားေလသည္။<br /><br />“သြန္း….သြန္း…………..သြန္းခင္ခင္ အားေပြ႔၍ ေခၚေနေသာ နန္းသီတာ ၊ ကားေပၚမွ ကားေမာင္းလာသူ ဆင္းလာသည္ကို မ်က္လံုးစိမ္းစိမ္း ႀကီးမ်ားျဖင့္ ၾကည့္ကာ<br /><br />“ရွင္…ရွင္…ဘယ္လိုလုပ္ လုိက္တာလဲ။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း ေသၿပီလား မသိဘူး။ ၾကည့္ပါဦး ”<br /><br />ေသြးရူးေသြးတန္းႏွင့္ ဗ်ာမ်ားေနေသာ နန္းသီတာအား<br /><br />“ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နီးစပ္ရာ ေဆးရံုကို အျမန္ေခၚသြားမွ ျဖစ္မယ္။ ”<br /><br />ထိတ္လန္႔စြာျဖင့္ ေျပာဆုိေနေသာ ကားေမာင္းသူမွာ သြန္းခင္ခင္အား ေပြ႔၍ ကားေပၚတင္လုိက္ေလသည္။ သားေလးထက္ထက္နွင့္ နန္းသီတာတုိ႔မွာလည္း ကားႏွင့္လုိက္၍ ေဆးရံုသုိ႔ သြားေလသည္။<br /><br />“လူနာက အသက္ အႏၱာရယ္ေတာ့ မစုိးရိမ္ ရေတာ့ပါဘူး။ လန္႔သြားတဲ့ အရွိန္ေၾကာင့္ သတိလစ္ ေနတာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ေျခေထာက္ကို အရိုးျပန္ဆက္ ဖုိ႔အတြက္ ေက်ာက္ပတ္တီး စည္းထားေပးပါတယ္။ လူနာကို နားနားေနေန ျဖစ္ေနပါေစ။ လူနာသတိ ရလာရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေခၚလုိက္ပါ။”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ပါ ေဒါက္တာ ၊ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီး တင္ပါတယ္။”<br /><br />နန္းသီတာႏွင့္ ထုိသူမွာ ယခုမွပင္ စုိးရိမ္ေနေသာ သူတို႔ဧ။္ ရင္ထဲက အလံုးႀကီး က်သြား၍ သက္ျပင္းခ်ႏုိင္ သြားေလသည္။ “ဟာ သတိရလာၿပီ သြန္း သြန္း သတိရလာၿပီေနာ္ သူငယ္ခ်င္း ”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ လက္တဖက္ကို ကိုင္၍ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူ နနးသီတာမွ ၀မ္းသာအားရ ေျပာလိုက္ေလသည္။<br /><br />အားးးးးးး ကၽြတ္…ကၽြတ္…. ေခါင္းကို လက္ကကိုင္၍ စုတ္တသတ္သတ္ ျဖစ္ေနေသာ သြန္းခင္ခင္အား ကားေမာင္းသမား ျဖစ္သူမွ ေတာင္းပန္စကား ဆုိလိုက္ေလသည္။<br /><br />“ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ ထက္ပိုင္ထြန္းပါ။ ခုကိစၥနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့ဘက္က မွားတဲ့အတြက္ အႏူးအညြတ္ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ကားကို မဆင္မျခင္ ေမာင္းမိတာကို ခြင့္လြတ္ပါ။”<br /><br />“အုိ မဟုတ္တာပဲရွင္ ”<br /><br />“ကၽြန္မ ေရွ႕မၾကည့္ ေနာက္မၾကည့္ ေျပးထြက္လာမိလုိ႔ ျဖစ္ရတာပါ။ ကၽြန္မအမွားပါ။”သြန္းခင္ခင္ ျပံဳး၍ပင္ ျပန္ေျဖလိုက္ေလသည္။<br /><br />“ေလာေလာဆယ္ေတာ့ စိတ္ခ်ရေအာင္ ဆရာ၀န္က မသြန္းခင္ခင္ကုိ ဒီမွာ တစ္ရက္ေလာက္ နားခိုင္းထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ကို ျပန္ခြင့္ျပဳ ပါခင္ဗ်ာ၊ ညေနတစ္ေခါက္ ကၽြန္ေတာ္ ထပ္လာခဲ့ ပါဦးမယ္။ ”<br /><br />စကားေျပာ ယဥ္ေက်းပ်ဴငွာ၍ ေယာကၤ်ားပီသေသာ ဥပတိ ရုပ္ပိုင္ရွင္ ကိုထက္ပိုင္ထြန္း သည္ စင္စစ္ လူကံုသည္ ပညာတတ္ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွ ျဖစ္သည္ကို ခန္႔မွန္းမိ ႏုိင္ေလသည္။ ေျခေထာက္ကို ေျခာက္လေလာက္ ေက်ာက္ပတ္တီးစည္း ထားရဦးမည္ဟု နန္းသီတာမွ ေျပာေသာေၾကာင့္ သူမေျခေထာက္အား သူမၾကည့္ မိေလသည္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />သုိ႔နွင့္ ေဆးရံုမွ ဆင္းရေသာ အခါတြင္လည္း ကိုထက္ပိုင္ထြန္းမွ အိမ္အထိ တြဲ၍လုိက္ပို႔ေလသည္။<br /><br />“ကၽြန္ေတာ္က လုပ္ငန္းကိစၥနဲ႔ ဒီၿမိဳ႕ေလးကို ခဏအလည္ လာတာပါ။ မထင္မွတ္ပဲ ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ ဒီလိုကိစၥေတြ ျဖစ္သြားရတာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရပါတယ္ မသြန္းခင္ခင္ ”<br /><br />“သြန္းကို ရင္းရင္းနွီးနွီး သြန္းလုိ႔ပဲ ေခၚလို႔ရပါတယ္ ကိုထက္ပိုင္ထြန္းရယ္”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ သြန္း ၊ ဒါဆို ကၽြန္ေတာ့ကိုလည္း သူငယ္ခ်င္း ေတြေခၚသလုိ ကိုပိုင္လုိ႔ ပဲေခၚပါဗ်ာ”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ပါကုိပုိင္”<br /><br />သူမတို႔နွစ္ဦး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ၾကည့္၍ ရယ္မိေလသည္။ လုိေလေသး မရွိေအာင္ ဂရုစိုက္ၿပီး အိမ္သုိ႔မၾကာမၾကာ ေရာက္ရွိလာေသာ ကုိထက္ပိုင္ထြန္းႏွင့္ သြန္းခင္ခင္တုိ႔ မိသားစုေလး တေန႔တျခား ပုိ၍ရင္းနွီး လာေလသည္။ သားေလး သူရိန္ရိႈင္းထက္မွ ကိုပိုင့္အေပၚ ခင္တြယ္သလို ကိုပိုင္မွလည္း သားေလး သူရိန္ရိႈင္းထက္အား ခ်စ္ေလသည္။<br /><br />ျခံထဲတြင္ နွစ္ေယာက္သား ေျပးလႊားေဆာ့ ကစားေနေသာ ကိုထက္ပိုင္ထြန္းနွင့္ သားေလး သူရိန္ရိႈင္းထက္ တုိ႔ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ကစားေနတာကို ၾကည့္ရင္း မဆီမဆိုင္ ေနဘုန္းေခါင္ ဆုိသူအား သတိရ ျမင္ေယာင္မိေလသည္။ သားေလးထက္ထက္ သူ႔အေဖ ရင္းနဲ႔သာ ဒီလိုမ်ိဳး ေပ်ာ္ေနမယ္ဆုိရင္…..သြန္းခင္ခင္ ညည္းဘာေတြ ေလွ်ာက္ေတြးေနတာလဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိျပန္ လွမ္းေပးရင္း ေဆာ့ကစားေနေသာ ထက္ပိုင္ထြန္း နဲ႔သားဆီသုိ႔ ေငးေမာၾကည့္ကာ ဖခင္မရွိေသာ သားေလးအတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရေလသည္။<br /><br />“သြန္း မနက္ျဖန္ဆုိရင္ သြန္းေျခေထက္ ပတ္တီးေျဖ ရေတာ့မယ္ေနာ္။ ”<br /><br />“ဟုတ္တယ္ကိုပိုင္ ”<br /><br />“ဒါဆုိကၽြန္ေတာ္ မနက္ျဖန္ သြန္းကို ေဆးရံုသြားဖို႔ လာေခၚမယ္ေနာ္ ။ သြန္းအဆင္သင့္ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားလုိက္ေလ”<br /><br />သုိ႔ႏွင့္ ေဆးရံုတြင္ ေက်ာက္ပတ္တီး ေျဖၿပီးေနာက္ လက္ကိုင္တုတ္ကို အားျပဳၿပီး ေလွ်ာက္လွမ္းေပမယ့္ ကုိပိုင္မွ တြဲ၍ လမ္းေလွ်ာက္ ေလ့က်င့္ခန္း အတူတူလုပ္ရာ သြန္းခင္ခင္ ကိုပိုင့္အား အားနာမိေလသည္။<br /><br />“သြန္းကို ခုလုိ ဂရုတစိုက္နဲ႔ အေဖာ္လုပ္ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကုိပုိင္ ”<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“သြန္း လမ္းေကာင္းေကာင္း ေလွ်ာက္ႏိုင္ၿပီပဲ ၊ ၀မ္းသာစရာပဲ။ ဒါနဲ႔သြန္း …ငါတုိ႔ျခံႀကီး မၾကာခင္ ေရထဲေမွ်ာ သြားေတာ့မယ္”<br /><br />“ဟင္…ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ နန္း”<br /><br />“ေအာ္ ကိုပိုင္ေပါ့ ေခ်ာင္းေပါက္မတတ္ ဒီအိမ္ကို ေရာက္လြန္းလို႔ တုိ႔ျခံ ေရျမဳပ္ေတာ့ မယ္ေျပာတာ။ နင္လည္း စဥ္းစားသင့္ေနၿပီ သြန္း”<br /><br />“ငါကဘာကို စဥ္းစားရမွာလဲ မီမီ၊ ”<br /><br />“ေအာ္ ကိုပိုင္ေပါ့ နင့္အေပၚ လိုတာထက္ ပုိၿပီးဂရုစိုက္ လြန္းလုိ႔ေျပာေနတာ ၊ နင္စဥ္းစား မယ္ဆုိရင္ ကိုပိုင့္လုိ လူမ်ိဳးက နင့္အတြက္ အေကာင္းဆံုး အသင့္ေတာ္ဆံုးပဲ သြန္း ၊ နင့္သား အေပၚကိုလည္း ၾကည့္သင့္တယ္ေလ ၊ သူမွာ အေဖတစ္ေယာက္ ရွိဖုိ႔လုိအပ္ေနၿပီ သြန္း ၊ ၿပီးေတာ့ နင့္အေပၚ ကိုပိုင္ စိတ္၀င္စား ေနတယ္ဆိုတာ သိသာလြန္း ေနတယ္ေနာ္ ၊ ခုနင္နဲ႔ကိုပိုင့္ အေျခအေန ဘယ္အတိုင္းအတာ ထိရွိသြားၿပီလဲ”<br /><br />နန္းသီတာဧ။္ စကားမ်ားကို သြန္းခင္ခင္ ျပံဳး၍ နားေထာင္ေနေလသည္။ ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ နန္းသီတာသည္ သြန္းခင္ခင္အား ကိုပုိင္နွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳရန္ သေဘာတူေလသည္။<br /><br />“နန္း ၊ တကယ္ေတာ့ သူဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳ ဖုိ႔အတြက္ ေရြးခ်ယ္သင့္တဲ့ အေကာင္းဆံုး အမ်ိဳးသားပါပဲ၊ ဒါေပမယ့္ င့ါလို သားတစ္ေယာက္ အေမဟာ သူနဲ႔ မတန္ပါဘူးဟာ ၊ ”<br /><br />“ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ဟာ နင္သူ႔ကုိ မျငင္းသင့္ဘူးဟာ ”<br /><br />“နန္းရယ္ ”သြန္းခင္ခင္ ရင္ထဲမွ သက္ျပင္းရွည္ႀကီး ခ်လုိက္မိေလသည္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“ေဟာ ကိုပုိင္ပါလား ၊ ဘယ္ကေန ၀င္လာတာလဲ ”<br /><br />“ဟုတ္တယ္မီမီ ၊ ဒီကိုပဲ တမင္လာခဲ့တာ၊ ဒါနဲ႔သြန္းေရာ”<br /><br />“ခဏေလးေနာ္ ေခၚေပးမယ္။”<br /><br />ျခံထဲတြင္ အပင္ေရေလာင္း ေနေသာနန္းသီတာအား နွဳတ္ဆက္ရင္း သူမနဲ႔အတူ ကုိထက္ပိုင္ထြန္း ေခါင္ေလးညိမ့္ရင္း အိမ္ဘက္ေလွ်ာက္ လိုက္လာေလသည္။<br /><br />“သြန္းေရ သြန္း ဒီမွာကိုပိုင္ေရာက္ေနတယ္၊ ”<br /><br />နန္းေအာ္သံေၾကာင့္ အိမ္ထဲမွ သြန္းခင္ခင္ ထြက္လာကာ<br /><br />“ေဟာ ကိုပိုင္ ဘယ္တုန္းက ေရာက္လဲ ”<br /><br />“အခုပဲေရာက္တာ သြန္း၊”<br /><br />“ကဲ သြန္း ေရ ဧည့္ခံလိုက္ဦးေနာ္ ၊ ေအာ္..ကိုပိုင္ ေအးေဆးစကားေျပာႏွင့္ လိုက္ဦးေနာ္၊ ကၽြန္မ ျခံထဲမွာ အပင္ေရဆက္ ေလာင္းလိုက္ဦးမယ္။”<br /><br />သြန္းခင္ခင္နွင့္ ကုိပိုင္တုိ႔အား ႏႈတ္ဆက္ၿပီး နန္းသီတာတစ္ေယာက္ ျခံထဲဆင္း သြားေလသည္။<br /><br />“သြန္း တကယ္ေတာ့ ကိုယ္သြန္းကို ေျပာစရာ ရွိလို႔ပါ”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ ကုိပိုင္ ေျပာပါ ”ေျပာသင့္မေျပာသင့္ ခ်ိန္ရင္းနဲ႔ ေရွ႕မ်က္နွာ ေနာက္ထားၿပီး ေျပာပါေတာ့မယ္ သြန္း“ဘာမ်ားလဲ ကိုပိုင္”<br /><br />“ကၽြန္ေတာ့ဘ၀ကို ဒီအသက္အရြယ္ထိ စီးပြားေရး ေလာကမွာပဲ စိတ္ေရာ ကိုယ္ေရာ နစ္ျမဳပ္ထား ခဲ့တာပါသြန္း၊ ဒီလုိ တစ္ေယာက္ထဲ ဘ၀ကို အထီးက်န္စြာန႔ဲ ဒီေန႔အထိ ျဖတ္သန္းလာ ခဲ့ေပမယ့္ ဒီေန႔မွာ သိလုိက္ရတာက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္ သြန္းကို စေတြ႔ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတည္းက စိတ္၀င္စား ခဲ့တယ္ဆုိတာပါပဲ။”<br /><br />“ရွင္ ”<br /><br />အံ့ၾသလြန္းစြာျဖင့္ သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ ကိုထက္ပိုင္ထြန္းအား ၾကည့္ေနမိသည္။<br /><br />“ဟုတ္တယ္သြန္း၊ ကၽြန္ေတာ့ကို လက္ထပ္ခြင့္ ျပဳပါ၊ ကၽြန္ေတာ့ရဲ့ ဘ၀လက္ တြဲေဖာ္အျဖစ္ သြန္းကုိ ကၽြန္ေတာ့္အနားမွာ ရွိေနေစခ်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ေျခာက္ေသြ႔ေနတဲ့ ဘ၀ေလးကို စိုေျပေအာင္ ျပဳလုပ္ေပး ႏုိင္တာက သြန္းတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ သိလုိက္ရဲ့တဲ့ ေနာက္ပုိင္း ကၽြန္ေတာ္သြန္းကို မိသားဖသား ပီပီေတာင္းရမ္း လက္ထပ္ခ်င္ခဲ့တယ္။”<br /><br />“ကၽြန္ေတာ္ သြန္းကုိ စဥ္းစားဖုိ႔ အခ်ိန္ေပးရမယ္ ဆိုတာ သိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ဒီက ျပန္ရင္ သြန္းကို တခါတည္း လက္ထပ္ၿပီး ေခၚသြားခ်င္လုိ႔ပါ”<br /><br />“သြန္းက သားတစ္ေယာက္အေမ ဆုိတာ ကိုပိုင္သိ ပါတယ္ေနာ္၊ ဒီေတာ့ သြန္းဘ၀နဲ႔ ကုိပိုင့္ဘ၀က အမ်ားႀကီး ကြာျခားလြန္းပါတယ္ ကိုပိုင္ရယ္၊ ဒီကိစၥဟာ ကေလးကစားစရာ တစ္ခုမဟုတ္ ဘူးဆုိတာ ကိုပိုင္ နားလည္ပါတယ္ေနာ္။ ကိုပုိင့္အသုိင္းအ၀ိုင္း…………….”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ စကားပင္ မဆံုးလုိက္ ကိုထက္ပိုင္ထြန္းမွ သြန္းလက္ကေလးကို ဆုတ္ကိုင္၍<br /><br />“မနန္း ေျပာျပထားလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္အားလံုး သိၿပီးပါၿပီ သြန္း၊ ၿပီးေတာ့ သားေလး သူရိန္ရိႈင္းထက္ကိုလည္း ကိုယ့္သားအရင္း တစ္ေယာက္လို ေစာင့္ေရွာက္မွာပါ၊ သြန္းတို႔သားအမိကို တစ္သက္လံုး ေစာင့္ေရွာက္ပါ့မယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ကတိေပးပါတယ္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“ဒါမဂၤလာရွိတာပဲ သြန္း၊ ဘာပဲေျပာေျပာ နင္ သူ႔ကို ေရြးခ်ယ္သင့္တယ္ ၊ နင့္ဘ၀မွာ ေနဘုန္းေခါင္လုိ လူယုတ္မာနဲ႔ ေတြ႔ဆံုခဲ့ေပမယ့္ ကံၾကမၼာရဟတ္ တပတ္လည္လာလုိ႔ ခုလိုစိတ္ထား ျမင့္ျမတ္တဲ့ ကိုထက္ပုိင္ထြန္းနဲ႔ ဆံုရတာ နင့္အတြက္ ကံအေကာင္းဆံုးပဲ သြန္း၊ ”<br /><br />“ေအးဟာ ၊ ငါ့ဘ၀မွာ ခဲမွန္ဖူးတဲ့ စာသူငယ္လို ျဖစ္ခဲ့ဖူးေတာ့ ထိတ္လန္႔စိုးရြံ မိတာေတာ့ အမွန္ပဲ မီမီ ၊ သူဟာဘာပဲေျပာေျပာ ေယာကၤ်ားေကာင္း တစ္ေယာက္ဆုိ တာကိုေတာ့ ငါလက္ခံပါတယ္”“<br /><br />သူငယ္ခ်င္းရယ္”<br /><br />မည္သည့္ကိစၥ ပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမ နွင့္ နန္းသီတာတုိ႔ ဆုိးတုိင္ပင္ ေကာင္းတုိင္ပင္ တကယ့္ေမာင္ႏွမ ရင္းခ်ာပမာ ေနလာခဲ့ သည့္အတြက္ ခုကိစၥမွာ မီမီမွ ကိုထက္ပိုင္ထြန္းအား သြနး္ခင္ခင္နွင့္ အရမ္းသေဘာတူ ေနေလသည္ ။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />ရံုးတက္လက္မွတ္ထုိး ခင္မင္ရာ အသိမိတ္ေဆြမ်ားကို ဧည့္ခံေကၽြးေမြးကာ မဂၤလာေဆာင္ကို အက်ဥ္းရံုးၿပီး ေယာင္ေနာက္ဆံထံုး ပါအျဖစ္ ခင္ပြန္းသည္ ကိုထက္ပိုင္ထြန္းရဲ့ ေနာက္သို႔ သြန္းခင္ခင္ နွင့္ သားေလး သူရိန္ရိႈင္းထက္ သို႔လုိက္ပါသြားေလသည္။<br /><br />“သြန္း … ဘာကိစၥပဲရွိရွိ ဘယ္လုိအခက္အခဲ နဲ႔ပဲၾကံဳၾကံဳ ငါ့ဆီ အဆက္အသြယ္ လုပ္ဖို႔ မေမ့နဲ႔ေနာ္။ ၿပီးေတာ့ သားေလးကို ေခၚၿပီး ငါ့ဆီလာလည္ဦးေနာ္။ နင့္အတြက္ ငါ့အိမ္နဲ႔ျခံက တံခါးမရွိ အျမဲဖြင့္ ထားပါတယ္။”<br /><br />သြန္းတုိ႔မိသားစုကုိ ႏႈတ္ဆက္ရင္း နန္းသီတာ စိတ္မထိန္းပဲ ငုိရင္း မွာစရာမ်ားကို တတြတ္တြတ္ မွာေနေလသည္။<br /><br />“ေအးပါဟာ နင့္ေက်းဇူးေတြ င့ါတသက္ ဆက္လုိ႔ကုန္မွာ မဟုတ္ပါဘူးဟာ ။ ငါနင့္ကို အျမဲတမ္း သတိရ ေနမွာပါ နန္းရယ္ ”<br /><br />သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူ နန္းသီတာအား ဖက္ထားရင္း ငိုမိေလသည္။<br /><br />“သား တီတီနန္းကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ဦးေလ ” ၊ သားျဖစ္သူ သူရိန္ရိႈင္းထက္ ဘက္လွည့္ေျပာရင္း သားထက္ထက္မွ နန္းသီတာ ဆီလာကာ ႏႈတ္ဆက္စကား ဆုိေလသည္။“တီတီနန္း တာ့တာေနာ္ ၊ ေကာင္းေကာင္းေနခဲ့ေနာ္ ။”<br /><br />“ေအးပါ သားရယ္ ေအးပါ။ သားလည္း လိမ္လိမ္မာမာေနေနာ္ ၊ ေမေမ့စကားကို နားေထာင္ေနာ္သား ၊ တီနန္း တို႔ဆီလည္း လာလည္ရမယ္ေနာ္။ တီနန္းကို အျမဲတမ္း သတိရေနေနာ္ သားေလး”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ တီနန္း”<br /><br />နန္းသီတာ ေျပာရင္းျဖင့္ သားေလး ထက္ထက္အား ဖက္၍ ငိုေနေလသည္ ။<br /><br />“ကဲ နန္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သြားလိုက္ပါဦးမယ္။ ေနာက္လည္း လာလည္ပါ ဦးမယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ တို႔ဆီလည္း မနန္း အခ်ိန္မေရြး လာလည္ ႏုိင္ပါတယ္”<br /><br />နန္းသီတာတစ္ေယာက္ လက္ျပႏႈတ္ဆက္ၿပီး ျခံ၀န္းထဲမွ ကားဘီးေလး လွိမ့္ကာလွိမ့္ကာ ထြက္ခြာသြားရာေနာက္ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ မ်က္စိတဆံုး ျမင္ကြင္းေပ်ာက္ သြားသည္အထိ ျခံထဲတြင္ ငိုရင္းက်န္ ခဲ့ေလသည္။ သူမသိပ္ခ်စ္ ရပါေသာ သူငယ္ခ်င္းနွင့္ တူသားကဲ့သုိ႔ ငယ္ငယ္ထဲက လက္ေပၚႀကီးလာေသာ သားေလးအား ခြဲခြာရျခင္းေၾကာင့္ သူမေျဖ မဆည္ႏိုင္ေအာင္ ၀မ္းနည္းရ ပါေသာ္လည္း ေယာကၤ်ားေကာင္း ေယာကၤ်ားျမတ္ တစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳ သြားရေသာ သြန္းခင္ခင္ အတြက္ ၾကည္ႏူးပီတိ ျဖစ္ရပါသည္။<br /><br />တစ္ႏွစ္ထက္ တစ္ႏွစ္ ပို၍ခုိင္ျမဲေသာ ေပ်ာ္စရာ မိသားစု ဘ၀ေလးမွာ လင္ေယာက္်ား တစ္ေယာက္ဧ။္ တာ၀န္ကို ေက်ပြန္ေသာ ဦးထက္ပိုင္ထြန္းနွင့္ ဇနီးမယား တစ္ေယာက္ရဲ့ တာ၀န္ကို ေက်ပြန္ေသာ ေဒၚသြန္းခင္ခင္ တုိ႔ဧ။္ နားလည္မႈနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားေသာ အိမ္ေထာင္သက္၌ တစ္ဦးကို တစ္ဦး ေလးစားခ်စ္ခင္ရင္း တစ္ေယာက္အက်ိဳး တစ္ေယာက္သယ္ပိုးကာ လင္နဲ႔မယား လိုက္ဖက္တင့္တယ္စြာျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေကာင္းေသာ မိသားစု ဘ၀ကို ပိုင္ဆုိင္တည္ေဆာက္ ထားၾကေလသည္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />“ကိုပုိင္ ”<br /><br />“ေျပာေလ သြန္း ဘာေျပာမလုိ႔လဲ ”<br /><br />“သြန္းေလ ၊ သားေလး ဆယ္ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ၾကရင္ သြန္းတို႔သားေလးကို တစ္ခါတည္း ရွင္ျပဳေပး ခ်င္တယ္ကိုပိုင္ရယ္”<br /><br />“ေကာင္းသားပဲ သြန္း ၊ ဒါဆုိ သြန္းပဲ ဒီကိစၥကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္လိုက္ေလေနာ္။ ”<br /><br />“ဟုတ္ကဲ့ကိုပုိင္”<br /><br />သားေမြးေန႔တြင္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ကုိရင္ဘ၀သို႔ ေရာက္ရွိမည့္ သားျဖစ္သူ သူရိန္ရိႈင္းထက္ဧ။္ ပံုစံကို သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ စိတ္ကူးယဥ္ ျမင္ေယာင္ရင္း အတိုင္းအဆမဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ေနေလသည္။<br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /><br />တစ္ၿမိဳ႕၀င္ တစ္ၿမိဳ႕ထြက္ျဖင့္ ေနရာစံု လုိက္ရွာေနေသာ ေနဘုန္းေခါင္ ယခု ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း မုဒ္ဦးေပါက္မွ အလွဴ႕ဒါယကာ ဦးထက္ပိုင္ထြန္း နွင့္ အလွဴ႕ဒယကာမ ေဒၚသြန္းခင္ခင္ တုိ႔ရဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ သား သူရိန္ရိႈင္းထက္ ရဲ့ ရွင္ျပဳအလွဴေတာ္ မဂၤလာ ေခါင္းစည္း စာတန္းကို ေတြ႔ေလေသာေၾကာင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၂ နွစ္ခန္႔က သူအားဘ၀ နဲ႔ရင္းၿပီး သိပ္ခ်စ္ခဲ့ေသာ သြန္းခင္ခင္ နာမည္နဲ႔ တူေနေသာေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀န္းတြင္ ပုန္းကြယ္ၿပီး ၾကည့္ေန မိေလသည္။<br /><br />“ကိုကိုကို ခြင့္မလြတ္ပါနဲ႔ သြန္းရယ္ ၊ မင္းအေပၚမွာ ေစာ္ကားခဲ့တဲ့ ကိုယ့္လိုေကာင္ကုိ မင္းဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္မလြတ္ပါနဲ႔ ။ မင္းရဲ့စစ္မွန္တဲ့ အခ်စ္နဲ႔ ငါ့အေပၚထားတဲ့ မင္းရဲ့ေစသနာ ေမတၱာေတြကို ငါဆုိတဲ့ေကာင္က အစိမ္းလိုက္ ခြဲခဲ့တာပါ။ မင္းရဲ့အိပ္မက္ေတြကို တစ္စစီ ရိုက္ခ်ိဳးပစ္ခဲ့တာ ငါပါသြန္းရယ္ ”<br /><br />“ငါ့ဘ၀မွာ အျမဲတမ္း ေသြးပ်က္ ေျခာက္ျခားစိတ္နဲ႔ အသက္ရွင္ၿပီး မင္းတုိ႔သားအမိကို ေတာင္းပန္ဖုိ႔ ေနရာအနွံလုိက္ရွာ ေနခဲ့မိတာပါကြာ ။ ကုိယ့္ဘ၀ကို ေအာင္ျမင္ခ်င္လြန္းၿပီး ေငြေနာက္လုိက္ခဲ့မိၿပီး ဂုဏ္မက္ခဲ့မိတဲ့ ကိုယ့္လိုလူယုတ္မာဟာ သြန္းနဲ႔ကြဲသြားၿပီး ကတည္းက အရာရာ က်ရံႈးၿပီးရင္း က်ရံႈးခဲ့သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္မွန္း မသိျဖစ္ ခဲ့ရၿပီး လမ္းေဘးဘ၀ ေရာက္ခဲ့ရသူ ကိုယ့္လိုလူ တစ္ေယာက္ကို ခြင့္လြတ္ေပးပါလို႔ ကိုယ္ေတာင္းဆုိရမွာ မ၀ံ့ပါဘူး သြန္းရယ္။ ”<br /><br />ေနဘုန္းေခါင္တစ္ေယာက္ ရီေ၀ေ၀ မ်က္လံုးမ်ား မွတစ္ဆင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀န္း အတြင္းသုိ႔ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း အလွဴမဂၤလာ မ႑ပ္ထဲမွ သြန္းခင္ခင္ အားၾကည့္လုိ႔ သူ႔လက္ထဲမွ ဓာတ္ပံုကို ၾကည့္လုိက္ျဖင့္ ယူၾကံဳးမရ ငိုေၾကြးရင္း တစ္ေယာက္ထဲ တီးတုိးေရရြတ္ ေျပာဆုိေနေလသည္။<br /><br />“သြန္းဘ၀ ခုလုိ ေအးခ်မ္းသာယာၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနတာကို ေတြ႔ေတာ့ ကိုယ္ေက်နပ္ ပါတယ္သြန္းရယ္ ”<br /><br />“ေနာင္ဘ၀ဆိုတာ ရွိခဲ့ရင္ သြန္းအေပၚမွာ တင္ေနတဲ့ ေမတၱာေၾကြးကို ေက်ေအာင္ဆပ္ ႏုိင္ေသာသူ ျဖစ္ရပါ လိုဧ။္လုိ႔ ကိုယ္ဆုေတာင္းပါတယ္။ ”<br /><br />သူဧ။္လက္အစံုသည္ အသက္ရႈၾကပ္ လာေသာေၾကာင့္ စူးစူးနစ္နစ္ ေအာင့္ေနေသာ ရင္ဘတ္ေပၚသို႔ ကိုင္လွ်က္<br /><br />သ..သြ….သြန္……သြန္းးး… ကိုယ့္…ကုိ…ခြင့္….ခြင့္….လြတ္……<br /><br />ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ ေနာင္တတရား တုိ႔ျဖင့္ ပါးျပင္ေပၚ မ်က္ရည္စက္မ်ားက တစ္စက္ၿပီး တစ္စက္က်ကာ အေမာေျဖရင္း ေလေျပေခၚေဆာင္ရာသို႔ ထာ၀ရ လုိက္ပါသြားေလသည္။ <br /><br />တစ္ခ်ိန္က အခ်စ္ကို ကိုးကြယ္ၿပီး ရူးရူးမုိက္မုိက္ ခ်စ္ခဲ့ေသာ သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ အခ်စ္အတြက္ အသက္ပင္ စြန္႔ပစ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ နာက်ည္းခ်က္တုိ႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ခဲ့ရေသာ သြန္းခင္ခင္ ဘ၀ကို အရံႈးမေပးဘဲ ေလာကဓံအံတုလုိ႔ အတံုအလွည့္ တစ္ဆစ္ခ်ိဳးမွာ ကံဇာတ္ဆရာရဲ့ အလုိအရ ေႏြးေထြးေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေကာင္းေသာ မိသားစုေလး ပိုင္ဆုိင္သြား ခဲ့ရေလသည္။အခ်စ္ကို တန္ဖိုးမထား ၊ ရမၼက္ကို ေရွ႕တန္းတင္ ၊ မိန္းကေလးတုိင္းအား ေဆာ့ကစားတတ္တဲ့ ေနဘုန္းေခါင္ တစ္ေယာက္ မိမိအား ေပးဆပ္ျခင္း မ်ားစြာနွင့္ အရာရာ နားလည္တန္ဖုိးထား ခ်စ္ခဲ့တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို လ်စ္လ်ဴရူ သစၥာေဖာက္ျခင္းေၾကာင့္ အခ်စ္ရဲ့ က်ိန္စာကို ထိမိကာ ေခတ္ေပၚေရာဂါနွင့္ ဘ၀ခ်ဳပ္ၿငိမ္း သြားခဲ့ ရေလသည္။<br /><br />ခ်စ္သူကို ေပးဆပ္မႈ မ်ားစြာနဲ႔ ခ်စ္တတ္ခဲ့ေသာ သြန္းခင္ခင္ တစ္ေယာက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀န္း အတြင္းတြင္ တခ်ိန္က သူမခ်စ္ ခဲ့ရေသာ ေနဘုန္းေခါင္ဧ။္ ေသဆံုးေနေသာ ရုပ္ကလပ္အား ျမင္ေတြ႔ခဲ့ မည္ဆုိလွ်င္ ခြင့္လြတ္ျခင္း မ်ားစြာႏွင့္ သူဧ။္ေနာက္ဆံုး ခရီးအား ႏႈတ္ဆက္မည္မွာ မလြဲပင္။အခ်စ္ရဲ့ဒဏ္ ရိုက္ျခင္းကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး ခံစားေနရေသာ ေနဘုန္းေခါင္ဧ။္ မ်က္နွာမွာ ေနာင္တမ်က္ရည္စီးေၾကာင္း တစ္ခုသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀န္း အတြင္းမွ သီခ်င္းနွင့္အၿပိဳင္ တသြင္သြင္ စီးက်ေနပါသည္။<br /><br />ၿမိဳ႕လယ္က မ႑ပ္ ……အရပ္မွာတဲ့ ကုသိုလ္….ေက်ာင္းႀကီးရယ္အို…..လက္ရန္းငယ္ၿပိဳ…..ရွင္လူပ်ိဳတည္း တကည္းက….ေက်ာင္းစုိလို႔ရႊဲ……အေရွ႕ကို ေလွ်ာက္ပါလို႔……အေနာက္ကယ္တဲ့ ေမွ်ာ္လိုက္ရင္…..တံခြန္တိုင္ ေရႊကုကၠားနဲ႔ ဘုရားကိုျမင္……..စာပေလြ………..ေမာင္းမွာ ပိုက္ပါလို႔………ေက်ာင္းကိုတဲ့ လုိက္မယ္ျပင္……..ဘယ္စာ ဘယ္နွစ္၀ါ ေမာင္သင္မတုန္း………..ေမေလးကို သံခ်ိဳေနွာ ေျပာခဲ့ပါဦး……မမေလးတုိ႔ ပ်ိဳ႕ဦးရင္…….အ၀င္မွာ သာေပေတာင္း ..ေဗာဓိေရႊေက်ာင္း........<br /><br /><div style="text-align: center;">((အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။))</div></div><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/145/8381E0A94F8E35D393D5C400845C8EA3.png" style="border: 0pt none ! important; background: transparent none repeat scroll 0% 0%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-4434334817859598064?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-69856103981346128252011-10-28T03:09:00.008+08:002012-01-27T18:16:56.151+08:00ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဆယ့္ငါးသိန္း GSM ဖုန္း သို႔မဟုတ္ ငါးသိန္း GSM ဖုန္း သို႔မဟုတ္ CDMA ဖုန္း စသည့္ ဖုန္းေလးေတြ ေခတ္စားလာခ်ိန္မွာ ဖုန္းဟန္းဆက္ေတြ ထည္လဲအသံုးျပဳသူေတြ အျပင္ ဖုန္းသံစဥ္ေလးေတြ တစ္ေန႔တစ္မ်ိဳး မရုိးရေအာင္ ေျပာင္းလဲသံုးစြဲ သူဦးေရဟာ အမ်ားႀကီးပါ။ ဖုန္းေခၚဆုိ ေနခ်ိန္မွာ တစ္ဖက္လူက မကိုင္မခ်င္း တူ…တူ..တူ…တူဆုိတဲ့ ဖုန္းျမည္သံကုိ ၾကားရတာထက္ သီခ်င္းေလး နားေထာင္ၿပီး သူ႔ဖုန္းကိုင္မွာကို ေစာင့္စားေနရတာ ပိုမေကာင္းဘူးလား။ အပ်င္းလည္းေျပ၊ သီခ်င္းသံစဥ္ေလး နားေထာင္ရင္း ေစာင့္စားရေတာ့ အခ်ိန္ကုန္ လို႔ကုန္မွန္း မသိဘူးေပါ့ေနာ္။<br /><br />Colour Me Tone (Singapore အေခၚ) လုိ႔ ေခၚတဲ့ ဒီလုိ သံစဥ္ေလးေတြ ထည့္တာကိုေတာ့ ႏုိင္ငံအလုိက္ အေခၚအေ၀ၚေလးေတြ သူ႔ဟာနဲ႔သူ ရွိၾကမွာပါေနာ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဒီလိုဖုန္း ေခၚဆုိခ်ိန္မွာ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းသံစဥ္ေတြကို တဖက္လူမွ ၾကားေစေအာင္ ထည့္ထားတတ္ၾကတာ ဒီေန႔ေခတ္ရဲ့ ဖုန္းကိုင္ေဆာင္သူတုိင္း အတြက္ ဖက္ရွင္တစ္ခုအျဖစ္ ေခတ္စားလာ ၾကပါတယ္။ ကုိယ့္ဖုန္းထဲကုိ သီခ်င္းသံစဥ္ေလးေတြ ထည့္ခ်င္သူတုိင္းအတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးေနတဲ့ <a href="http://www.myringtune.com.mm">www.myringtune.com.mm</a> ဆုိတဲ့ဆုိဒ္ေလးကုိ မိတ္ဆက္ေပးပါရေစ။ အဲဒီဆုိဒ္မွာ ျမန္မာ၊အဂၤလိပ္၊တရုတ္၊အိႏၵိယ စသည့္ မိမိတို႔ ႀကိဳက္နွစ္သက္ရာ သီခ်င္းမ်ားကို ရွာေဖြ၀ယ္ ယူႏုိင္ပါတယ္။<br /><br />သံစဥ္ေလးေတြ ထည့္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အရင္ဆံုး မိတ္ေဆြရဲ့ ဖုန္းကို Registerလုပ္ရပါမယ္။ ၀န္ေဆာင္ခ အေနနဲ႔ကေတာ့ (ျမန္မာေငြ ၃၀၀၀ က်ပ္ပါ) ။<br /><br />အဲဒီေနာက္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကုိ (ျမန္မာေငြ ၃၀၀က်ပ္)ပါ။ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကုိ တစ္လတိတိ သံုးစြဲခြင့္ ရွိပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ေပးေဆာင္ဖုိ႔ကို ေငြလက္ငင္း ေပးစရာ မလိုဘဲ ဖုန္းေဘလ္ ထဲကေန ျဖတ္ေတာက္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ျပဳလုပ္ရမွာကေတာ့ Sign Up လုပ္ဖုိ႔အတြက္ အရင္ဆံုး ဘယ္ဘက္အေပၚဆံုးနားက Subscribe to MyRingTune ဆုိတဲ့ဟာကို Click လုပ္ရပါမယ္။ အဲဒီမွာ<br /><ul><li>၁)ဖုန္းပိုင္ဆုိင္သူအမည္(စာခ်ဳပ္ပါ ပိုင္ရွင္ရဲ့ နာမည္ အျပည့္အစံု)</li><li>၂)ဖုန္းပုိင္ဆုိင္သူရဲ့ မွတ္ပံုတင္ နံပါတ္</li><li>၃)ဖုန္းနံပါတ္ (မိမိႏွစ္သက္ ေရြးခ်ယ္ထားေသာ သီခ်င္းကို ထည့္သြင္းအသံုးျပဳမည့္ ဖုန္းနံပါတ္)</li><li>၄)အီးေမးလ္လိပ္စာ</li><li>၅)ေနရပ္လိပ္စာ အျပည့္အစံု တုိ႔ကုိ ျဖည့္ပါ။ </li></ul>အဲဒီေနာက္ေတာ့ I Accept ကိုတာကို ႏွိတ္ၿပီး ပို႔လိုက္ရံုပါပဲ။ အဲ… သင့္အခ်က္အလက္ေတြ အားလံုး အမွန္အကန္ ျဖစ္ဖုိ႔ေတာ့ လုိတယ္ေနာ္။ း)<br /><br />အဲဒီေနာက္ ၂၄ နာရီအတြင္း ၁၇၇ နံပါတ္နဲ႔ Myringtune ေပးပို႔တဲ့ SMS သင္ရရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />မတ္ေဆ့ခ်္ ရလာရင္ 177 သို႔ SMS ၿဖင္႔ ၀ယ္ယူလိုေသာ သံစဥ္၏ ကုဒ္နံပါတ္ကို ယခုကဲ့သုိ႔ (BUY + သံစဥ္ကုတ္နံပါတ္ ) ျပန္လည္ေပး ပို႔ရပါမည္။<br /><br />အဲဒီေနာက္ Myringtune မွ သင္ေအာင္ျမင္စြာ သီခ်င္း၀ယ္ယူ ၿပီးစီးေၾကာင္း မတ္ေဆ့ခ်္ ျပန္ပို႔လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒါဆုိရင္ သင့္ဖုန္းမွာ စတင္ၿပီး သီခ်င္းသံစဥ္ ၾကားေနရပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ သင္၀ယ္ယူထားတဲ့ သီခ်င္းမဟုတ္ဘဲ Myringtune မွေပးေသာ country road သီခ်င္းမ်ိဳးပဲ စတင္ၾကားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />သင္၀ယ္ယူထားတဲ့ သီခ်င္းကုိ မၾကားရေသးလုိ႔ စိတ္မပ်က္ လိုက္ပါနဲ႔ဦး။ အဲဒါက Default RingTune ျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ဆင့္ အေနနဲ႔ သင္လိုခ်င္တဲ့ သီခ်င္းျဖစ္ဖုိ႔ သင္၀ယ္ယူထားေသာ သံစဥ္၏ ကုဒ္နံပါတ္ကို 177 သုိ႔ ယခုလုိ (DEF +သီခ်င္းကုတ္ဒ္နံပါတ္ ) မတ္ေဆ့ခ်္ ထပ္မံေပးပို႔ ရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ကဲ…ခုဆုိရင္ သင္လုိခ်င္တဲ့ သီခ်င္းကို သင့္ကိုဖုန္းေခၚ ဆုိသူတုိင္း ၾကားေနရေတာ့မွာပါ။<br /><br />ကဲ…မိတ္ေဆြ ၊ သင့္ဖုန္းကို စမ္းေခၚၾကည့္လုိက္မယ္ေနာ္။ဟိဟိ :D<br /><br />(ဆားခ်က္တယ္လုိ႔ပဲ ဆုိဆုိ ၊ မသိေသးသူေတြကို သိရေအာင္ ျပန္လည္မွ်ေ၀တယ္လုိ႔ပဲ ဆိုဆုိ မက္မက္ကေတာ့ ပုိ႔စ္တစ္ပုိဒ္အျဖစ္နဲ႔ ေရးသားလုိက္ၿပီး တီတီဒြင္းရဲ့ အိမ္ေလးကို စုိေျပေအာင္ စတင္ေရးသားလုိက္ပါတယ္။ တစ္ေက်ာ့ျပန္ မက္မက္ေလး ျပန္လာပါၿပီ။ မေတြ႔တာၾကာလုိ႔ ေမ့သြားၾကတဲ့ အခ်စ္ဆံုးေတြ အားလံုးပဲ အာ၀ါးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး အေျမွာက္တစ္သိန္းေနာ္။) ဒါေတြကို သိၿပီးသား သူမ်ား ရွိၾကပါလိမ့္မယ္။ မက္မက္ကေတာ့ မသိေသး သူမ်ားအတြက္သာ ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးသားလိုက္ ပါတယ္ေနာ္။ း)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-6985610398134612825?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/12647222311816011397noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-8271902675726332912011-09-23T22:38:00.000+08:002011-09-23T22:38:03.315+08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-43y_piUXDOc/TnyYPNSOFRI/AAAAAAAABeM/wBKCHvV_P4Y/s1600/wedding_ring20.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="239" src="http://3.bp.blogspot.com/-43y_piUXDOc/TnyYPNSOFRI/AAAAAAAABeM/wBKCHvV_P4Y/s320/wedding_ring20.jpg" width="320" /></a></div><br />အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ မလြဲမေသြ ေရွာင္ရမယ့္အခ်က္က ကြာသံုးကြာ၊ ပါသံုးပါ ႏွင့္ ခ်ာသံုးခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသံုးပါးကို မိန္းကေလးက ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ေယာက်္ားေလးကပဲျဖစ္ျဖစ္ မိမိႏွင့္လက္တြဲမယ့္သူမွာ ပါလာရင္ေတာ့ ေ၀းေ၀းမွေရွာင္ၾကဥ္ရန္ ျပဆ ိုထားပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">ကြာသံုးကြာ<br /></span></div>(၁) တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးကြာလွ်င္ (၂) အယူဘာသာကြာလွ်င္ (၃) စိတ္ဓာတ္ခ်င္း ကြာလွ်င္ ္္တို႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။<br />တိုင္းျခားျပည္ျခား လူမ်ိဳးျခားႏွင့္ ဘာသာမတူသူ ဘာသာျခားကိုယူမိရင္ေတာ့ ကိုယ့္လူမ်ိဳး ကုိယ့္ဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈကို စြန္႕ရပါလိမ့္မယ္။ ထို႕အတူ ဘာသာတူ လူမ်ိဳးတူ ျဖစ္လင့္ကစား စိတ္ဓာတ္မတူ ကြာျခားလွ်င္လည္း တစ္မိုးေအာက္မွာ ၂ေယာက္အတူေနဖို႕ မစဥ္းစားသင့္ပါ။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">ပါသံုးပါ<br /></span></div>(၁)အနာေရာဂါပါလာလွ်င္(၂)အေၾကြးပါလာလွ်င္(၃)အပိုစားမည့္(လူပိုေတြ)ပါလာလွ်င္ တို႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။<br />အနာေရာဂါဆိုသည္မွာ ေခတၱနာဖ်ားတာမ်ိဳး မဟုတ္ပဲနာတာရွည္မ်ိဳးကိုဆိုလိုပါတယ္။ အေၾကြးပါလာလွ်င္ ဆိုတာကေတာ့ လက္မထပ္ခင္ကတည္းက အေၾကြးတင္ေနရင္ျဖင့္ အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀ အညႊန္႕လူဖို႕ အေတာ္ခဲယဥ္းသြားပါျပီ။အပိုစားမည့္သူပါလာလွ်င္ ေကြၽးနိုင္သည္ပဲထားဦး စကားပိုလာသည့္အတြက္ ရွင္းရတ ဲ့ျပႆနာနဲ႕ ၾကံဳေတြ႕ နိုင္ ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">ခ်ာသံုးခ်ာ<br /></span></div>(၁)ပညာေရးခ်ာလွ်င္ (၂)စီးပြားေရးခ်ာလွ်င္ (၃)လူမႈေရးခ်ာလွ်င္ တို႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ပညာဆိုရာမွာ အတန္းပညာက လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးကို ျမင့္မားေစတာမို႕ ပညာတတ္ တေယာက္ျဖစ္ဖို႕ လိုပါတယ္။ ပညာဆိုရာတြင္ အဆင့္ဆင့္ မခြဲပဲ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ပညာသည္လည္း အက်ံဳး၀င္ပါတယ္။ အဓိကမွာ အသိဥာဏ္ ဆင္ျခင္တံုတရား ျမင့္မားမႈမ်ိဳးကို ဆိုလိုပါတယ္။ စီးပြားေရးဟာလည္း ပညာေရးႏွင့္ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ တစ္ခုျမင့္မားလာလွ်င္ က်န္တစ္ခုက အခ်ိဳးတူ ျမင့္လာပါတယ္။ ပညာမတတ္ပဲ ခ်မ္းသာေန သူေတြကို ေတြ႕ရေပမဲ့ ပညာမတတ္ခဲ့လွ်င္ ေငြပင္ရွိ ေစဦးေတာ့ ပြဲလယ္မတင့္ပါဘူး။ လူမႈေရးခ်ာလွ်င္ အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္းမျပဳပဲ ခ်မ္းသာလာတဲ့သူ အမ်ားစုဟာ အေနအထိုင္ စရိုက္ ဟန္ပန္ေတြမွာ ပညာတတ္သူကို မမွီနိုင္ဘဲ ေငြပါတာက လြဲျပီး အသိဥာဏ္ နည္းတတ္ပါတယ္။ ဆင္ျခင္တံုတရား ေခါင္းပါးတတ္ပါတယ္။<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><span id="fullpost">အဲဒီ သံုးမ်ိဳး သံုးပါး ပါေနတာကို သိပါလွ်က္ႏွင့္ မိမိစိတ္ အလိုလိုက္လို႕ျဖစ္ေစ၊ မလြဲမေရွာင္သာလို႕ျဖစ္ေစ၊ တဇြတ္ထိုး လုပ္လိုစိတ္ ေၾကာင့္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဘးဖယ္ျပီး စဥ္းစားလို႕လက္တြဲလိုက္ ျပီးရင္ေတာ့ ဘ၀မွာ အမွားႏွင့္ တစ္သက္လံုး ရင္ဆိုင္ရ ပါလိမ့္မယ္။ အိမ္ေထာင္သည္ ဘ၀ေရာက္ျပီးမွ အမွားကို ျပန္ျပင္ခ်င္ ပါရေစလို႕ ဆိုရင္ အိမ္ေထာင္သည္ ဘ၀ဟာ တစ္ခါေရးျပီးတိုင္း တစ္ခါ ျပန္ဖ်က္ျပီး အသစ္ျပန္ ေရးနိုင္တဲ့ ေက်ာက္သင္ပုန္း မဟုတ္ပါဘူးလို႕ ေရးသားထားတာကိုျပန္ အမွတ္ရရင္း မွတ္မိသေလာက္ ေျပာျပျခင္းပါ။</span><br /><br /><span id="fullpost">ငယ္စဥ္က အသိေလးကေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ဆိုတာ ခ်စ္တာေတြ၊ ေမတၱာေတြ၊ ခံစားတာေတြလို႕ အဓိက ထင္တာပါ၊ အခု အသက္ေလး ရလာေတာ့ လူမႈဘ၀ ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ ဘ၀ တကၠသိုလ္ၾကီးက ပညာေတြ ပို႕ခ်လာေတာ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္အတြက္ အိမ္ေထာင္ျပဳ တယ္ဆိုတာ မပူခ်င္လို႕ ေယာက္မ ရွာတာမ်ိဳးပါ၊ ဒီအျပင္ မိန္းကေလးေတြ လက္ထပ္ျခင္းကို စဥ္းစားရာမွာ ေအာင္ဘာေလ ထီထိုးတဲ့ သူေတြလိုပါပဲ။</span><br /><br /><span id="fullpost">က်ပ္သိန္း (၁၀၀၀) ဆုၾကီးကို ေမွ်ာ္ျပီး၊ စိတ္ကူးျပီး ဂဏာန္းေတြ ေရြးတာပဲ၊ ေပါက္မယ္ထင္ရတဲ့ ဂဏန္းေတြေပါ့ေနာ္။ အဲ...ထိုးၿပီးရင္လည္း စိတ္ကူးယဥ္ ရတာပဲ။ ဘယ္လိုသံုးစြဲမယ္၊ လွဴမယ္စသည္ျဖင့္ေပါ့။ ထီဖြင့္တဲ့အခါ မွာလည္း သိန္း (၁၀၀၀) ဆုမွန္းၿပီး ပထမၾကည့္တယ္။ ေနာက္သိန္း ၁၀၀ ေနာက္ ၅၀ စသည္ျဖင့္ အစဥ္လိုက္ တိုက္လာလိုက္တာ ေနာက္ဆံုး တြတ္ရရင္ေတာင္ မဆိုးပါ ဘူးေပါ့။ တြက္ကိန္းေတြနဲ.႔ တိုက္လာလိုက္ တာလည္း ကုန္သြားေရာ ဘာမွ မပါေတာ့ သြားျပန္ေတာ့ ဒီတစ္ခါဆိုသလို ဘယ္ဆုနဲ႕ေတြ႕မယ္ ဗလာမဲ နဲ႕တိုးမယ္ မေျပာနိုင္ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ မိန္းကေလးေတြ အိမ္ေထာင္ျပဳ တဲ့အခါလည္း ထီဆုႀကီးမွန္းသလို အားလံုးေတာ့ အေကာင္းျမင္၀ါဒနဲ႕ ဒါေလးကေတာ့ ဒီလိုဆို အဆင္ေျပ သြားမွာပါ။ စိတ္ကူးႀကီးေတြ နဲ႕ေပါ့။ ဗလာမဲနဲ႕ လည္း တိုးနိုင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span id="fullpost">ဒါအျပင္ အိမ္ေထာင္ေရးကံ ေကာင္းမေကာင္း ဆိုတာကလည္း ကုသိုလ္ ႏွင့္လည္း ဆိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ေရွးေရွးက ျပဳခဲ့တဲ့ကံ ကံ၏ အက်ိဳးေတြပါ။ မိမိတို႕ အတိတ္ဘ၀မ်ားက ျပဳခဲ့သည့္ ကံမ်ားလည္းရွိရာ ထိုကံမ်ားသည္ မိမိျပဳခဲ့ေသာ အမႈအတိုင္း အက်ိဳးေပးတတ္သည္။ အတိတ္ဘ၀ကံ မျမင္ရ၍ မသိေစဦးေတာ့ ယခု မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ ကံကံ၏အက်ိဳးကို ယံုၾကည္ကာ လက္ငင္းေကာင္းေအာင္လုပ္ပါက ေကာင္းက်ိဳး ျပန္ရနိုင္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ေရး သည္ ထီထိုးျခင္းလို႕ယူဆပါက...အိမ္ေထာင္ေရးထီတြင္ သည္းခံျခင္း၊ ခြင့္လြတ္ျခင္း၊ နားလည္ေပးျခင္းစေသာ အမွဳတို႕ျဖင့္ ျပဳက်င့္ၾကလွ်င္ သိန္း ၁၀၀၀ ဆုႀကီး မေပါက္ေစဦးေတာ့ ထီေပါက္စဥ္ဖိုး ဆံုးမည္မဟုတ္ပါ။</span><br /><br /><span id="fullpost">ကဲ...သိသေလာက္ေလးေတာ့ ေဆြးေႏြးျပီးပါျပီ... တူႏွစ္ကိုယ္တဲ့အိုပ်က္မွာ ေနရ ေနရ ဟူေသာအေတြး၊ ေရရွားတဲ့ သဲကႏၱာရ မေရွာင္တယ္ ဟူေသာ စိန္ေခၚမႈ၊ တံုးခုလို႕ မွ လွမ္းမရ ရင္ တံခ်ဳႏွင့္ ခူးပစ္မယ္ ဆိုတဲ့ ရဲရဲေတာက္ အခ်စ္မ်ိဳး ငယ္စဥ္က မေတြ႕ခဲ့၍ ဒီေခါင္းစဥ္ေလးႏွင့္ေတာ့ ဦးေႏွာက္ေျခာက္ ရပါေတာ့တယ္။<br /></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">စာေရးသူ- ကိုၾကက္ေတာ</span>(http://punkboystar.multiply.com/journal/item/1033/1033)</div></div><div style="text-align: right;"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/145/8381E0A94F8E35D393D5C400845C8EA3.png" style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-827190267572633291?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/12647222311816011397noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-7406787947418108302011-04-13T02:04:00.005+08:002012-01-27T18:12:11.388+08:00<div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">~~~~~~xxxxက်ံဳးေရသီကာ ပတ္ကာ၀ုိင္း တန္ခူးလ ေရာက္ေလတုိင္း သၾကၤန္ကားေလးနဲ႔ ေရကစား ထြက္လုိ႔လည္ ကိုကိုတုိ႔ ေရကစား ထြက္လုိ႔လည္ xxxxxx ~~~~~~~~~~~~~~</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">xxxxxေဟ့…….ေလာင္းလုိက္ေတာ့ ခ်မ္း ...ခ်မ္း......ခ်မ္း..</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ရင္မွာ..တုန္......တုန္......တုန္...xxxx</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">xxxxတီးပါ.......ဗံု....ဗံု..ဗံု.........</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ေရစိုစုိ တန္ခူးလမွာxxxxx</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> (((( အား)))))))) </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"သြား သြားသြား……မၾကားခ်င္ဘူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ဘာမွ မၾကားခ်င္ဘူးးးးးးးးးးးးး))) ေၾကာက္တယ္ ေၾကာက္တယ္ သမီးအရမ္း ေၾကာက္တယ္ ..အီးဟီးးဟီး.."</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ေအာ္ငိုရင္း ၀ုန္းဒုိင္း က်ဲေနေသာ သမီးျဖစ္သူ စုိးစုိး အား စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ မိခင္ျဖစ္သူနွင့္ အိမ္ရွိလူမ်ား စိတ္မေကာင္း ခဏခဏ ျဖစ္ၾကရသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စိုးစုိး သမီး စိတ္ထိန္းပါကြယ္ ၊ တျခား အိမ္က ကေလးေတြ သႀကၤန္သီခ်င္း ဖြင့္တာပါသမီးရယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">စိတ္ကို ထိန္းထားေနာ္ သမီး ။ အေမတို႔ ေဘးမွာရွိတယ္ သမီး ၊ မေၾကာက္နဲ႔ေနာ္ "</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သမီးအား ရင္ခြင္ထဲ ေထြးေပြ႔ထားရင္ ႏွစ္သိမ့္ေနေသာ မိခင္မွာ မ်က္ရည္မ်ား စုိ႔၀ဲလာသည္ အထိ သမီးအတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနရသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-padding-alt: 0cm 0cm 1.0pt 0cm; padding: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ဧပရယ္လ ကိုေရာက္ၿပီ ဆိုရင္ျဖင့္ သႀကၤန္းေတးသံ ျမဴးျမဴးၾကြၾကြမ်ားက ေနရာတိုင္းမွ ပ်ံ႕လြင့္လာတတ္သည္။ ၾကားရသူအေပါင္း သၾကၤန္ရဲ့ ရင္ေငြ႕နဲ႔ ပိေတာက္နံ႔ကုိ ရူရိႈက္ရင္း ေတးသံကို ခံစားခါ ရင္ထဲမွာ ေပ်ာ္သလုိ လြမ္းသလို နွင့္ ခံစားၾက ရသည္မွာ လူတိုင္းလိုလုိပင္။ႏွစ္ေဟာင္းမွ အညစ္အေၾကးမ်ားကို ႏွစ္သစ္သုိ႔ အပါမခံပဲ သၾကၤန္ေရႏွင့္ ေဆးေၾကာၾကသည့္ ျမန္မာ့ရုိးရာ အတာသႀကၤန္ကို ျမန္မာလူမ်ိဳး သက္ႀကီးရြယ္အို လူႀကီး လူငယ္ ကေလး အရြယ္မေရြး တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳး မတူညီေသာ ခံစားခ်က္ျဖင့္ ေပ်ာ္ျမဴးၾကမည္မွာ ဆုိဖြယ္ရာ မရွိေတာ့။သုိ႔ေသာ္ သႀကၤန္ဆိုသည့္ စကားအသံုး အႏႈန္းကိုပင္ မၾကားခ်င္ေသာ စိုးစုိးတစ္ေယာက္ သႀကၤန္ေရာက္ မွာကုိပင္ အလြန္အမင္း ေၾကာက္ရြံ ေနမိသည္။ သႀကၤန္ရက္ နီးလာေလေလ သူမစိတ္ေတြ အာရံုေတြ ေထြလာၿပီး ၀မ္းနည္းမႈကုိ ပုိခံစားရေလ ျဖင့္ သူမစိတ္ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္စြမ္း မရွိေတာ့ေပ ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="border: medium none; padding: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟဲ့ ..စုိးစုိး ငါတုိ႔ ဒီႏွစ္ ေရပက္ခံ မထြက္ေတာ့ပဲ မ႑ပ္ထိုင္ၾကရင္ မေကာင္းဘူးလား။ ငါ့ဦးေလးက သူဦးစီးၿပီး ဒီနွစ္ကုိ မ႑ပ္ အႀကီးႀကီး ေဆာက္မွာဟ။ ဒီေတာ့ ငါတုိ႔သူငယ္ခ်င္း အားလံုး အတူတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး မ႑ပ္ပဲ ထုိင္ၾကရေအာင္"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေအး…ေကာင္းသားပဲ။ ဒါဆုိ စီစဥ္စရာ ရွိတာေတြကို စီစဥ္လုိ႔ ရေအာင္ မိခိုင္ ေအးေက်ာ္ ႏိုင္ႏုိင္ သူဇာ နြယ္နီ နဲ႔ က်န္တဲ့ေကာင္ ေတြကုိပါ အေၾကာင္းၾကားလိုက္ဦး။ ၿပီးေတာ့ ငါလည္း သူ႔ကုိ စည္းရံုးလိုက္ဦးမယ္"</span></div><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သူဆုိသည္မွာ စိုးစုိး အလြန္ခ်စ္ေသာ သက္ပုိင္ထြန္း ျဖစ္သည္။ ေအးဟာ နင္ကလဲ သူ႔ကို ရေအာင္ ေျပာစမ္းပါဟ ဒီႏွစ္ေတာ့ မပါပါေအာင္ ေခၚခဲ့ဟာ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-padding-alt: 0cm 0cm 1.0pt 0cm; padding: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">တစ္ခါတစ္ခါ အထြန္း တစ္ခါတစ္ခါ ကို ဟု ေခၚတတ္သည့္ သူမႏွင့္ သက္ပိုင္ထြန္း တို႔ႏွစ္ေယာက္က အရမ္းခ်စ္ၾကေသာ ခ်စ္သူေတြသာ ျဖစ္သာ စိတ္ထားခ်င္း မတုိက္ဆုိင္သည္က မ်ားသည္။ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ မ်ားလြန္းသည့္ သူမတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ခဏခဏ စကားမ်ားရၿပီး တစ္ခါ တစ္ရံ လမ္းခြဲဖုိ႔ အထိ ဇာတ္လမ္းဆံုး တိုင္ေအာင္ ေရာက္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုး လမ္းခြဲဖုိ႔ အထိျဖစ္ လာၾကသည္။ ခဏခဏလည္း လမ္းခြဲၾကသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="border: medium none; padding: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="border: medium none; padding: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သို႔ေသာ္ တစ္ပတ္ပင္ မျပည့္ အေၾကာင္းတစ္ခု မဟုတ္ တစ္ခု ျဖင့္ သူမတုိ႔ ႏွစ္ဦးအား ျပန္ေပါင္းထုတ္ရန္ အေၾကာင္းအရာေတြက အၿမဲတမ္း ေပၚေပၚလာခဲ့ၿပီး ျပန္ဆက္သြယ္ၾကသည္။ ဒီအခ်က္သည္ပင္လွ်င္ သူတို႔နွစ္ဦးဧ။္ မတူညီတဲ့ အတိတ္ကံ ေရစက္ ပါရမီေၾကာင့္လား သို႔မဟုတ္ ဆန္႔က်င္ဘက္ ႏွစ္သားႏွစ္ဦးအား အတူတကြ ေပါင္းဆံုေပးသည့္ ဘုရားသခင္ အလုိေတာ္ အရေၾကာင့္ ဘုရားသခင္ကုိ ေက်းဇူးတင္ ရမည္လား မေျပာတတ္။</span></div><div style="border-bottom: solid windowtext 3.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-element: para-border-div; padding: 0cm 0cm 1.0pt 0cm;"><div class="MsoNormal" style="border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-padding-alt: 0cm 0cm 1.0pt 0cm; padding: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စိုးရယ္ ဒီနွစ္ေတာ့ ကုိယ္သႀကၤန္ကုိ ဘာအေပ်ာ္အပါးမွ လုပ္ဖုိ႔ စိတ္မပါဘူးကြာ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟာကြာ။ မရဘူးကြာ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးစီစဥ္ ထားတဲ့ဟာကို အထြန္းကလဲကြာ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဒီႏွစ္ကို ကိုယ္စိတ္ကူးက စိုးနဲ႔ကိုယ္နဲ႔ တရားစခန္း တူတူ၀င္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔ ကိုယ္က စိတ္ကူးထားတာ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကုိယ္ကလဲ လုပ္ၿပီ ၊ တရားစခန္း လိုက္မ၀င္ရင္ မသိရင္ စိုးကပဲ တရားမသိ တရားမရွိ တဲ့သူၾက ေနတာပဲ ။ သႀကၤန္ဆို တာကလဲ အၿမဲတမ္းမွ မဟုတ္တာပဲ ၊ တႏွစ္မွ တခါတည္း က်တာပါ ကိုရဲ့။ တစ္ခါတစ္ေလ ပဲဟာကိုကြာ တူတူေပ်ာ္ ၾကရေအာင္ ကိုရာ….ေနာ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သက္ပုိင္ထြန္း ဒီနွစ္ကို ေပ်ာ္ပါးဖုိ႔ ဘယ္လိုမွ စိတ္မပါ ၊ သူ႔စိတ္ထဲမွာ ခံစားမႈ တခ်ိဳ႕ကို ခ်စ္သူစိုးစုိး နားလည္ေအာင္ ဘယ္လိုေျပာျပမွာ အခက္၊ သူကိုယ္တုိင္လဲ အမည္မသိ ခံစားခ်က္ကုိ ဘာမွန္းမသိ။ စိုးစိုးဆိုသည့္ အမ်ိဳးသမီးကလဲ သူျဖစ္ခ်င္တာကို ျဖစ္လုိက္ရမွ ေျပာရင္ ေျပာတဲ့အတုိင္း လုပ္တတ္သည့္ ေက်နပ္တတ္သည့္ မိန္းကေလးမ်ိဳး။ နွစ္ေယာက္သား တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာ အသီးသီး စဥ္းစားေနၾကစဥ္ တိတ္ဆိတ္မႈကို စတင္ၿဖိဳလိုက္သူက စိုးစိုး ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကို….ဘာေတြ စဥ္းစားေနတာလဲ ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဘာမွ မစဥ္းစားပါဘူး စိုး။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟာ..ဒါဆိုဒီလိုလုပ္ရေအာင္။ ကိုယ္ စဥ္းစားၾကည့္ စိုးတို႔ တရားစခန္းကို သႀကၤန္ၿပီးမွ ၀င္လည္း ရတာပဲ။ၿပီးေတာ့ သႀကၤန္ရက္မွာ တရားစခန္းမွာ လူေတြက မ်ားပါဘိနဲ႔၊ စိုးကေတာ့ သႀကၤန္တြင္းႀကီး မ၀င္ခ်င္ဘူး။ ကိုယ့္ကို ကတိေပးတယ္ ၊ စိုး ကိုယ္နဲ႔အတူတူ သႀကၤန္ၿပီးရင္ တရားစခန္း လိုက္၀င္မယ္။ ခုေတာ့ သႀကၤန္မွာ စိတ္မြန္းၾကပ္မႈေတြကုိ အတာေရနဲ႔ ေဆးေၾကာၿပီး ေပ်ာ္ခ်င္တယ္ ကိုယ္ရာ….ေနာ္…ေနာ္…….ေနာ္………လို႔"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"အင္း…….ဒါဆိုလည္း ဘယ္တတ္နိုင္ပါ့မလဲ စိုးသေဘာ အတုိင္းပါ စုိးရာ။" </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေရ႕စ္……ဒါမလို႔ ကိုယ့္ကို စိုးက အရမ္းခ်စ္တာေပါ့………"</span></div><div style="border-bottom: solid windowtext 3.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-element: para-border-div; padding: 0cm 0cm 1.0pt 0cm;"><div class="MsoNormal" style="border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-padding-alt: 0cm 0cm 1.0pt 0cm; padding: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="border: medium none; padding: 0cm; text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ကေလးတစ္ေယာက္လို တီတီတာတာ ပူဆာသလို ေျပာပံုေတြေၾကာင့္ သက္ပိုင္ထြန္း ခမ်ာေနာက္ဆံုး လက္ေျမာက္ အေလ်ွာ့ေပး လုိက္ရေလသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္သြားေသာ ခ်စ္သူစိုးစုိးအား ရင္ခြင္ထဲ ေထြးေပြ႔ထားလိုက္သည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="border: medium none; padding: 0cm; text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ကလင္…..ကလင္…..ကလင္</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟဲ့………..ေဒၚစုိးစုိးစံ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟဲလို…ေအး….သူသူ … ေျပာ………ဘာကိစၥလဲ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"နင္အခု ဘာလုပ္ေနလဲ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ငါ အိမ္မွာပဲေလ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဒါဆို ေစာင့္ေန ငါတို႔ ခု နင့္အိမ္ကို ထြက္လာခဲ့မယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေအးေအး…ေစာင့္ေနမယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">အာေပါင္အာရင္း သန္ေသာ သူငယ္ခ်င္း သူသူ အိမ္လာမည္ ဆုိေသာေၾကာင့္ ေရခ်ိဳး အလွျပင္ရင္း ေစာင့္ေနလုိက္မည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">တီ……..တီ……….တီ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"မသူတုိ႔ ပါလား။ လာလာ။ အထဲ၀င္"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟုတ္အန္တီ ၊ စိုးစုိးေရာ ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"အိမ္ေပၚထပ္မွာ သမီး တက္သြားလုိက္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟာ နင္တို႔ သံုးေယာက္ထဲလား။ က်န္တဲ့သူေတြေရာ မလာၾကဘူးလား။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟိုေကာင္ေတြက မ႑ပ္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ေဆာင္းေဘာက္စ္ ေတြ ဘာေတြ စီစဥ္ဖုိ႔ ဆုိၿပီး လူခြဲသြား ၾကေလရဲ့။ သူတုိ႔နဲ႔အတူ ျဖဴမရယ္ မုိးစံတို႔လဲ ပါသြားတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလဲ အစားအေသာက္ အတြက္ စီစဥ္ေနၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါလည္း ခင္ေလးနဲ႔ ႏြယ္နီတုိ႔ကို ေခၚၿပီး နင့္ဆီထြက္လာတာ မိန္းမရဲ့။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေအာ္…….ေအာ္………..ငါသိၿပီ။ ငါတုိ႔က ၀တ္စံုအတြက္ တာ၀န္ယူရမွာပဲ။ ဒါနဲ႔ အေရာင္ေတြေရာ စဥ္းစားၾက ၿပီးၿပီလား။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"အဲဒါေျပာမလို႔ စိုးစိုးရ ၊ တို႔ေတြ သႀကၤန္ေလးရက္မွာ တူညီ၀တ္စံုအတြက္ ဘာေရာင္ေရြးၾကမွာလဲ ဆုိတာ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သူသူမွ စကားမဆံုးခင္ ႏြယ္နီမွ ပါးစပ္မွ မုန္႔စားရင္း ပလုတ္ပေလာင္း ေလသံျဖင့္</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေဒၚသူသူရယ္ ျဖဴနီျပာ၀ါ ေလးေရာင္ထဲက တစ္ေရာင္ေရာင္ကိုပဲ ေရြးယူလုိက္ေပါ့ဟာ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟဲ့….ႏြယ္နီ…….ငါက အျဖဴေရာင္ေလးကို ႀကိဳက္တာေနာ္ "ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း ခင္ေလး ျပန္ေျပာသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟာာငါကေတာ့ အနီေရာင္ပဲႀကိဳက္တာ နင္တုိ႔ အသိပဲေနာ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">အစားစားရင္း တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ေျပာဆုိျငင္းခုံ ေနေလသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကဲ…ကဲ……….ေတာ္ၾကေတာ့ဟာ။ ဒီလိုလုပ္ အဲဒီအေရာင္ ေလးေရာင္လံုးကို တစ္ရက္တစ္ေရာင္ႏႈန္းနဲ႔ သႀကၤန္ေလးရက္လံုး ၀တ္ၾကမယ္။ ဘယ္လိုလဲ မေကာင္းဘူးလား။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ဆရာမႀကီး အထာျဖင့္ ေျပာေနေသာ စုိးစိုးစကားကို အားလံုးေထာက္ခံၾကသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဒီအၾကံမဆိုးဘူး ၊ ေလးထည္ေလးေရာင္ေလးရက္လံုး ၀တ္ၾကမယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ေလးေယာက္သား ကေလးေလးမ်ားလို လက္ခုပ္တီးကာ ေပ်ာ္ေနၾကၿပီး သႀကၤန္အတြက္ တက္ၾကြ ေနၾကသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကို………သဘက္ခါ ဆုိရင္ သႀကၤန္က်ၿပီေနာ္။ စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္သလုိလုိ ၀မ္းနည္းသလိုလို တစ္မ်ိဳးႀကီးပဲ ခံစားရတယ္ေနာ္။ ကိုေရာ ဘယ္လိုခံစားရလဲ ဟင္"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟုတ္တယ္ ကိုယ္လဲ တစ္မ်ိဳးေလး ခံစားရတယ္။ အဲဒီခံစားမႈမ်ိဳးကို မေျပာတတ္ဘူး စုိးရဲ့။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟင္းဟင္း…. စိတ္ထဲမယ္ အရမ္းတက္ၾကြ ေနလို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">နွစ္ေယာက္လံုး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ဖက္ရင္း ႏွစ္သိမ့္စကား အျပန္အလွန္ဆုိေနၾကသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကို…..မနက္ျဖန္ၾကရင္ ကိုနဲ႔တူတူ ဘုရားသြားခ်င္တယ္။ မနက္ကုိ ကိုလာေခၚေနာ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စိုးက ဘယ္အခ်ိန္ သြားခ်င္တာလဲ ၊ ဘယ္အခ်ိန္ ကိုယ္လာေခၚ ေပးရမလဲ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"၈ နာရီေလာက္ လာေခၚ ၊ ဘုရားသြားမယ္ ၿပီးရင္ တရားစခန္းမွာ ရိပ္သာ၀င္တဲ့ ေယာဂီေတြ အတြက္ ကိုနဲ႔တူတူ ဆြမ္းအလွဴ တစ္ခုေလာက္ လုပ္ခ်င္တယ္"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေကာင္းသားပဲ စိုး။ ဒါဆုိ မနက္ ကိုယ္လာေခၚမယ္ စိုးေစာင့္ေနေနာ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟုတ္ကဲ့ကုိ .."</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ခ်စ္သူႏွစ္ဦး တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္တြဲၿပီး ၾကည္ႏူးစြာ လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကို……."</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေျပာေလ စိုး…."</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေနာက္ဆုိ ကိုနဲ႔စုိး ခုလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေအးေအးေဆးေဆး လမ္းေလွ်ာက္လို႔ ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဘာလုိ႔လဲ စုိး ၊ စိုးေန႔တုိင္းေလွ်ာက္ခ်င္ရင္ ကိုေန႔တုိင္း အေဖာ္လုပ္ၿပီး ေလွ်ာက္ေပးမယ္ေလ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟြန္…ၾကည့္…ေတြ႔လား။ သႀကၤန္ၿပီးရင္ ကိုနဲ႔စုိး တရားစခန္း ၀င္ရဦးမွာေလ။ ခုလုိ ပူးပူးကပ္ကပ္ ဘယ္ေနလုိ႔ ရေတာ့မွာလဲလုိ႔။ ကိုကလဲ" ခစ္ခစ္…</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟဟဟ…………စိုးက သိပ္ခ်စ္ဖုိ႔ ေကာင္းတာပဲ ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">နွစ္ဦးသား အေတြးကိုယ္စီနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကို … မနက္ျဖန္ ေစာေစာလာခဲ့ဦးေနာ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေကာင္းပါၿပီဗ်ာ။ ကဲ..စိုးလဲအိမ္ထဲ၀င္ေတာ့ ၊ ကိုယ္လဲ ျပန္ေတာ့မယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: solid windowtext 3.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-element: para-border-div; padding: 0cm 0cm 1.0pt 0cm;"><div class="MsoNormal" style="border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-padding-alt: 0cm 0cm 1.0pt 0cm; padding: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟုတ္…ကဲ့…….ကို….."</span></div><div class="MsoNormal" style="border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-padding-alt: 0cm 0cm 1.0pt 0cm; padding: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကုိ…….. ဘုရားကုိ ဘာေတြ ဆုေတာင္းေနတာလဲ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေအာ္……. ဒီဘ၀မွာ ခ်စ္သူျဖစ္ၿပီး ေပါင္းရသလုိ ဘ၀ဆက္တုိင္းလည္း ဒီလုိပဲ ေပါင္းရပါေစ ဆုိၿပီး ဆုေတာင္းေနတာ။ စုိးေရာ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စိုးလည္း ကိုနဲ႔ျမန္ျမန္ နီးရပါေစ လုိ႔ဆုေတာင္းတာေပါ့ ကုိရ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"လာစုိး ကုိတို႔ ဟိုဘက္ကို သြားရေအာင္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">စိုးလက္ကေလးကို တြဲရင္း သက္ပိုင္ထြန္း တစ္ေယာက္ အလွဴခံရွိရာ ဓမၼာရံု ဘက္ကို ေလွ်ာက္သြားေလသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ေစတီေတာ္ႀကီးအား ေရႊသကၤန္းကပ္ရန္ ေမာင္သက္ပိုင္ထြန္းနွင့္ မစုိးစုိးစံ တုိ႔မွ အလွဴေတာ္ေငြ ၃၀၀၀၀ က်ပ္ကိုလဲ သဒၵါေပါက္စြာ ထည့္၀င္လွဴဒါန္း သြားပါတယ္ ခင္ဗ်ာ………</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကဲ…….ဒီစံုတြဲ ဘ၀ဆက္တုိင္း ေပါင္းရပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ကြာ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟုတ္ကဲ့…ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဦး"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ေဂါပက ထံမွ အလွဴခံ ျဖတ္ပိုင္းေလး ယူၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ဘုရားေဇာင္းတန္း ဘက္သုိ႔ျပန္ ထြက္လာခဲ့ ၾကေတာ့သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကဲ…….ကို နဲ႔ စုိး တို႔ ရဲ့ အမွတ္တရ အျဖစ္ သႀကၤန္အတြင္း တရားအား ထုတ္ၾကမယ့္ ေယာဂီေတြကို ဆြမ္းအလွဴ လုပ္ဖုိ႔ အလွဴေငြ သြားလွဴၾကမယ္ေနာ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ဟုတ္တယ္ ကို။ ဒီကအျပန္ သြားလွဴၾကမယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သက္ပိုင္ထြန္းနဲ႔ စိုးစိုးတုိ႔ နွစ္ေယာက္ တရားစခန္းမွာ အလွဴေငြ ၂သိန္း ေပးအပ္ၿပီး ျပန္ထြက္လာၾကသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စိုး …..ဒီေန႔ ေပ်ာ္ရဲ့လား ဟင္"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေပ်ာ္တာေပါ့ ကုိရဲ့။ စိုးကကိုနဲ႔ သြားလာေန ရရင္ကိုပဲ ေပ်ာ္ေနတာ။ သိရဲ့လား။ "</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စိုးက သိပ္ခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတာပဲ ၊ သႀကၤန္ေရာက္တုိင္း ကိုယ္တဲ့ရဲ့ အလွဴေလးကို အမွတ္တရ ျဖစ္က်န္ ခဲ့ေစမယ္ေနာ္။ ကဲ……စိုး..ကိုယ္တုိ႔ တစ္ခုခု စားေသာက္ၿပီး ျပန္ၾကရေအာင္ ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟုတ္ … ေကာင္းသားပဲ..ကုိ…. ဒီေန႔ေစာေစာ ျပန္နားၿပီး မနက္ျဖန္ အတြက္ အားေမြးလုိက္ ၾကရေအာင္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"မနက္ျဖန္ ဆုိရင္ သႀကၤန္က်ၿပီေနာ္။ မ႑ပ္မွာပဲ ကိုနဲ႔ဆံုေတာ့မယ္။ စိုး သူသူတုိ႔နဲ႔ပဲ သြားလုိက္ေတာ့မယ္ေနာ္။ ကို အဲဒီကုိပဲ လာခဲ့ေတာ့ စိုးေစာင့္ေနမယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">စိုးကိုႏႈတ္ဆက္ၿပီး သက္ပိုင္ ထြက္လာ ခဲ့ေတာ့သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"></span><br /><a name="more"></a></div><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">((သႀကၤန္ အႀကိဳေန႔ ))</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">လူေတြ အားလံုး တက္ၾကြ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကသည္။ ခ်စ္သူစိုးေလး ေပ်ာ္ရႊင္သလို သက္ပုိင္လဲ ေပ်ာ္ရႊင္ပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးလဲ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">((သႀကၤန္အၾကေန႔))</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟဲ့…………သူသူ ဗိုက္ဆာလာၿပီ စားလုိက္ဦးမယ္။ "</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဒီေလာက္ တတြတ္တြတ္ စားေနတာေတာင္ နင့္ဗိုက္က ဆာႏုိင္လြန္းတယ္ မိန္းမ။ "</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ယ္နီနဲ႔ သူသူတုိ႔ အျပန္အလွန္ ေျပာဆုိၾကရင္း </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟဲ့……..ဟိုမွာ ဟိုမွာ ေတာ္ေတာ္ ကဲေနတယ္ ၾကည့္ … ဟိဟိ……..နင္ေရာ အားမက်ဘူးလား။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေအာင္မယ္ အားက်စရာလား ။ နင္အားက်ရင္ နင့္ဟာနင္ပဲ ဘဲရေအာင္ ရွာ။ ကဲ..စား…..ၿပီးရင္ ေရထြက္ပက္မယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကုိ…….ခ်မ္းေနၿပီလား။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ခ်မ္းတာေပါ့။ စိုးေရာ။ ခ်မ္းေနၿပီလား။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကို..ခ်မ္းရင္ နဲနဲ ေသာက္ခ်င္ေသာက္လုိက္ေလ။ မ်ားႀကီးေတာ့ ေသာက္ရဘူးေနာ္ကို"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"အင္းပါ စိုးရဲ့။ ကိုလဲ သိပ္မႀကိဳက္ပါဘူး ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သက္ပုိင္တစ္ေယာက္ အာလူးေၾကာ္နွင့္ ဘီယာကုိ ျမည္းရင္း ခ်စ္သူစိုးရဲ့ ေရစုိစို အလွကို တ၀ႀကီး ခံစားေနေလသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"အုိ…ကို..ကလဲ ဘာလို႔ တအား စိုက္ၾကည့္ေနရတာလဲ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စုိးက လွေနလို႔။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟင္းဟင္း….ကို ေတာ္ေတာ္ မူးေနၿပီ ထင္တယ္။ ခဏနားလုိက္ပါလား ကိုရဲ့။ စိုး…….သူသူတို႔နဲ႔ ေရပက္လိုက္ဦးမယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">((သႀကၤန္အၾကတ္ေန႔))) </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စိုး ေပ်ာ္ရဲ့လား။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေပ်ာ္တာေပါ့ ကိုရဲ့။ သႀကၤန္ပဲဟာ။</span> ကုိနဲ႔တူတူ ရွိေနရင္ စုိးက ေပ်ာ္ၿပီးသားပဲ။"</div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"></span> <br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"သိပ္စကား တတ္တာပဲ ဒါမလို႔လဲ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးႀကီးက ခ်စ္ေနရတာ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟင္းဟင္းဟင္း….ကိုကလဲ အဲဒါမလို႔ စိုးကလဲ ကို႔ကို ခ်စ္တာေပါ့။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သူမတို႔ သူငယ္ခ်င္း တစ္သိုက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးနဲ႔ တအားကို ကဲေကာင္းေနသည္။ </span></div><div style="border-bottom: solid windowtext 3.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-element: para-border-div; padding: 0cm 0cm 1.0pt 0cm;"><div class="MsoNormal" style="border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-padding-alt: 0cm 0cm 1.0pt 0cm; padding: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ပင္ပန္းေနေပမယ့္ အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကသည္။ သႀကၤန္တြင္းမွာ ေရေတြက စိုစို ေနကပူပူ ၊ စားၾကတာလဲ စပ္ငန္စပ္ခါး အစံုပလံု ဒါေပမယ့္ ဘာေတြ ဘယ္လိုစားစား ဘာမွမျဖစ္တာကိုက သႀကၤန္ရဲ့ ထူးဆန္းတဲ့ အခ်က္တခ်က္ ဟုပင္ဆုိရမည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="border: medium none; padding: 0cm; text-align: justify;"><br /></div></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">((အား))</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟဲ့…..စုိးစုိး …….ဘာျဖစ္တာလဲ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေျခေခါက္သြားတာ အားးး နာလုိက္တာ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ေရစုိၿပီး ေခ်ာ္က်သြားေသာ စုိးစုိး အား သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူ သူသူ ႏြယ္နီနဲ႔ ယင္းမာတုိ႔ တြဲထူၿပီး မ႑ပ္ရွိ ထုိင္ခံုေပၚမွာ နားေနေစေလသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"သိပ္နာေနလား သူငယ္ခ်င္း ေဆးလိမ္းၿပီး ပတ္တီးခဏ စည္းထားလိုက္ေနာ္ ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သူသူ ေဆးလိမ္းေပးၿပီး ေျခက်င္း၀တ္ကုိ ႏွိတ္ကာ ပတ္တီးစည္းေပး ေနေလသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စိုး သိပ္နာေနရင္ နင္အိမ္ျပန္နားခ်င္ နားလုိက္ေလ ငါတုိ႔ လုိက္ပို႔ေပးမယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေနပါေစ ႏြယ္ရယ္ ရပါတယ္ ေအးေဆးပါဟ။ ခဏဆုိ ေကာင္းသြားမွာပါ။ နင္တို႔ ကစားရွိတာ ကစား။ နင္တုိ႔ကစားတာ ငါထုိင္ၾကည့္ ေနလိုက္မယ္။ ေန႔လည္ပိုင္းမွ ငါျပန္ကစားမယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေအး..သူငယ္ခ်င္း ဒါဆုိ နင္ဒီမွာ ထိုင္ပဲေနလုိက္။ သက္ပိုင္တို႔ အုပ္စုလဲ ေတာ္ၾကာဆို ျပန္ေရာက္လာ ၾကေတာ့မွာပါ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သႀကၤန္သီခ်င္းမ်ားနွင့္ ကခုန္ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကေသာ လူမ်ား၊ စားလိုက္ ေသာက္လိုက္ ေရပက္လုိက္ ႏွင့္ အလြန္ေပ်ာ္ ရႊင္ေနေသာ လူမ်ား ကို သီခ်င္း နားေထာင္ရင္း ၾကည့္ေနေသာ စုိးစိုး တစ္ေယာက္ သက္ပိုင္အနားေ ရာက္လာတာေတာင္ မသိမိလုိက္ေပ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စုိး…….ေျခေထာက္ ေခါက္သြားတယ္ဆုိ ဘယ္လိုျဖစ္ရတာတုန္း ။ ဒါမလို႔ တစ္ခ်ိန္လံုး မ်က္ခံုးေတြ လႈပ္ေနတာလား မသိပါဘူးကြာ။ ဒီလုိမွန္း သိရင္ တျခားလူကို ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ သြား၀ယ္ခုိင္းလိုက္ပါတယ္။ ခုေတာ့ စုိးအနားမွာ ကိုယ္မရွိလုိ႔ ခုလုိ ျဖစ္ရတာ။ သိပ္နာေနလား စိုး။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေရနဲ႔ေခ်ာ္ သြားတာပါ ကိုရာ။ ခဏဆုိေကာင္း သြားလိမ့္မယ္။ ဒါနဲ႔ ကုိ….ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ ေရာ ရခဲ့လား။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စိုး စားခ်င္တာ မရရေအာင္ ကို၀ယ္ခဲ့တာေပါ့။ ေရာ့ စားလုိက္ဦး"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကိုေရာ စားၿပီးၿပီလား၊"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စုိးနဲ႔တူတူစားမလို႔ ၊"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကုိ……ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတယ္ေနာ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">နွစ္ေယာက္သား ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ စားလုိက္ သီခ်င္းနားေထာင္လိုက္ လူေတြ ေပ်ာ္ျမဴးေနတာကို ၾကည့္လုိက္နဲ႔ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ၾကည္ႏူးေနၾကသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ကုိ……… ေရမ႑ပ္နား ခဏသြား ဦးၾကည့္လုိက္ဦးမယ္ေနာ္ စိုး"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟုတ္ကဲ့ကုိ…."</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"အို႔…….ကုိ ဘာျဖစ္တာလဲ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ေကာ္ေဇာ္အခင္းနဲ႔ ခလုတ္တိုက္မိသြားေသာ သက္ပုိင္ထြန္းကို စုိးစိုးမွ စိုးရိမ္တႀကီး လွမ္းေမးလုိက္သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဘာမွမဟုတ္ဘူး စိုး……ကိုခဏသြား ၾကည့္ေပးလိုက္ဦး။ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ထုိင္ၾကည့္ေနေနာ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"အင္း ……"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သက္ပုိင္ထြန္း သြားရာကို ေငးၾကည့္က်န္ခဲ့ရင္း ဆက္လက္သီခ်င္း နားေထာင္ေနလုိက္သည္။ ထုိင္နားေနရာမွ စိုးစိုးတစ္ေယာက္ ပ်င္းပ်င္း ရွိလွသည္နွင့္ ဟုိဒီေငးရင္း သက္ပုိင္ထြန္း ရွိရာ ေရကစား မ႑ပ္နားသို႔ စိတ္ကသြား ခ်င္လာသည္။ သုိ႔ႏွင့္ ေျဖးေျဖးလမ္း ေလွ်ာက္ရင္း သက္ပုိင္စုိးနား မေရာက္ခင္မွာပဲ ကံၾကမၼာရဲ့ နာနာက်ည္းက်ည္း ေတာက္ေခါက္သံ တစ္ခု……………. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> (((( ၀ုန္း)))) </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး………….</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">အေမ))))))))))))))))))))))))) </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">လုပ္ၾကပါဦး………ကယ္ၾကပါဦး…………..</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">လူေတြအားလံုး ေျပးသူက ေျပး ၊ ေအာ္ငုိ အကူအညီ ေတာင္းသူက ေတာင္း ၊ အေျပးအလႊား ေယာက္ယက္ခပ္ကုန္သည္။ ဆူညံေအာ္ဟစ္သံ ငိုသံ ႏွင့္ အနိဌာ ရသမ်ိဳးစံုျဖင့္… </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">(((((((((((((ကုိ ………………… ))))))))))))))</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ဟစ္ေခၚေနသံကုိ အထြန္းတစ္ေယာက္ ၾကားႏုိင္စြမ္း မရွိေတာ့ပါ။ ေသြးရူးေသြးတန္းျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ေနကာ သတိလစ္ေနေသာ စုိးစုိးတစ္ေယာက္ ေဆးရံုရဲ့ အေရးေပၚ ေအာ္ပေရးရွင္း ခန္းထဲမွာ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သမီးရယ္……….. သမီးေလး အျမန္ျပန္ သတိရ လာပါေစ ။ သမီးျပန္ သတိရ လာေစဖုိ႔ အေမျဖစ္သူ ဘုရားစာေတြ တတြတ္တြတ္ ရြတ္ဆုိေနသည္။ ေဆးရံုတခုလံုး၌ အေရးေပၚ ေရာက္လာၾကေသာ လူနာမ်ား ေအာ္ညည္းသံ မိသားစု၀င္ မ်ားဧ။္ ငိုေၾကြးသံမ်ားျဖင့္ ေဆးရံုတခုလံုး ဆူညံ့ဆူညံသံမ်ား ဖံုးလြမ္းေနသည္။ </span></div><div style="border-bottom: solid windowtext 3.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-element: para-border-div; padding: 0cm 0cm 1.0pt 0cm;"><div class="MsoNormal" style="border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-padding-alt: 0cm 0cm 1.0pt 0cm; padding: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟယ္……….သမီး ….သမီး သတိရလာၿပီ။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"အထြန္း……….အထြန္း…………အထြန္း……………….. အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးး"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"မလႈပ္နဲ႔ သမီး မလႈပ္နဲ႔ ၊ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ေန၊"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေမေမ………အထြန္းေရာ ဟင္ အထြန္း ဘယ္လိုေနလဲ …သမီးသြားၾကည့္မယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">မိခင္ျဖစ္သူ စိတ္မေကာင္းစြာျဖင့္ ဘာစကားမွ ေျပာမထြက္ပဲ သမီးအတြက္ ရင္ထဲ စုိ႔နစ္ေနရသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟင္……..သမီး…….သမီး………… သမီး ေျခေထာက္………ဟန္....</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ေၾကာက္ေၾကာက္ရြံရြံ တုန္တုန္ယင္ယင္ျဖင့္ ေစာင္ေပၚသုိ႔ လက္ျဖင့္ တစမ္းစမ္းလုပ္ ေနေသာ သမီးျဖစ္သူရဲ့ အျဖစ္ဆုိးကို မိခင္ မၾကည့္ရက္ေတာ့ပဲ ငုိခ်လိုက္သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"သမီးေလး……..သမီးေလး……..အျဖစ္ဆုိးလိုက္တဲ့ င့ါသမီးေလး။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"စိတ္ကို ထိန္းပါ ေမႀကီးပါ။ သမီးပိုၿပီး စိတ္မေကာ င္းျဖစ္သြားပါဦးမယ္။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ခင္ပြန္းျဖစ္သူ ထိန္းေနရင္းၾကားမွ အေမျဖစ္သူ ေအာ္ငိုခ်လိုက္သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေအာင္မေလး ေဖႀကီးရဲ့………အီး….ဟီးး……..ကၽြန္မသမီး အတြက္ မခံစားႏုိင္လုိ႔ပါ ကၽြန္မ သမီးေလး ရဲ့အျဖစ္ကို မၾကည့္ရက္ ႏုိင္လြန္းလုိ႔ပါေတာ့။ သမီးရယ္……….အီးး ဟီးး……."</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ဟင္……..သမီးေျခေထာက္ ဘယ္ေရာက္ သြားတာလဲ ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ ……….ေမ..ေမ.."</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"သမီးေျခေထာက္……………… သမီးေျခေထာက္ ………သမီးေျခေထာက္ ေတြေရာ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ေသြးရူးေသြးတန္း နွင့္ သူမေျခေထာက္ေတြကို လက္နွစ္ဖက္နဲ႔ တုန္တုန္ယင္ယင္ လုိက္စမ္းရင္း ငိုလုိက္ ေမးလိုက္နွင့္ ျဖစ္အင္ကို မိခင္ျဖစ္သူ ရင္နွင့္စြာျဖင့္ မည္သို႔မွ် မၾကည့္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"သမီးေလး……..အေမ့သမီးေလးရယ္ ငါ့သမီးေလးရဲ့ အသက္ကုိ အေမ မဆံုးရႈံး လိုက္ရတာကိုပဲ ေတာ္ေသးတယ္လို႔ အေမေျဖသိမ့္ လို႔ရပါတယ္ သမီးရယ္"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">မိခင္ျဖစ္သူ ေဒၚသီတာစုိး ငုိေျပာရင္း သမီးျဖစ္သူကို စိုးစုိးကို ေပြ႔ဖက္ထားလိုက္သည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ေမေမ………အထြန္းေရာ ဟင္ အထြန္း ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သမီးအေမးကို ေျဖရမည္လား ဆိုသည္ကို အေဖလုပ္သူ မ်က္နွာကို ေဒၚသီတာစိုး အားကိုးတႀကီးနဲ႔ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ဖခင္ျဖစ္သူက ရင္ထဲတြင္ မေကာင္း။ ခုမသိလည္း ေနာက္သိသြားမွာပဲ ၊ ဒီကိစၥကို ေရွာင္လြဲလို႔ ရမည့္ကိစၥ မဟုတ္သည့္ အတြက္ ေျပာျပသင့္သည္ မဟုတ္ပါလား။ ဒါေၾကာင့္ ေခါင္းတခ်က္ ၿငိမ့္ျပလိုက္ၿပီး ေျပာျပဖုိ႔ သေဘာတူလိုက္သည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"အေမႀကီးပဲ ေျပာျပလိုက္ပါကြာ။ စိတ္မေကာင္း သည့္အသံျဖင့္ ဖခင္လုပ္သူ စကားလံုးေတြ ေပ်ာက္ဆံုးကာ သမီးျဖစ္သူအား ေျပာလို႔မထြက္ေတာ့ ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US"> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"သမီးခ်စ္သူ ပြဲခ်င္းၿပီး ဆံုးသြားလို႔ ေနာက္ေန႔မနက္မွာ အားခ်င္း သၿဂိဳလ္ လိုက္ရတယ္ သမီး။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"ရွင္………….အထြန္း ဆံုးၿပီ………….. ဟုတ္လား။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">"သမီး……..သမီး……….သမီး…………ငိုခ်လိုက္ သမီး………….သမီးေလး…………သတိထားေလ</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သမီး…ေဖႀကီးေရ ကၽြန္မသမီးကို ၾကည့္ပါဦး။"</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div style="border-bottom: solid windowtext 3.0pt; border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-element: para-border-div; padding: 0cm 0cm 1.0pt 0cm;"><div class="MsoNormal" style="border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-padding-alt: 0cm 0cm 1.0pt 0cm; padding: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သတိလစ္ကာ လဲက်သြားေသာ သမီးကုိ ေခၚေနေသာ ေဒၚသီတာစိုး တစ္ေယာက္ အရူးမီး၀ုိင္း ေနေလသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="border: none; mso-border-bottom-alt: wave windowtext 3.0pt; mso-padding-alt: 0cm 0cm 1.0pt 0cm; padding: 0cm; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ထုိေန႔မွ စ၍ စိုးစိုးစံ တစ္ေယာက္ အၿမဲတမ္း ေငးေငးငိုင္ငိုင္ နဲ႔ သူမအရမ္း ခ်စ္ေသာ ခ်စ္သူျဖစ္တဲ့ သက္ပိုင္ထြန္းရဲ့ ဓာတ္ပံုေလးမွ လြဲ၍ မည္သူနွင့္ မွ်လည္း စကားေျပာဆုိျခင္း မရွိေတာ့။ ဓာတ္ပံုေလးကို ထုတ္၍ စကားေတြ ေျပာလိုက္ ၊ တစ္ေယာက္ထဲ ရယ္လုိက္ ငိုလုိက္ ျဖစ္ေနေသာ သမီးျဖစ္အင္ ကုိ ၾကည့္ၿပီး မိဘမ်ား မည္သုိ႔မွ် မည္သုိ႔မွ် ခံစားႏုိင္ျခင္း မရွိေတာ့။ အျဖစ္ဆိုးကို ခံစားေန ရရွာတဲ့ သမီးအား အလြန္သနား ေနမိသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ယခုဆုိလွ်င္ စုိးစိုး တစ္ေယာက္ သႀကၤန္သီခ်င္း ၾကားလွ်င္ပင္ ေၾကာက္ရြံတုန္လႈပ္စြာ ေအာ္ဟစ္ေနသည္ ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ေအာ္…သႀကၤန္…သႀကၤန္…..သႀကၤန္ရယ္ ရက္စက္မႈေတြ မင္းသယ္ေဆာင္လာတာ ခုဆုိရင္ တစ္ႏွစ္ေတာင္ ျပည့္ပါေပါ့လား။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">သႀကၤန္မွာ လူသားေတြရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေသြးမ်က္ရည္ ျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္လုိက္တဲ့ လူယုတ္မာ တစ္စုရဲ့ လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ အျပစ္မဲ့တဲ့ သူေတြ ေသခဲ့ ကြဲခဲ့ ရတာ ခုဆုိရင္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ ပါေရာလား။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">အထြန္းရယ္ ဒီဘ၀မွာ မေပါင္းဖက္ ႏုိင္ေတာ့ေပမယ့္ ဘ၀ဆက္တိုင္း ဆက္တိုင္းမွာ ကုိနဲ႔စုိး ဒီလုိ အျဖစ္ဆုိး နဲ႔ေသကြဲကြဲျခင္း မွလြဲၿပီး စိုးတို႔နွစ္ေယာက္ သက္ဆံုးတိုင္ ေပါင္းဖက္ႏိုင္ဖုိ႔ စုိး ဆုေတာင္းပါတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ခုေတာ့ သႀကၤန္ရယ္ သိပ္ခ်စ္တဲ့ ငါတုိ႔ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးကုိမွ နင္ေသကြဲကြဲေအာင္ လုပ္ရက္တယ္။ငါ့ကုိလည္း ဒုကၡိတ ဘ၀နဲ႔ အသက္ရွင္ၿပီး ဘ၀ေသေအာင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ သႀကၤန္ နင့္ကို အရမ္းမုန္းတယ္ အရမ္းမုန္းတယ္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">မုန္းတယ္ ………..မုန္းတယ္……………မုန္း…………………….တယ္…………………….. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">ဒီႏွစ္သႀကၤန္မွာ (၇)ရက္သားသမီး ေတြ ေဘးဘယာ ေ၀းကြာၿပီး သာယာခ်မ္းေျမ့ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ ၾကပါေစ ၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သႀကၤန္အရသာကုိ ေအးခ်မ္းစြာ ခံစားႏုိင္ၾကပါေစ ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">အႏၱာရယ္ကင္း ေဘးရွင္းစြာျဖင့္ ျမန္မာ့ရုိးရာ အတာသႀကၤန္ကို ဆင္ႏြဲႏုိင္ၾကပါေစ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">စိတ္ေရာလူေရာ လန္းျဖာၿပီး ႏွစ္သစ္မွာ အသြင္သစ္နဲ႔ လွပတဲ့ စိတ္ဓာတ္ အလွပန္းကို လူသားတုိင္း ပန္ဆင္ႏိုင္ ၾကပါေစ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">(၇)ရက္သားသမီးမ်ား နွင့္တကြ ဤစာေရးသူလည္း စိတ္နွလံုး ေအးခ်မ္းျခင္း ႏွင့္ျပည့္စံု ၾကပါေစ လို႔ ေမတၱာပို႔ ဆုေတာင္းရင္း…………..</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;" lang="EN-US">(( ဤဇာတ္လမ္းသည္ စိတ္ကူးယဥ္ ဇာတ္လမ္း သက္သက္မွ်သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း)) </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-740678794741810830?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-71930846387242754442011-01-26T02:40:00.003+08:002012-01-27T18:26:21.627+08:00<div style="text-align: justify;">သူမနာမည္ ရင္ျမ။ သူမတို႔ ရပ္ကြက္မွာ ဆုိရင္ေတာ့ <a href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/TT8ZakCMUTI/AAAAAAAABdQ/asHnMcTWkAo/s1600/3071215489_01efa48541_z.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 237px; height: 307px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/TT8ZakCMUTI/AAAAAAAABdQ/asHnMcTWkAo/s1600/3071215489_01efa48541_z.jpg" alt="" border="0" /></a>အေပါင္းအသင္းေတြ အိမ္နီးခ်င္းေတြက ျမေလးလုိ႔ပဲ ေခၚၾကေလတယ္။ သူမအိမ္မွာ သူမက အႀကီးဆံုး သူမေအာက္မွာ ညီမေလး တစ္ေယာက္ ေမာင္ေလး တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ မိသားစုမွာ အငယ္ဆံုး ေမာင္ေလးေမြးၿပီးေနာက္ အေမျဖစ္သူက မီးယပ္ေရာဂါေၾကာင့္ က်န္းမာေရး ခ်ဴခ်ာခဲ့တယ္။<br /><br />ဒီၾကားထဲ အေဖက ပန္းရံလုပ္ရင္း တုိက္ေပၚမွ ျပဳတ္က်လုိ႔ ေလွ်ာ္ေၾကး မရတဲ့အျပင္ ေဆးကုသဖို႔ ေငြအလံုအေလာက္ မရွိတာေၾကာင့္ ေခ်းငွားၿပီး ကုသခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေဖ့ရဲ့ကံက ဒီေလာက္နဲ႔ တင္ရပ္သြားၿပီး အသက္ပါ ဆံုးခဲ့ရတယ္။ အေဖဆံုးၿပီးေတာ့ အေၾကြးမဆပ္ႏိုင္လုိ႔ အိမ္ကုိထိုးဆပ္ ခဲ့ရတဲ့ေနာက္ သူမ်ားအိမ္မွာ ငွားေနရတဲ့ အေျခအေန ေရာက္ခဲ့ရ ျပန္တယ္။ မုဆုိးမ အေမဟာ မလုပ္တတ္၊ မကိုင္တတ္နဲ႔ ေနာက္ဆံုး ဒီမိသားစု စား၀တ္ေနေရးေၾကာင့္ အေမျဖစ္တဲ့ သူကလည္း က်န္းမာေရး မေကာင္းတဲ့ ၾကားက သူမ်ားဆီမွာ အလုပ္လုိက္လုပ္ရင္း ၀မ္းစာျဖည့္ ခဲ့ရတယ္။<br /><br />ဆင္းရဲၾကရသည့္ ၾကားထဲ အေျခအေန မေပးလာတဲ့ ဘ၀ေၾကာင့္ သူမငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ ေက်ာင္းနားခဲ့ရၿပီး အေမျဖစ္သူ နွင့္အတူ သူမ်ားအိမ္မွာ အ၀တ္လိုက္ေလွ်ာ္ ၊ၾကံဳရာအလုပ္ လုပ္ရင္း အရြယ္ေရာက္ လာခဲ့ရသည္။ ဆင္းဆင္းရဲရဲနဲ႔ မိသားစု ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းလာရင္း အေမျဖစ္သူဟာ တေန႔တျခား က်န္းမာေရးက ေကာင္းလုိက္မေကာင္း လုိက္နဲ႔ေပါ့။<br /><br />ဒီေတာ့ ငွားေနရတဲ့ ဒီအိမ္လခနဲ႔ ဒီမိသားစု ေလးေယာက္ရဲ့ ပါးစပ္ေပါက္ကုိ ျဖည့္ဆည္းဖုိ႔ သူမသာလွ်င္ တာ၀န္ရွိလာသည္ မဟုတ္ပါလား။ သူမ ၾကံဳရာအလုပ္ ရရာအလုပ္ လိုက္လုပ္တယ္။ ဆင္းရဲလြန္းလုိ႔ ကုိယ့္ဘ၀ကုိ မေက်မနပ္ ၊ မိဘအသံုး မက်လို႔ သူမတုိ႔ ခုလုိ ဆင္းရဲတြင္းထဲက ရုန္းမထြက္ နိုင္ခဲ့ဘူးလုိ႔ မၾကာမၾကာ ေတြးေတာၿပီး မိခင္ျဖစ္သူကုိ အျမင္မၾကည္နဲ႔ အျမဲတမ္း ျငဴစူေနခဲ့တယ္ ။ သူမနဲ႔တန္းတူ ရြယ္တူေတြ ေက်ာင္းတတ္တာ ျမင္ရင္ သူမကိုယ့္ကိုကိုယ္ အားငယ္မိသည္။ သူမရဲ့ ကေလးဘ၀ကုိ ဘယ္လိုကုန္ဆံုး ခဲ့မွန္းေတာင္ သူမသတိမျပဳမိခဲ့၊ ကေလးဘ၀ ကစားသည္ဆိုတာ ဘာမွန္းပင္ မသိလုိက္ခဲ့။ သူမမိခင္နွင့္ ေမာင္နွမမ်ားကိုပင္ သူမ မခ်စ္ခင္ မတြယ္တတ္ခဲ့။ အလုပ္က အိမ္ကုိျပန္ ေရာက္လွ်င္လည္း သူမမိခင္ကို လွည့္မၾကည့္ ၊ ေရာက္တာႏွင့္ မိသားစုနဲ႔ စကားမေျပာ အခန္းထဲမွာပဲ တစ္ေယာက္ထဲ ေနေနတတ္တယ္။<br />"သမီး၊ျမေလး၊ အေမ ထမင္းခူးၿပီးၿပီ၊ ထမင္းစားလိုက္ ဦးေလကြယ္။ "<br />မိခင္ ျဖစ္သူ အခန္း၀ မွေန၍ သမီးျဖစ္သူအား ထမင္းစား ေခၚေနေလသည္။ သူမလွဲေနရာမွ<br />"ဒီေန႔ေရာ ဘာဟင္းလဲ"<br />သမီးရဲ့ အေမးကို မိခင္ျဖစ္သူ မေျဖဘဲ စိတ္မေကာင္းစြာန႔ဲ သမီးျဖစ္သူကုိ က႐ုဏသက္စြာ ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ ျမေလးကလဲ မိခင္ျဖစ္သူ ထံမွအေျဖကို ေစာင့္ဆုိင္းမေနဘဲ ေမးရင္းနဲ႔ အိမ္ေရွ႕ထြက္သြားၿပီး စားပြဲေပၚမွ အုပ္ထားေသာ ထမင္းႏွင့္ဟင္းကုိ ဖြင့္ၾကည့္ကာ<br />"တစ္ေန႔လာလဲ ကန္ဇြန္းရြက္ေၾကာ္ ၊ ေနာက္တေန႔လာလည္း ကန္ဇြန္းရြက္ေၾကည္ တစ္ေန႔ ဒီဟင္းေတာထဲက ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ လြတ္မွာလဲ။ စိတ္ညစ္တယ္ စိတ္ညစ္တယ္ စိတ္ညစ္တယ္"<br />သူမ ထိုသုိ႔ တစ္ေယာက္ထဲေအာ္ၿပီး အခန္းထဲ ၀င္ကာ ေမွာက္အိပ္လိုက္သည္။<br />အလတ္မ ႏွင့္ အငယ္ေကာင္ တို႔ေျပး လာၾကခါ မ်က္ရည္မ်ားနဲ႔ အခန္း၀မွာ ရပ္ေနတဲ့ အေမကုိ လက္ကိုကိုင္လွ်က္ အိမ္ေရွ႕ကုိ ေခၚသြားၾကေလသည္။ မိခင္ျဖစ္သူရဲ့ အေတြးထဲမွာေတာ့ ခ်မ္းသာခ်င္ၿပီး ဘ၀ကို တုိးတက္ခ်င္ေနတဲ့ သမီးႀကီး ျဖစ္သူ ျမေလးအား သနားကရုဏာ မ်ားစြာျဖင့္<br />"ေအာ္...သမီးရယ္။ င့ါသမီးကုိ ဆင္းရဲတြင္းထဲကို ေခၚလာခဲ့မိတဲ့ အေမ့ကုိ ခြင့္လြတ္ပါကြယ္၊ အေမနဲ႔ ေမာင္ေလး ညီမေလးေတြက ဒီဟင္းကုိေတာင္ မစားမေသာက္ဘဲ အေမတုိ႔ကို ရွာေကၽြးေနရတဲ့ ငါ့သမီးေလးအတြက္ ခ်န္ထားခဲ့ တာပါကြယ္။ သူမစိတ္ထဲမွ သမီးျဖစ္သူ ျမေလးအားေျပာၿပီး ေဘးမွာ ရွိေနတဲ့ သမီးငယ္ႏွင့္ သားငယ္အား ေခါင္းေလးပြတ္၍ ေပြ႕ဖက္ကာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနမိသည္။<br />****************************************************************************<br />ဒီမိသားစုထဲမွာ လူလာျဖစ္ ရတဲ့အတြက္ သူမကိုယ့္ကိုကုိယ္ မုန္းသည္။ ကေလးဘ၀ ထဲကေန အခုသူမ အသက္၁၇ႏွစ္ အရြယ္ထိ သူမ်ားကေလးေတြလုိ ျပည့္ျပည့္စံုစံုနွင့္ မေနခဲ့ရ၊ ေက်ာင္းပင္ငယ္ငယ္ ရြယ္ရြယ္နွင့္ နားခံရ တဲ့ဘ၀၊ ဒါေၾကာင့္ သူမဘ၀ကို လံုး၀မေက်နပ္။ ဘ၀ကို မေက်နပ္ ခ်က္ေတြနဲ႔ ႀကီးျပင္းခဲ့့ေပမယ့္ သူမႏွင့္ ဘ၀တူ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ေတာ့ရွိသည္။ သူ႔နာမည္က သီရိ။ သီရိႏွင့္ သူမ ဘ၀တူျခင္းမုိ႔ အရမ္းခ်စ္ၾကသည္။ သီရိအေမက မ်က္စိတိမ္ ေရာဂါေၾကာင့္ မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္လံုး ကြယ္ခဲ့ရတယ္။ ဆင္းရဲေတာ့ ကုသစရာ ေငြေၾကး အဆင္မေျပခဲ့ဘဲ မ်က္မျမင္ မိခင္ႏွင့္အတူ ဆင္းဆင္းရဲရဲႏွင့္ ဘ၀ကုိ လႈပ္ရွားေန ခဲ့ရသည္။<br />"သီရိရာ ငါတု႔ိဘ၀ ေတြလည္း ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ဒီဆင္းရဲတြင္းက လြတ္မွာလဲ မသိဘူးဟာ"<br />"ဟုတ္တယ္ဟာ၊ ငါလည္းပုိက္ဆံေတြ အမ်ားႀကီး ရွိခ်င္တယ္။ ဒါမွ ငါလုပ္ခ်င္တဲ့ အရာမွန္သမွ် လုပ္လို႔ရမွာ။ ျမေလး ငါတုိ႔ေတြ ဒီတိုင္းေနလို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူးဟ၊ တခုခုေတာ့ စဥ္းစားရမွာဘဲ ၿမိဳ႕တက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ၾကရင္ ေကာင္းမလား။ နင္ဘယ္လိုသေဘာရလဲ"<br />သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူသီရိ ရဲ့ စကားေၾကာင့္ သူမ သီရိကို ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ သီရိနွင့္သူမတုိ႔ ငယ္ငယ္ေလးထဲက တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ဆိုးတုိင္ပင္ ေကာင္းတိုင္ပင္ေနၾက ။<br />"နင္ကလဲ ငါတုိ႔က ၿမိဳ႕ဆုိတာ ၾကားရံုပဲ ၾကားဖူးတာေလ။ အခုလို သြားရမယ္ဆုိေတာ့ ဘယ္မွာလာၿပီး အသိမိတ္ေဆြက ရွိမွာလဲ။ ငါတုိ႔လို လူကို ဘယ္သူက ကူညီမွာလဲဟ"<br />"နင့္ကိုငါေျပာျပမယ္ ျမေလး ။ အခုဟာ ငါအလုပ္ လုပ္ေနတဲ့ အိမ္က အစ္မႀကီးရဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ၿမိဳ႕ကေန လာတာဟ။ အဲဒါၿမိဳ႕မွာ သူေျပာျပတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ငါတုိ႔ ဒီတိုင္းေနမယ့္ အတူတူ ၿမိဳ႕တက္ၿပီး အလုပ္သြား ရွာလုပ္ရင္ ေကာင္းမလားလုိ႔။ နင့္ကို တုိင္ပင္ၾကည့္တာ။ "<br />"ေအးဟာ..ဒါဆို ငါစဥ္းစားလိုက္မယ္။ အဆင္ေျပရင္ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ သြားၾကတာေပါ့။ နင္လည္း အဲဒီအစ္မႀကီးကို ဆက္သြယ္ထားလိုက္ေလ။ အေျခအေန ထူးရင္ ငါ့ေျပာဦး၊"<br />"ေအးပါဟ နင္ကလဲ။"<br /><br />**********************************************************************************<br /><br />သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူ သီရိႏွင့္ ေတြ႔ဆံုၿပီးေနာက္ အိမ္ျပန္လာရာတြင္ အိမ္ေရွ႕အေရာက္မွာ ဆူညံဆူညံ နွင့္မို႔ သူမရပ္ၾကည့္ ေနလုိက္သည္ ။ အိမ္ေရွ႕မွာလဲ ပစၥည္းအထုတ္ေတြ လြင့္ပစ္ထား လို႔ပါလား။ ဘာမ်ားျဖစ္ လုိ႔ပါလိမ့္။<br />"ညည္းတုိ႔ အိမ္လခ မေပးႏိုင္တာ ဘယ္ႏွစ္လေလာက္ ရွိၿပီလဲ ၊တစ္လ တစ္လ ေန႔ေရြ႕ညေရြ႕နဲ႔ ငါသည္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ အခု ဒီအိမ္ကေန ခ်က္ခ်င္း ဆင္းသြားပါ။ ညည္းတို႔အထုတ္ေတြ ပစၥည္းေတြ အကုန္ယူသြား။ ငါ့အိမ္ကလည္း ခ်က္ခ်င္း ဆင္းသြား၊ ငါညည္းတုိ႔ကုိ မျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။"<br />"အလုပ္ပါနဲ႔ အစ္မႀကီးရယ္။ ကၽြန္မ တကယ္ကို အဆင္မေျပ ေသးလို႔ပါ။ ဒီတစ္လေတာ့ ခဏေလာက္ ေစာင့္ေပးပါ။ ကၽြန္မ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အဆင္ေျပေအာင္ ေငြရွာၿပီး ေပးပါ့မယ္။<br />"ငါမေစာင့္ႏိုင္ဘူး ။ ညည္းတုိ႔ဟာက ေန႔ေရြ႕ညေရြ႕နဲ႔ ။ ဒီမွာ ညည္းမေပးႏုိင္ရင္ မေနနဲ႔ေတာ့။ ဒါဘဲ။ "<br />သူမအသာေလး အိမ္နားကပ္၍ နားေထာင္ေနလိုက္ မိလိုက္သည္။ အိမ္ရွင္အဖြားႀကီးနွင့္ သူမမိခင္တုိ႔ဧ။္ အသံေတြ ျဖစ္ေနပါလား။ အိမ္လခ လာေတာင္းျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သူမသိလိုက္သည္။<br />မိခင္ဧ။္ ေတာင္းပန္ေနသံမ်ား၊ အိမ္ရွင္အဖြားႀကီးဧ။္ ေအာ္ေငါက္သံမ်ား၊ ညီမေလးနွင့္ေမာင္ေလးတုိ႔ဧ။္ ငိုသံမ်ား ၊ သူမၾကား ေနရသည္။<br />သူမအိမ္ထဲ ၀င္လုိက္သည္။ အေျခအေန အရပ္ရပ္ကုိ သူမနားလည္ လိုက္သည္။ အိမ္လခ ေပးရန္ ေငြမရွိေသာေၾကာင့္ ေတာင္းပန္ရံု မွတစ္ပါး အျခားမရွိေတာ့ ။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္ရွင္ျဖစ္သူ အဖြားႀကီးအား သူမ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေငြရွာၿပီး တစ္လအတြင္း ေပးပါမည္ဟု ေတာင္းပန္လိုက္သည္။ သူမအေမကလဲ ဒူးေထာက္လွ်က္ အိမ္ရွင္ျဖစ္သူအား ေတာင္းပန္ေနသည္။ အိမ္ရွင္အဖြားႀကီးမွ သိပ္ေက်နပ္ခ်င္ပံု ေတာ့မေပၚ။ သုိ႔ေသာ္ မတတ္သာပဲ<br />"ေအး...ညည္းတုိ႔ကို ဒီတလ ထပ္ေစာင့္မယ္။ ဒီတလ အတြင္း မေပးနိုင္ရင္ ငါ့အိမ္ေပၚက ခ်က္ခ်င္းဆင္းေတာ့။ ဒါဘဲ"<br />ေျပာေျပာဆုိဆုိ အဖြားႀကီး အိမ္ေပၚမွ ဆင္းကာ ျပန္သြားေလသည္။ ငုိယုိကာ ျပန္က်ဲေနေသာ ပစၥည္းမ်ား လိုက္လံသိမ္း ဆည္းေနေသာ ေမာင္ေလးနွင့္ ညီမေလးက ဒူးေထာက္လွ်က္ ရွိေနေသးေသာ မိခင္အနားကို ေျပးလာကာ ဖက္ထားလိုက္ၾကသည္။<br />သူမလည္း အခန္းထဲသုိ႔ ၀င္ကာ ငုိေနမိသည္။ စားဖို႔ပင္ အႏိုင္ႏုိင္ အိမ္လခကို ဒီတလအတြင္း အကုန္ေပးရမည္ ဆုိေတာ့ေၾကာင့္ သူမ ဘာအလုပ္ကို ထပ္လုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားလုိက္သည္။ မ်က္လံုးကို မွိတ္ထားေပမယ့္ မ်က္စိထဲမွာ ဒူးေထာက္ ေတာင္းပန္ေနေသာ အေမ့ပံုရိပ္၊ ပစၥည္းေတြ လြင့္ပစ္ရာေနာက္ ငိုယုိ၍ လိုက္လံ ေကာက္ယူေနေသာ ညီမေလးနွင့္ ေမာင္ေလး ၊ေအာ္ေငါက္က်ိန္း ေမာင္းေနေသာ အိမ္ရွင္အဖြားႀကီးဧ။္ မ်က္ႏွာ၊ စသည္စသည္ ပံုရိပ္မ်ား သူမမ်က္၀န္းထဲမွာ ေနရာယူ ေနၾကသည္။<br />အေမ့ကုိလည္း သနားသည္၊ ေမာင္ေလးနွင့္ ညီမေလးကိုလည္း သူမသနားေနမိသည္။ သုိ႔ေၾကာင့္ သီရိေျပာသလုိ ၿမိဳ႕ကို စြန္႔စားၿပီး တက္မွျဖစ္ ေတာ့မယ္လုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ၿမိဳ႕အေၾကာင္း လည္းမသိ၊ ၿမိဳ႕မွာ အသိမိတ္ေဆြ လည္းမရွိ၊ ဒါေပမယ့္ ေငြရဖုိ႔ အတြက္ အလုပ္လုပ္ၿပီး သူမ ကိုယ့္နည္း၊ ကိုယ့္ဟန္ႏွင့္ ဘ၀ကို ရပ္တည္မယ္လုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ကာ သက္ျပင္းရွည္ တခ်က္ကို ေလးေလးပင္ပင္ ခ်မိလိုက္ေလသည္။ အေတြးစမ်ားကုိ ျဖတ္ကာ ထိုမြန္းၾကပ္ေနတဲ့ ညတစ္ညကုိ ကုန္ဆုံးရန္ ေခါင္းအံုးကုိ မ်က္ႏွာအပ္လွ်က္ အိပ္ပစ္လိုက္သည္။<br />"သီရိ နင္ေျပာသလုိ ငါမျဖစ္ျဖစ္တဲ့ နည္းနဲ႔ၿမိဳ႕ တက္မယ္ဟာ။ နင္ေရာ ဘယ္လိုသေဘာရလဲ"<br />"ေအး...လုပ္..သူငယ္ခ်င္း..ငါတုိ႔အတူတူ တက္ၾကတာေပါ့။ နွစ္ေယာက္ဆုိေတာ့ အေဖာ္ရွိတာေပါ့ဟာ"<br /><br />"အိုေက...ဒါဆို...ဒီသံုးရက္ အတြင္း တို႔ေတြစ လႈပ္ရွားၾကမယ္"<br /><br />"အုိေကျမေလး။ ငါလဲ ျပင္ဆင္ထားလိုက္မယ္"<br /><br />သူတို႔လက္ခ်င္း ရိုက္ကာ လူခ်င္းခြဲ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကသည္။ သူမသြားမယ့္ ခရီးအတြက္ ေထြေထြးထူးထူး မျပင္ဆင္ရေပမယ့္ ေငြေၾကးမွာေတာ့ ျပင္ဆင္ရပါၿပီ။<br /><br />****************************************************************************<br /><br />ဒီလိုႏွင့္ သူမႏွင့္သီရိ ၿမိဳ႕ကိုေရာက္လာ ခဲ့ၾကသည္။ သီရိ အလုပ္ရွင္ရဲ့ သူငယ္ခ်င္း မသႏၱာမွ ေနဖို႔ထိုင္ဖုိ႔ႏွင့္ အလုပ္ရွာ ေဖြခ်င္ရင္ သူမအသိ မိတ္ေဆြ ျဖစ္တဲ့ ေဒၚေမႊးေမႊး ဆုိသူအား သူမနာမည္ ေျပာကာ အကူအညီေတာင္းဖုိ႔ စာတစ္ေစာင္ ေရးေပးလိုက္ေလသည္။ သူမတို႔ နွစ္ေယာက္လည္း ၿမိဳ႕ေရာက္ေရာက္ျခင္း လိပ္စာမွ ေဒၚေမႊးေမြးရဲ့ အိမ္ကုိ ရွာေဖြၾကသည္။<br /><br />သီရိမွ ၿမိဳ႕တြင္ အလုပ္လာ ရွာေၾကာင္း၊ အဲဒါ သူမ အလုပ္ရွင္ရဲ့ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္တဲ့ မသႏၱာမွ ေဒၚေမႊးေမႊးရဲ့ စာတစ္ေစာင္ႏွင့္ လိပ္စာကို ေပးလုိက္ေၾကာင္း၊ အခက္အခဲရွိက သူမနာမည္ကုိ ေျပာျပကာ အကူအညီ ေတာင္းပါရန္လည္း မွာလုိက္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ေဒၚေမႊးေမႊးအား အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပေနေလသည္။<br /><br />"ေအးေလ...ဟုတ္ပါၿပီ၊ ၿမိဳ႕တက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ဖို႔ လာတယ္၊ အသိမိတ္ေဆြလည္း မရွိဘူးဆုိေတာ့ ေလာေလာဆယ္ နားဖုိ႔အခက္အခဲ ေတာ့ရွိမွာပဲ၊ ဒီေတာ့အခု တညေတာ့ အန္တီအိမ္မွာ တည္းေပါ့။ မနက္ျဖန္ အန္တီအေဆာင္တစ္ခု ေနႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးမယ္။ အလုပ္ကေတာ့ ညည္းတို႔ဟာ ညည္းတို႔ရွာေပါ့။ အန္တီလိုအပ္ရင္ တျခားမွာ အလုပ္ေတြ ရွိခဲ့ရင္လည္း ေျပာမယ္ေလ။ ဒါအန္တီ ႏိုင္သေလာက္ ကူညီေပးတာပဲ"<br /><br />"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အန္တီရယ္"<br /><br />သူမတုိ႔ ၿပိဳင္တူ ေက်းဇူးတင္ စကားဆုိ မိၾကသည္။ တစ္ေယာက္မ်က္နွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္တာ အျပဳံးရိပ္ ကိုယ္စီျဖင့္ ၀မ္းသာေနၾကသည္။ သို႔ႏွင့္ ေနာက္ေန႔ မနက္ ေဒၚေမႊးေမႊးမွ ဦးေဆာင္ေခၚသြားခါ အေဆာင္တစ္ခုမွာ သူတို႔နွစ္ဦးအား ပုိ႔ေပးခဲ့သည္။<br /><br />"ကဲ...သမီးတို႔ ညည္းတုိ႔ဘ၀ကုိ ေကာင္းေကာင္းဆုိးဆုိး ညည္းတုိ႔သာလွ်င္ ပုိင္တယ္။ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ရမယ္။ ၾကံဳလာတဲ့ အခက္အခဲေတြကို ကုိယ့္ဟာကိုယ္ ေျဖရွင္းရမယ္။ ခုခ်ိန္က စၿပီး လိမ္လိမ္မာမာႏွင့္ အလုပ္ရွာ၊ အန္တီလည္း အလုပ္ေတြေတြ႔ရင္ ေျပာပါမယ္။ ကဲ...အန္တီျပန္ၿပီ"<br /><br />"ဟုတ္ကဲ့ပါ အန္တီကို တကယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ခုလုိ ေနဖို႔အတြက္ ကိုယ္တုိင္ ကူညီစီစဥ္ေပးတာ ေက်းဇူးတင္ ပါတယ္အန္တီ"<br /><br />"ရပါတယ္။ အန္တီလည္း ကုိယ္ကူညီ ႏိုင္သေလာက္ ကူညီတာပါ"<br /><br />"ဟုတ္ အန္တီ"<br /><br />သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္ ျပန္သြားေသာ ေဒၚေမႊးေမႊး ဆုိသူအား လက္ျပကာ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကၿပီး အခန္းထဲ ၀င္ေရာက္ကာ ခရီးေဆာင္အိတ္မွ ပစၥည္းမ်ားကုိ ေနရာတက် ထားကာ အနားယူ ေနေလသည္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေပ်ာ္သလုိလို ၀မ္းနည္းေန သလုိလိုနွင့္ ခံစားမႈ ကုိယ္စီနွင့္၊ တစ္ေယာက္မ်က္နွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ ျပံဳးမိလုိက္ၾကသည္။ ထုိအျပံဳး ထဲတြင္ေတာ့ အဓိပါယ္ ေပါင္းမ်ားစြာ။<br /><br />***********************************************************************************<br /><br />ေနာက္တစ္ေန႔ မိုးလင္းတာနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး အလုပ္စရွာဖို႔ ဆုိင္းျပင္းေန ၾကေလသည္။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ တဆိုင္၀င္ တဆုိင္ထြက္ ၊ တရံုး၀င္ တရံုးထြက္ ႏွင့္ အလုပ္လိုက္ရွာရင္း ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ကုမဏီတခုမွ သြက္သြက္လက္လက္ ရွိလွေသာ သူမတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္အား သေဘာၾကကာ အလုပ္ခန္႔ လိုက္ေလသည္။ ထုိကုမဏီက မသန္မစြမ္း ေဆးရံုမ်ားမွ လူနာမ်ား၊ ဘုိးဘြားရိပ္သာမွ သက္ႀကီးလူအိုမ်ား၊ တျခားဆင္းရဲ ခ်ိဳ႕တဲ့ေသာ မိဘမဲ့ ကေလး သူငယ္မ်ားရဲ့ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို လစဥ္ေထာက္ပံ ေပးေနေသာ ကုမဏီျဖစ္သည္။<br /><br />လုပ္ရမည့္ အလုပ္က အလွဴခံ ေပးျခင္း ျဖစ္သည္။ သူမတို႔အတြက္ လြတ္လပ္သည္။ စိတ္ဖိစီးမႈ မရွိ၊ ဒါေပမယ့္ အလုပ္မွာ ပညာေရး သတ္မွတ္ခ်က္ မရွိ၊ အေျခခံ လစာမရွိ၊ မိမိတုိ႔ ေျပာဆုိအလွဴခံလုိ႔ ရလာသေလာက္ ပိုက္ဆံကုိ ရာခိုင္ႏႈန္းနွင့္ ေပးသည္။ သူမတို႔ ႀကိဳးစားသေလာက္ ပိုက္ဆံရမည္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ သူမတု႔ိႏွစ္ေယာက္ ၿမိဳ႕မွာ ရပ္တည္ဖို႔ အတြက္ ဒီအလုပ္ကို စမ္းသပ္လုပ္ ဖုိ႔အတြက္ သေဘာတူညီခဲ့သည္။<br /><br />အလုပ္စ ဆင္းတဲ့ေန႔ ကုမဏီရံုးကုိ ေရာက္ေတာ့ သူမတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္အား စည္းမွ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းမ်ား နွင့္တကြ၊ ရံုးမွ လုပ္ေဆာင္ေနေသာ အရာမ်ား၊ ေျပာဆုိ ဆက္ဆံေရးမ်ား သင္ၾကားေပးသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ၿမိဳ႕နယ္အလိုက္ သြားေရာက္ကာ စာအုပ္ျဖတ္ပိုင္းျဖင့္ အလွဴခံရမည္။ အေယာက္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ရွိေသာအဖြဲ႔က မတူညီေသာ ေနရာမ်ားတုိ႔ လူခ်င္းခြဲကာ လုိက္လံအလွဴခံ ရေလသည္။ စစျခင္းေတာ့ ယခုလုိ အလွဴလိုက္ခံ ေပးရသည္ကုိ ရွက္သလုိလို ျဖစ္မိေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း ထုိအလုပ္အေပၚ ေပ်ာ္လာသည္။ သူမတုိ႔ နွစ္ေယာက္ တစ္ေန႔ တၿမိဳ႕နယ္ျဖင့္ တစ္အိမ္၀င္ တအိမ္ထြက္ လိုက္လံေျပာဆုိ အလွဴခံကာ တစ္ခါတစ္ခါ ထုိင္၍ အေမာေျဖကာ နင္ကျဖင့္ ဘယ္ေလာက္ရသြားၿပီ ငါကျဖင့္ ဘယ္ေလာက္ ရသြားၿပီ စသည္ျဖင့္ မိမိတို႔ ေကာက္ခံ ရရွိလာတဲ့ ေငြမ်ားကုိ ၾကည့္ကာေပ်ာ္ ေနၾကသည္။ ေငြမ်ားမ်ားရလွ်င္ ေကာ္မရွင္ မ်ားမ်ား ရသည္ မဟုတ္ပါလား။<br /><br />"သီရိ...ဒီလိုမ်ိဳး ေန႔တုိင္းေကာက္လုိ႔ ရလာတဲ့ ပုိက္ဆံေတြသာ ငါတို႔ကိုယ္ပုိင္ ျဖစ္လာရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲေနာ္"<br /><br />"ေအးေပါ့ျမေလးရယ္။ နင္ကလဲ ေျပာတတ္လုိက္တာ။ နင့္လုိမ်ိဳး ငါလဲလုိ ခ်င္တာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ငါတုိ႔ႀကိဳးစားၿပီး အလွဴေငြ မ်ားမ်ားရေအာင္ ေကာက္ၾကမယ္ ဒါမွ ငါတို႔လဲ ေကာ္မရွင္ မ်ားမ်ားရ တာေပါ့ဟာ မဟုတ္ဘူးလား"<br /><br />"ဟုတ္တာေပါ့။ လာသြားစုိ႔ သူငယ္ခ်င္း အခ်ိန္ရွိတုန္းေလး အလုပ္ဆက္လုပ္ လုိက္ၾကရေအာင္"<br /><br />သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္ လက္ခ်င္းရိုက္ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး လူခ်င္းခြဲကာ အလွဴခံဖုိ႔ ထြက္ခြာသြား ၾကေလသည္။ ညေနဆို ရံုးကုိ ျပန္သြားၿပီး မိမိတို႔ ေကာက္ခံရ ရွိလာတဲ့ ေငြေၾကးမ်ားကုိ ျဖတ္ပိုင္းစာအုပ္ ႏွင့္တကြ ျပန္လည္သြား အပ္ရသည္။ ထုိ႔မွသာ ေကာ္ခံလာတဲ့ ေငြေၾကးရရွိမႈ အေပၚမူတည္ၿပီး သူမတုိ႔အတြက္ ေကာ္မရွင္ ေငြကုိရသည္။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔တာ အခ်ိန္မ်ားကုိ အလုပ္ေပၚ ႀကိဳးစားလုပ္ရင္း ကုန္ဆံုးေစလိုက္သည္။<br /><br />********************************************************************************<br /><br />တစ္ေန႔ ျမေလး အေတြးေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာနဲ႔ ေငးေငးငိုင္ငိုင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း အေနာက္မွ ကားဟြန္းသံကုိ မၾကားမိဘဲ ကားပြတ္မိ သြားေလသည္။<br /><br />(((အားးးးးးးးးးအေမ့....))<br /><br />သူမ လန္႔ုျဖတ္သြားခါ ထုိင္ရက္သား က်သြားေလသည္။ ကားထဲမွ လူတစ္ေယာက္ ထြက္လာသည္ကို သူမ လဲက်ေနရာမွ ခပ္စိမ္းစိမ္းၾကည့္ကာ<br /><br />"ကားကို ဘယ္လုိေမာင္း လာတာလဲ၊ လူတစ္ေယာက္လံုးကို မျမင္ဘဲ တုိက္တာ ခင္မ်ား အတိုင္ခံ ခ်င္လို႔လား"<br /><br /><br />သူမတရစပ္ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာေနတာကို တဖက္လူမွ ညိမ္ၿပီးနား ေထာင္ေနေတာ့ သူမေျပာေနရာမွ ရပ္ကာ ရွက္အမ္းအမ္းျဖင့္ ထုိသူအား ၾကည့္မိေလသည္။<br /><br />"ဒီမွာအမိ၊ ေျပာခ်င္ရာေတြပဲ ေျပာေနေတာ့တာပဲ ။ တကယ္တမ္းက အမိကို ဟြန္းတီးၿပီး သတိေပးပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္မွားတယ္ပဲ ထားပါေတာ့။ အမိေတာ္ေတာ္ လန္႔သြား ပံုရတယ္။ကၽြန္ေတာ့ေၾကာင့္ အမိေတာ္ေတာ္ လန္႔တယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ"<br /><br />ဥပတိရုပ္က ေျပာစရာ မရွိေအာင္ ခန္႔ေခ်ာေနတဲ့ ေယာကၤ်ားတစ္ေယာက္ရဲ့ ခ်ိဳသာစြာ ေျပာေနတဲ့ စကားထဲမွာ သူမ ခဏတာ ေမ့ေျမာသြားမိေလသည္။<br /><br />"အမိ..အမိ..."<br />"အန္..အဲ...ဟုိ...ရပါတယ္ရွင္...ကၽြန္မလည္း ရုတ္တရက္ဆုိေတာ့ လန္႔သြားတာပါ။ ကိစၥမရွိ ပါဘူးရွင္"<br /><br />သူမရွက္ကိုး ရွက္ကိုးနွင့္ ေျဖမိေလသည္။<br /><br />"ဒါနဲ႔ အမိက နာမည္ကို ဘယ္လိုေခၚရမလဲ မသိဘူး။"<br /><br />"ကၽြန္မနာမည္ ရင္ျမပါ။ အားလံုးကေတာ့ ျမေလးလုိ႔ပဲ ေခၚပါတယ္"<br /><br />"ဟုတ္ကဲ့ပါ မျမေလး၊ ဒါနဲ႔မျမေလးက ဘယ္ကိုသြားမွာလဲ ကၽြန္ေတာ္မျမေလးကို လုိက္ပုိ႔ေပးရမလား"<br /><br />"ေနပါေစရွင္။ ကၽြန္မဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ လမ္းေလွ်ာက္သြား တာက အက်င့္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ကၽြန္မတုိ႔ ကုမဏီက သက္ႀကီးရြယ္အို၊ မိဘမဲ့ကေလး၊ မသန္မစြမ္း လူနာေတြအတြက္ လစဥ္လစဥ္ အလွဴခံ လုိ႔ရလာတဲ့ ေငြေတြကုိ ေထာက္ပံ့ေပးတဲ့ အလုပ္ကုိ လုပ္ပါတယ္။ အခုလည္း ကၽြန္မက တလမ္း၀င္ တလမ္းထြက္နဲ႔ အလွဴလုိက္ခံရင္း အခုလုိ ဒီကအစ္ကိုနဲ႔ ေတြ႔တာပါ"<br /><br />"ဟာ..ဟုတ္လား..အင္မတန္ ေကာင္းလိုက္ေလ မျမေလးရယ္။ ဒါဆုိ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကုသုိလ္ရေအာင္ အလွဴေငြ ထည့္မယ္ေလ၊ ဒါကၽြန္ေတာ့လိပ္စာကဒ္ပါ။ အကူအညီလုိရင္ အခ်ိန္မေရြး လာႏုိင္ပါတယ္"<br /><br />"ဟုတ္ကဲ့...ေက်းဇူးပါရွင္"<br /><br />"ဒါဆုိကၽြန္ေတာ့္ကို သြားခြင့္ျပဳဦး။ အလွဴအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ပါ၀င္ခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရံုးကုိ မျမေလး လာႏုိင္ရင္ လာခဲ့ပါလို႔ ဖိတ္ပါတယ္"<br /><br />"ဟုတ္ကဲ့၊ ကၽြန္မ လာခဲ့ပါ့မယ္"<br /><br />သူမ လိပ္စာကဒ္ေလး ကိုင္ကာ ကားအေကာင္း စားႀကီးႏွင့္ ထြက္သြားေသာ ကိုလူေခ်ာေလးကို မ်က္စိတဆံုး ၾကည့္ေနမိ လိုက္သည္။<br /><br />ဒီေန႔ ႀကံဳခဲ့သမွ်ကို သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူသီရိအား ေျပာျပကာ ေနာက္တစ္ေန႔ ထုိလူ႔ရံုးခန္းကို သြားမည့္အေၾကာင္းပါ တုိင္ပင္လိုက္သည္။<br /><br />"ေအးဟ..နင္ေျပာပံုဆုိ ဒီလူက ခ်မ္းသာတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ျဖစ္ဖုိ႔မ်ားတယ္။ ျမေလးနင္ေတာ့ ကံေကာင္းတာပဲ။ နင္သူ႔ကို အမိဖမ္း လုိက္ေတာ့ မလြတ္ေစနဲ႔"<br /><br />"ဟာ..သီရိ နင္ကလဲ နင္ေျပာသလုိလဲ မဟုတ္ေသးဘူးဟ။ တလြဲေတြ မေတြးပါနဲ႔ဟာ။<br />"သူက င့ါကုိ လိပ္စာကဒ္ ေပးသြားတာက သူအလွဴ ေငြထည့္ဖုိ႔ သူ႔ရံုးမွာ ေငြလာယူဖုိ႔ကုိ လာခဲ့ခိုင္းတာပါ။ ၿပီးေတာ့ နင္သိတဲ့အတုိင္း ငါတုိ႔ဘ၀မွာ အခ်စ္က အဓိက မဟုတ္ဘူးေလဟာ"<br /><br />သက္ျပင္းတစ္ခုကုိ ခ်လိုက္ရင္း ျမေလးစိတ္ ထဲမွာေတာ့ အခ်စ္နဲ႔ ရင္ခုန္ျခင္းထက္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာဖုိ႔သာ အေရးႀကီးသည္ မဟုတ္ပါလား။<br /><br />************************************************************************************<br />ေနာက္တစ္ေန႔ သူမ သီရိကုိ ေခၚၿပီး လိပ္စာကဒ္ထဲက ကုိခန္႔ေ၀ ဆိုသူရဲ့ ရံုးခန္းကုိ သြားဖို႔ထြက္လာခဲ့ လိုက္ေတာ့တယ္။ ကိုခန္႔ေ၀ရဲ့ ရံုးက ဒီေလာက္ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနား လိမ့္မယ္လုိ႔ မထင္ထား ခဲ့တာပါ။ အဆင္သင့္ပဲ စာေရးမက ကိုခန္႔ေ၀ ဆုိသူရ့ဲ အခန္းကို လိုက္ပို႔ေပးပါတယ္။<br /><br />"ဟာ..မျမေ၀..လာပါ..ထိုင္ပါ... ကၽြန္ေတာ့္ဆီ တကူးတက လာရတဲ့အတြက္ အားနာလိုက္တာဗ်ာ"<br /><br />"မဟုတ္တာပဲ ကုိခန္႔ေ၀..ကၽြန္မတို႔က အလွဴခံတဲ့ ပုဂိဳလ္ေတြပဲရွင္ လာရမွာေပါ့"<br /><br />"ဟား..ဟား..ဟုတ္ပါၿပီ။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း စီးပြားေရး ကုမဏီေတြနဲ႔ အလုပ္ေတြ မ်ားေနေတာ့ လွဴဖုိ႔ဆုိတာ တကူးတက အခ်ိန္ေပး မလုပ္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္ေလ။ ဒီလိုလုပ္ဗ်ာ..ကၽြန္ေတာ္ အလွဴေငြကုိ ခ်က္လက္မွတ္ န႔ဲပဲ ထိုးေပးလိုက္မယ္ ။ ျဖစ္တယ္မဟုတ္လား မျမေလး"<br /><br />"ဟုတ္ကဲ့။ ကိုခန္႔ေ၀ အဆင္ေျပ သလိုသာ လုပ္ပါ"<br /><br />စကားေျပာေျပာ ဆိုဆုိနဲ႔ ကိုခန္႔ေ၀ လက္မွတ္ထုိးေနတုန္း ဟုိဟုိဒီဒီ မ်က္စိကစား ၾကည့္ေနမိ လိုက္တယ္။<br /><br />အာပါးပါး ဒီလူေတာ္ေတာ္ ခ်မ္းသာတာပဲလုိ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ရင္း သီရိႏွင့္ ႏွစ္ဦးသား အဓိပါယ္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားနွင့္ တစ္ေယာက္မ်က္နွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ မ်က္ခံုးပင့္ျပ လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ကိုခန္႔ေ၀ ဆိုသူမွ ကမ္းေပးေသာ စာအိတ္ကေလးႏွင့္ ခ်က္လက္မွတ္အား ယူကာ စကားေျပာဆုိ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး နွစ္ဦးသား ျပန္လာခဲ့ လိုက္ၾကေတာ့တယ္။<br /><br />***********************************************************************<br />"ဟဲ့....သီရိ...အဲ့ခ်က္လက္မွာ ဘယ္ေလာက္လွဴ လိုက္တယ္လုိ႔ ထင္လဲ"<br /><br />"ဘယ္သိမလဲဟ။ အနည္းဆံုး ေသာင္းကဏန္းေပါ့"<br /><br />"ငါတုိ႔ဖြင့္ ၾကည့္ရေအာင္"<br />"ေအး..ေကာင္းသားပဲ..ဘယ္ေလာက္လဲ မသိဘူး"<br /><br />ေျပာေျပာဆုိဆုိ ျမေလး စာအိတ္ကုိေဖာက္၍ အထဲမွ ခ်က္လက္မွတ္ ကေလးအား ၾကည့္လိုက္ေတာ့ နွစ္ဦးသား ပါးစပ္အေဟာင္းသားႏွင့္ တစ္ေယာက္မ်က္နွာ တစ္ေယာက္ႀကည့္ကာ ဘာစကားမွ မဆုိႏိုင္ေတာ့။ သူမတုိ႔ တစ္သက္မွာ ဒီေလာက္ မ်ားတဲ့ ေငြေၾကးပမာဏကို ျမင္ရလိမ့္မယ္လို႔ တစ္ခါမွ ထင္မထားခဲ့။<br /><br />"သ..သ..သိန္းးး...သိန္းတစ္ေထာင္ေတာင္"<br /><br />ႏွစ္ေယာက္သား သံၿပိဳင္ထြက္မိ လိုက္ၾကသည္။<br /><br />"ဟဲ့..ဒါဆို ငါတုိ႔ ဘယ္လိုလုပ္ ၾကမလဲ။ နင္ကုမဏီကုိ ျပန္အပ္မလား ဒါမဟုတ္......."<br /><br />သီရိစကား ဆက္မဆို၊ တ၀က္တပ်က္နွင့္ စကားကို ရပ္ထားရင္ ျမေလးအေျခအေန ႏွင့္ေျပာလာမယ့္ စကားကို ေစာင့္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။<br /><br />"ေအး...ဟုတ္တယ္ ၊ ဒီလိုအခြင့္ အေရးဆိုတာ ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ ရမွာမဟုတ္ဘူး ၊ ငါတို႔ဒီခ်က္ လက္မွတ္ကို သြားအပ္ရင္ ငါတို႔ေလာက္ မိုက္တဲ့သူ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး သီရိ၊ ဒီေတာ့ ကုမဏီကို မေျပာဘဲ ငါနဲ႔နင္ တစ္ေယာက္တ၀က္စီ ခြဲယူၾကမယ္။ နင္ဘယ္လိုသေဘာရလဲ"<br /><br />"ေအး..ငါလည္း အဲ့ဒါပဲ ေျပာမလို႔ သီရိ။ ဒီေငြပမာဏက သူတို႔လုိ သူေဌးေတြအတြက္ ဘာမွေျပာပ ေလာက္မွာ မဟုတ္ပါဘူးဟာ။ဒီေတာ့ ငါတို႔ ဒီေငြေတြကို ထုတ္ၿပီး တျခားကို ထြက္သြားၾကမယ္"<br /><br />"အိုေက..သိပ္ေကာင္းတဲ့ အၾကံ"<br /><br />ႏွစ္ဦးသား လက္၀ါးခ်င္း ရိုက္ကာ ရလာမယ့္ ေငြအတြက္ ရင္ခုန္ေပ်ာ္ရႊင္ ေနၾကသည္။<br /><br />*****************************************************************<br /><br />ဒီလုိနဲ႔ သီရိနဲ႔ ရင္ျမ ႏွစ္ဦးသား အလုပ္လုပ္ေနေသာ ကုမဏီမွ မိမိတို႔ ဇာတိနယ္ေျမသို႔ ျပန္ေတာ့မည္ဟု ေျပာၿပီး အလုပ္ထြက္လိုက္ကာ တစ္ျခားၿမိဳ႕သို႔ သြားေရာက္ၿပီး ေျခရာေဖ်ာက္ ေနလိုက္ေတာ့သည္။ ထုိေန႔မွ စ၍ သီရိ တစ္ျဖစ္လဲ ဂ်ဴလီယာ ၊ ျမေလး တျဖစ္လဲ ရိုစီအျဖစ္ နာမည္ေတြ ေျပာင္းၿပီး စတိုင္လ္က အစ ေျပာင္းလဲ ပစ္လုိက္ၾကသည္။<br /><br />သူမတုိ႔ ေပ်ာ္ေနၾကသည္ ၊ ဟုတ္တယ္ သူမတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ တစ္ခါမွ မေပ်ာ္ဖူးသည့္ အေပ်ာ္မ်ားျဖင့္ သိပ္ကုိ အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ေနၾကသည္။<br /><br />"ေဟး....ရိုစီ...ယူ႔စတိုင္လ္က အရမ္းလန္းတယ္ကြာ"<br /><br />"အမယ္....ဂ်ဴလီယာ..အခ်င္းခ်င္းကုိ လာကပ္ေျမာက္ေန ျပန္ပါၿပီ။ ဘာစားမလဲ ။ေျပာစမ္း ေျပာစမ္း"<br /><br />ပီတိ အျပံဳးနဲ႔ မူယာခို႔ခုိ႔ေလး တံုျပန္လုိက္တဲ့ ရုိစီ မွန္ေရွ႕မွာ အုိက္တင္ အျပည့္နဲ႔ တမူထူး အလွပိုေန ျပန္ပါေတာ့တယ္။<br /><br />ဘ၀ေမ့သြားတဲ့ ရိုစီနွင့္ ဂ်ဴလီယာ တို႔နွစ္ေယာက္ ေန႔ဘက္ဆုိ ေလွ်ာ့ပင္းထြက္ ၊ ညဘက္ဆို ႏိုက္ကလပ္တက္၊ ေသာက္လုိက္ စားလိုက္နွင့္ ေလာကစည္းစိမ္ မွာသာယာ မဆံုးျဖစ္ ေနပါေတာ့တယ္။ ေငြအသျပာရဲ့ လွည့္စားမႈမွာ ယစ္မူးသြားမိတဲ့ ဂ်ဴလီယာနဲ႔ ရိုစီ ေဆးလိပ္ေသာက္၊ အရက္ေသာက္၊ ႏုိက္ကလပ္တက္၊ ေယာကၤ်ားေလးမ်ား နဲ႔တတြဲတြဲ အခ်ိန္ကုန္၊ သံုးျဖဳန္းၿပီး ဘ၀မွာ နစ္မြန္းမွန္းမသိ နစ္မြန္းေန ပါေတာ့တယ္။ အသျပာရဲ့ လွည့္စားမႈကို ခံရမွန္းမသိ ခံေနရတဲ့ သူမတို႔ ႏွစ္ေယာက္ အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ေနတုန္းေပါ့။<br /><br />"အုိ...ဂ်ဴလီယာ....ေမာနင္း..အေစာႀကီး ႏိုးေနတာလား"<br /><br />နာရီကို ၾကည့္၍ ႏႈတ္ဆက္လာေသာ ရိုစီဧ။္ အေမးကို အိပ္မႈန္စံုမႊားနွင့္<br /><br />"ဟုတ္တယ္ ရိုစီ ၊ညက ေသာက္တာ မ်ားသြားတယ္ေလ။ ခုေခါင္းေတြ တအားကိုက္ေနတာ၊ ေရဆာလုိ႔ ထလာေသာက္တာ"<br /><br />"ကိုယ့္လူကေတာ့ အိပ္တုန္းပဲ ။မထေသးဘူး"<br /><br />"ကိုယ့္လူလဲ ဘာထူးလဲ အတူတူပါပဲ ဂ်ဴလီယာရယ္။ ခုထိ အိပ္ရာထဲမွာ စည္းစိမ္ယူေနတုန္း"<br /><br />"ဒါနဲ႔ ဒီေန႔ ဘယ္ကုိသြားဖုိ႔ ရွိလဲရုိစီ ။ တို႔ဘယ္ေရွာ့ပင္း သြားရင္ ေကာင္းမလဲ "<br /><br />"ေကာင္းၿပီ ဂ်ဴလီယာ။ အဆင္သင့္ ျဖစ္ရင္ တို႔ေတြ သြားၾကတာေပါ့"<br /><br />"အိုးေခ...ရုိစီ"<br /><br />စကားအျပန္အလွန္ ေျပာဆုိၾကၿပီး အခန္းထဲသုိ႔ နွစ္ေယာက္သား အသီးသီး ျပန္၀င္သြား ၾကေတာ့သည္။<br /><br />**************************************************************<br /><br />"ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ၀င္ခြင့္ျပဳပါ ခင္ဗ်ား"<br /><br />"အို..ဟုတ္ကဲ့ ။ ဘာကိစၥမ်ား ရွိလို႔ပါလဲရွင္"<br /><br />နွစ္ေယာက္သား မျမင္ဘူးသည့္ လူစိမ္းမ်ားေၾကာင့္ စိတ္ထဲစိုးရိမ္စိတ္ ႏွင့္ ျပန္လည္ ေျဖဆုိရင္း<br /><br />"ဒီက အစ္မတို႔ နာမည္က ဂ်ဴလီယာနဲ႔ ရိုစီ ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္။<br /><br />"ဟုတ္ပါတယ္။ ဘာကိစၥမ်ား ရွိလို႔ပါလဲရွင္။ ဘာမ်ား ကူညီေပးရမလဲ"<br /><br />"ရဲေဘာ္၊ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္လံုးကို လက္ထိတ္ခတ္ ၿပီးစခန္းကို ေခၚသြားလိုက္ပါ"<br /><br />စခန္းမွဴးမွ ေခါင္းညိတ္ကာ လက္ထိတ္ခတ္ဖို႔ အခ်က္ေပး ေျပာစကားအၿပီး ရုန္းကန္ေနေသာ ရုိစီႏွင့္ ဂ်ဴလီယာမွ<br /><br />"အုိ...ရွင္တုိ႔..ရွင္တုိ႔...ဘာလုပ္တာလဲ။ ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ဘာလုိ႔ ဒီလုိခ်ဳပ္ ရတာလဲ။ လြတ္ပါ၊ လြတ္ပါ"<br /><br /><br />သူမတုိ႔ ဘယ္လိုပင္ ႀကိဳးစားရုန္း ပါေသာ္လည္း လက္ထိပ္ကိုယ္စီနဲ႔ ျဖစ္သြားေလသည္။<br /><br />နာမည္ေျပာင္းထားတဲ့ မရင္ျမနဲ႔ မသီရိ တို႔ကို ေငြေၾကးလိမ္လည္မႈနဲ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ကို လိုက္ရွာေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔နဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆး လိုက္ခဲ့ၿပီး စခန္းေရာက္မွ ရွင္းပါလုိ႔ စခန္းမွဴးမွ ေျပာဆုိၿပီး စခန္းရွိရာသို႔ ေခၚဆုိသြားေလေတာ့သည္။<br /><br />************************************************************<br /><br />ဒီေန႔ တရားရံုးေတာ္မွာ အမိန္႔ခ်မည့္ေန႔ ။တရားသူႀကီးဧ။္ အမိန္႔ခ်မွတ္မည့္ အသံကုိ လူအားလံုး အပ္က်သံပင္ ၾကားရေအာင္ တိတ္ဆိတ္စြာ ေစာင့္စားေန ၾကရသည္။<br /><br />"အမိန္႔..xxxxxxx"<br /><br />ဂ်ဴလီယာ နွင့္ရုိစီတို႔အား တရားရံုးေတာ္မွ ေငြေၾကးလိမ္လည္ အလြဲသံုးစား လုပ္မႈႏွင့္ ေထာင္ဒဏ္ ႏွစ္ႏွစ္ က်ခံေစရန္ တရားသူႀကီးမွ အသီးသီး ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္လိုက္ေလသည္။<br /><br />မိဘကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ေမာက္မာစိုင္းရိုင္းၿပီး ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ခ်င္လုိ႔ အသျပာရဲ့ သားေကာင္ ျဖစ္သြားၾက ရရွာတဲ့ ရုိစီနွင့္ဂ်ဴလီယာ တစ္ျဖစ္လဲ ရင္ျမနဲ႔သီရိတု႔ိရဲ့ ငိုေၾကြးခ်င္း မ်က္ရည္မ်ားဟာ ေနာင္တတရားမ်ားႏွင့္ ေရာယွက္ေန ပါေတာ့တယ္။<br /><br />ေႏြးေထြးတဲ့ မိခင္ေမတၱာနဲ႔ မိသားစု အိမ္ေလးကို ေနာင္တမ်ားနွင့္ တမ္းတငုိေၾကြးရင္း အခုေတာ့ တံတုိင္တစ္ဖက္ျခားမွာ<br /><br />((((အေမ အေမ အေမ အေမသမီးတို႔ကို ေစာင့္ေနေပးပါ )))))<br /><br />သူမတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ့ အမွားေတြကို ေပးဆပ္ရင္း.....<br /><br />**************************************************************<br /><br />ေငြတဲ့၊ စကားလံုးက တိုေပမယ့္ ေနရာတစ္ကာ သူမပါရင္ မျဖစ္ဘူးေနာ္။ တခ်ိဳ႕က ကုိယ္ပုိင္အစြမ္းအစ နဲ႔သူ႔ကုိ ရွာေဖြတာ ရွိသလို တခ်ဳိ႕ကလည္း ေခါင္းပံုျဖတ္ ျဖတ္လမ္းနည္းနဲ႔ ရွာၾကတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ သူ႔ေနာက္လုိက္ရင္း ဘ၀ပ်က္ သြားၾကရတဲ့ သူေတြ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ ေခတ္အေန အထားအရ ဆုိရင္ေတာ့ သူ႔ဟာ အစစအရာရာ အားလံုးကုိ စြမ္းေဆာင္နိုင္တယ္။ ဒ့ါေၾကာင့္ျမန္မာမွာ စပြန္ဆာဆုိတဲ့ အသံုးအႏႈန္းက ေတာ္ေတာ္ကုိ က်ယ္ျပန္႔ၿပီး ေနရာယူ လာတာ ျဖစ္ရမယ္။<br /><br />ဘာပဲေျပာေျပာေလ၊ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ကုိယ့္ပင္ကုိယ္ အရည္အခ်င္းနဲ႔ ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ရင္း လမ္းလြဲ မလုိက္ဘဲ ျဖဴစင္ေသာ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ရုိးသားတဲ့ ေလာဘ ျဖင့္ ႀကိဳးစားျခင္းက အေကာင္းဆံုး ပါပဲလို႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။<br /><br />အင္ဒိုနီးရွား ႏုိင္ငံမွ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုအား အက်ဥ္းခ်ံဳး စိတ္ကူးယဥ္ ပံုေဖာ္ေရးသားပါသည္။<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-7193084638724275444?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-57716225913962558472011-01-01T03:31:00.005+08:002011-01-01T10:46:47.245+08:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> အေမရိကန္ႏုိင္ငံ၊ ေလာ့စ္ အိမ္ဂ်လိစ္ၿမဳိ႕ရဲ႕ စားေသာက္ဆုိင္ႀကီး တစ္ဆုိင္မွာ ျမန္မာအလုပ္ သမားေလး</span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ဆူရွီလိပ္ရင္း ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြ တတြတ္တြတ္ရြတ္ ေနရွာတယ္။ သူ႔ဘ၀ သူ႔အခက္အခဲ</span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔အတြက္ ဘုရားသာ </span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 128);">အားကုိးရာရွိ ေတာ့တယ္လုိ႔ သူယုံ ၾကည္ထားလုိ႔ပါ။</span></span></div> <p style="color: rgb(255, 255, 255);"> </p> <h3 style="color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/Night%20Class%201.jpg" style="margin-right: 10px; width: 406px; height: 244px; float: left;" /></span></h3> <p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> </span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ ဆုိတာၾကြယ္၀ ခ်မ္းသာဖုိ႔ သူေ႒းျဖစ္ဖုိ႔ ဘ၀ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔အတူ လက္တြဲၿပီး သာယာတဲ့ ဘ၀ခရီး ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ဖုိ႔</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ဆုိတဲ့လူငယ္တုိ႔ သဘာ၀ ရွိတတ္တဲ့<span style="color: rgb(0, 0, 128);"> </span>ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြေတာ့့</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> မဟုတ္ပါဘူး၊</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> လူငယ္နဲ႔ မလုိက္ကိုယ့္ အေျခ</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">အေနနဲ႔</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> မတတ္ႏုိ္င္တဲ့ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္တစ္ခု သူ႔မွာရွိ ေနလုိ႔ပါ။</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> သူ႔ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ဆုိတာ ၂၀၁၀ခု၊ ၾသဂုတ္လက</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> စတင္ခဲ့တာပါ။ သူအလုပ္လုပ္တဲ့ စားေသာက္ဆုိင္က လူသုံးရာေက်ာ္ စားႏုိင္တဲ့ ဆုိင္ႀကီးပါ။ အာရွအစားအစာ မ်ဳိးစုံရႏုိင္ပါတယ္။</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ဂ်ပန္စာျဖစ္တဲ့ ဆူရွီဌာနမွာ ရန္မ်ဳိးေအာင္က ဆူရွီလိပ္ရသူပါ။</span></span></p> <p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ တေန႔ေတာ့ အလုပ္ကအျပန္ ေရမုိးခ်ဳိးၿပီးအနားယူေနခ်ိန္မွာ ႏုိက္ကလပ္ သြားခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြေပၚ</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> လာခဲ့တယ္။</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> အေသာက္အစား အေပ်ာ္အပါးလဲ ၀ါသနာပါသူ မဟုတ္ေတာ႔လုိ ့ သြားခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ မၿဖစ္ခဲ့တာလည္း ႀကာခဲ့ပါၿပီ။ ဒီေန႕ေတာ့ ဘာေႀကာင့္လုိ႔ရယ္ မသိသြားခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ျပင္းျပင္းျပျပ ျဖစ္ေနတယ္ေလ။ မေတာ္ပါ ဘူးဆုိၿပီး တီဗြီၾကည့္လုိက္ ပုတီးစိတ္လုိက္နဲ႔ ေျဖေဖ်ာက္ဖုိ႔ ႀကဳိးစား ခဲ့တယ္။မရဘူး၊ မသြားရ မေနႏုိင္ ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနတယ္။ ကဲ </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ဒီေလာက္ ေတာင္ရွိရင္</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> သြား</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">မယ္ဆုိၿပီး</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ဘယ္သူမွ မေခၚ ဘယ္သူမွ မတုိက္တြန္းပဲ သြားခ်င္လွတဲ့ ဆႏၵကုိ ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ထြက္ခဲ့ေတာ့တယ္။ႏုိက္ကလပ္ ဆုိလုိ႔ အျခားဆုိင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူအလုပ္ လုပ္တဲ့ဆုိင္ပါ။ ေန႔ခင္းမွာ စားေသာက္ဆုိင္လုပ္ၿပီး ည ၁၀-နာရီေက်ာ္မွ</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ၂-နာရီအထိ ႏုိက္ကလပ္အျဖစ္ ဖန္တီးျပင္ဆင္ လုိက္တာပါ။</span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ဆုိင္ထဲေရာက္သြားရင္ပဲ “ဘုရား-- ဘုရား--”လုိ႔ ေရရြတ္တမ္း တမိၿပီး တအံ့တၾသ ေငးေမာၾကည့္ ေနမိတယ္။ တဘက္နံရံမွာ ရွိေနတဲ့ (၁၀)ေပ ခန္႔ရွိတဲ့ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ႀကီးကုိ သူအလုပ္လုပ္တုိင္း ျမင္ေနက်ပါ။ ဆုိင္မွာအလွအပ အျဖစ္ထား တယ္လုိ႔ပဲ သူနားလည္ထား ခဲ့ပါတယ္။ ဒီျမင္ကြင္းမ်ဳိးျမင္ရလိမ့္မယ္လုိ႔ သူမေမွ်ာ္ လင့္ခဲ့ဘူး။ ခုေတာ့ ဘုရားခမ်ာ ဗယုတ္သုတ္ခနဲ ့ လွဳပ္လွဳပ္ရြရြ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးေနတဲ့ ကာမေမွာင္ ေတာထဲမွာ သီတင္းသုံးေတာ္</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> မူေနရရွာတယ္။</span></span></p><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" ><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/Night%20Class%202.jpg" style="margin-right: 10px; width: 316px; height: 184px; float: right;" /></span> <p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><span><br /></span></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><span><br /></span></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><span><br /></span></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><span><br /></span></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><span><br /></span></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><span><br /></span></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><span>လူငယ္</span> <span>လူရြယ္</span> (<span>၁၀၀</span>)<span>ခန္႕တုိ႔က</span> <span>ရုပ္<span style="color: rgb(0, 0, 153);">ပြားေတာ္</span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ႀကီး ၀န္းက်င္မွာ</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဖုိမအစုံစုံ</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ယစ္မူးအဟုန္ျဖင့္ အစြမ္းကုန္</span> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ျမဴးတြန္႕ေနၾကတယ္။ ဘုရားရဲ႕ ေရွ႕တည့္တည့္</span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> (</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">၁၀</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">)</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ေပခန္႔အကြာမွ</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ခုံေပၚမွာေတာ့ လက္တစ္၀ါးခန္႔ အ၀တ္ေလးမ်ား ဖုံးအုပ္ထားတဲ့ ညဥ့္ငွက္မေလး မ်ားကသူတုိ႔ကို ကုိိယ္အလွ</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">သူ႔တုိ</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အကေတြနဲ</span>႔႔ <span> ကာမေမွာင္ကုိ<span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> ေမွာင္သည္ထက္ ေမွာင္ေအာင္ ဆ</span>ြဲေဆာင္ေနျပန္တယ္။ ဘုရား</span>ေနာက္ေၾကာနံရံမွ ထြက္လာတဲ့ မွိတ္ခ်ီဖြင့္ ခ်ီေရာင္စုံမီး ဆလုိက္မ်ားက ဘုရားဦးေခါင္းေတာ္ ေဘး၀န္းက်င္ကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး</span> <span><span>ညဥ့္ငွက္မ ေလးမ်ားရဲ႕</span><span>ကုိယ္အလွ</span>ကုိ ျမင္သာေအာင္ထုိးျပေန ျပန္တယ္ေလ။</span><span> ဘုရားက</span> <span>ေရာင္ျခည္ေတာ္ျဖင့္</span><span> ထုိးျပေနသလုိ</span> <span>စီမံ</span><span>ထားေလ သလားေတာ့</span><span>မသိ။</span></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ဆင္းတုကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက “ငါဘုရား အဇပါလ ေညာင္ပင္ေအာက္ သီတင္းသုံးစဥ္က မာရ္နတ္ရဲ႕သၼီးမ်ား ျဖစ္တဲ့ တဏွာ၊ရတီ၊ရာဂါ တုိ႔ညီမသုံးေယာက္က ငါဘုရားကုိ လာျဖားေယာင္းဖူူးတာ တစ္ခါပဲ ရွိခဲ့ဖူတယ္။ ဒီအျဖဴမ ေလးေတြက ညတုိင္းလာ ျဖားေယာင္း ေနပါလား ”လုိ႔ ေတြးထင္ေတာ္မူေလ မလားမသိ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ေတာ့ ဘုရားႀကီးအတြက္ စိတ္မသက္ မသာျဖစ္ ခဲ့ရၿပီ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ေမာင္မယ္အစုံမ်ားကုိ တုိးေ၀ွ႔ၿပီး ဘုရားအနီး ခ်ဥ္းကပ္သြားခဲ့တယ္။<br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">အလား--လား-- ပုိဆုိးပါလား။ စကပ္ေလးတုိ နန္႔နန့္နဲ႔ မိန္းကေလးက ဘုရားခုံေပၚထုိင္ၿပီး ဘုရားေပါင္ေတာ္ကုိ သူ႔ေပါင္ နဲ႔ထိထုိင္ကာ စတုိင္က်က်နဲ႔ အရက္ခြက္ ကုိကုိင္လုိ႔၊ တစ္ခ်ဳိ႕က ဘုရားေျခေတာ္ လက္ေတာ္ေတြေပၚမွာ အရက္ခြက္ေတြ တင္ထားျပန္တယ္။ ဒီထက္ဆုိးတာက မိန္းကေလးက ဘုရားကုိ ေက်ာမီေနၿပီး သူ႔တြဲဖက္ ေကာင္ေလးက ဘုရားေပၚ လက္ေထာက္ကာ ပူးကပ္ပြတ္သပ္လုိ႔ ရစ္မူးေနျပန္တယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ ႀကီး၀န္းက်င္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေန ပုံမ်ားကုိၾကည့္ၿပီး ေဒါသေတြ ေခ်ာင္းေခ်ာင္း ထြက္မိတယ္ ၊ျဖစ္ႏုိ္င္ရင္ ၀ါးရင္းဒုတ္နဲ႔့ အားလုံးကုိ ေမာင္းထုတ္ပစ္ လုိက္ခ်င္တယ္။ မျပဳ၀ံ့ပါေပ၊ “ခါက်ဥ္ေကာင္ မာန္ႀကီးေပမဲ့ ေတာင္ႀကီးကုိ တဲ့ၿဖဳိမယ့္ႀကံ ခါးကမသန္”ဆုိသလုိ သာမန္အလုပ္ သၼားေလး ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘာတတ္ႏုိင္ ပါမည္နည္း။</span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><h3 style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/Night%20Class%203.jpg" style="margin-right: 10px; width: 286px; height: 167px; float: left;" /></span></h3><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> </span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ဘုရားရုပ္ပြား ေတာ္ႀကီးကုိ ၾကည့္ၿပီးႀကိတ္မနုိ္င္ ခဲမရ ၿဖစ္ေနရတယ္၊ လႈပ္လႈပ္ရြရြ တြန္႔လိမ္ပြတ္သပ္ ေနတဲ့ျမင္ကြင္း၊</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ျမဴးၾကြဆူညံေနတဲ့</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ဂီတသံ၊</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ေထာင္းေထာင္းမႊန္</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ေနတဲ့အရက္နံံ႔၊</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> မ်က္ႏွာ </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ေတာ္တည့္တည့္မွာ</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> တစ္ကုိယ္လုံး နီးပါးေပၚေနတဲ့</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ကေျခသည္မ ေလးေတြရဲ႕ တုန္ကာလုပ္ကာ ျမဴဆြယ္ျပ ေနတဲ့အက ၊ဒီ၀န္းက်င္မွာ ေနရရွာတဲ့ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ ႀကီးခမ်ာ ဆင္းရဲရွာ မွာပဲေနာ္လုိ႕ </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">သူ႕အေတြး သူ႕အျမင္နဲ႔</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးကုိ သိပ္သနား ေနမိတယ္။ ဘုရားဆုိတာ သနားစရာ မဟုတ္ေပမဲ့ သူ႔ရင္ထဲမွာ ေတာ့ တကယ္သနား ေနမိတယ္။</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ဘုရားနဲ႔ </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ဒီ၀န္းက်င္က လုံး၀ဆန္႔က်င္ ေနတယ္ေလ။ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ရဲ႕ </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">မ်က္ႏွာေတာ္ကုိ စုိက္ၾကည့္</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">မိရာက</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> သူ႔ရင္ထဲမွာ “ဒါယကာေလး ရန္မ်ဳိိးေအာင္၊ ငါဘုရားကုိ တစ္ျခားေနရာကုိ ပင့္ႏုိင္ရင္ ပင့္စမ္းပါကြာ” လုိ႔မိန္႔ေတာ္မူ ေနသလုိ ခံစားမိျပန္တယ္။</span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ျဖစ္ႏုိင္တယ္၊ ဒီေန႔ည ဒီေနရာကုိ ေရာက္လာရျခင္းမွာ သာမန္ေရာက္လာ ျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္၊ လာခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြ ျပင္းျပလြန္းလုိ႔ အေရာက္လာ ခဲ့ရတာ။ ဘုရားေစာင့္နတ္ ေတြကမ်ား ဒီျမင္ကြင္းကုိ ေခၚျပေလသလား မသိ။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ အေျခအေန အရပ္ရပ္ကုိ သူသိလုိက္ရၿပီ။ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာအတြက္ လူတုိင္းမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။ တာ၀န္ရွိသူဟာ တာ၀န္ကုိသိရမယ္။ သိသည့္အတုိင္းလဲ ေဆာင္ရြက္ရမယ္။ ရန္မ်ဳိး ေအာင္ဟာ လူငယ္ေပမဲ့ စိတ္ထားေသးငယ္ သူေတာ့မဟုတ္။ တာ၀န္ရွိလာရင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ အဆင္သင့္၊ သာသနာ အတြက္ဆုိရင္ ပုိလုိ႔ပင္ ႀကဳိးစားခ်င္သူ။ ဒီကာမေမွာင္ အတြင္းက ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ ႀကီးကုိ ပင့္ထုတ္ ရမယ့္တာ၀န္ဟာ ငါ့တာ၀န္လုိ႔ ဦးထိပ္မွာ တင္ကာခံယူ လုိက္ေတာ့တယ္။ “ဘုရားရုပ္ပြား ေတာ္ႀကီးကုိ ငါရေအာင္ပင့္မယ္”လုိ႔ု သံဒိ႒ာန္ခ် ဆုံးျဖတ္လုိက္တယ္။ သူရဲ့အဓိပတိ စြမ္းအားရွိတဲ့ ဆႏၵ အလင္းေရာင္္ဟာ ဒီ၀န္းက်င္ ကာမေမွာင္ ကုိေက်ာ္လြန္ကာ ေတာက္ပခဲ့ေပၿပီ။</span></span></p><div style="color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ေနာက္ေန႔မွာ ေစာေစာအလုပ္ဆင္း ျဖစ္တယ္။ ဆူရွီဘားမွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ဆုိင္ရွင္ သူေ႒းအလာကုိ ေစာင့္ေနတယ္။ သူေ႒းေရာက္လာၿပီး ခဏမွာ ဘုရားအတြက္ ဆႏၵျပင္းျပေနတဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ သူေ႒းရုံးခန္း ထဲသုိ႔၀င္ခဲ့ရာ မေခၚပဲနဲ႕ေရာက္လာတဲ့ အလုပ္သၼားကုိ သူေ႒းက ခပ္စိမ္းစိမ္း ေမာ့ၾကည့္တယ္။ “သူေ႒းကုိ ေျပာစရာ ရွိလုိ႔ပါ”။ “ေအး-ေျပာ”။ “ဒီဆုိင္ထဲက ဗုဒၶပုံေတာ္ႀကီးကုိ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေရာင္းပါ၊ ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲ။ ဒါမွမဟုတ္ ကြ်န္ေတာ္လုပ္ခ မယူပဲ တႏွစ္လုပ္ေပးပါ့မယ္”။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ သူ့ႀကံစည္ထား တဲ့အတုိင္း ေဟာေဟာဒုိင္းဒုိင္း ေျပာခ်လုိက္တယ္။ သူေ႒းက ဒီေကာင္ မတန္မရာ ဘာေတြလာ ေျပာေနတာလဲ ဆုိတဲ့သေဘာမ်ဳိးနဲ႔ ေလွာင္ၿပဳံးၿပဳံးလုိက္ၿပီး ဦးေခါင္းကုိ ျငင္သာစြာ ရမ္းျပလုိက္ေတာ့ </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ရန္မ်ဳိးေအာင္</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ေခါင္း ငုိက္ဆုိက္ျဖင့္ အခန္းထဲက ထြက္ခဲ့ရ ရွာေတာ့တယ္။ ေျပာဆုိမာန္မဲ မလႊတ္လုိက္ သည္ကုိပင္ ေက်းဇူးတင္ရမလုိ။</span></span></p> <h3 style="color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/Night%20Class%204.jpg" style="margin-right: 10px; width: 324px; height: 188px; float: right;" /></span></h3> <p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><br /><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > </span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >အေလွ်ာ့မေပး စိတ္ဓါတ္</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span> </span>ဆုိင္မန္ေနဂ်ာ အမ်ဳိးသၼီး ထံခ်ဥ္းကပ္ၿပီး သူေ႒းကုိ ကူညီေျပာ ေပးပါရန္ အသနား ခံခဲ့တယ္။ မန္ေနဂ်ာကလဲ မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ႏွစ္သိ္မ့္စကား သာေျပာတယ္။ရင္းႏွီးေနလို ့မန္ေနဂ်ာကုိေတာ့ အခြင့္သင့္တုိင္း အကူအညီ ေတာင္းျဖစ္တယ္။ ဘာမွေတာ့ အေၾကာင္းမထူးခဲ့။ တေန႔ေတာ့ မန္ေနဂ်ာကုိ ေျပာမိတယ္</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > “ ဒီဗုဒၶ ရုပ္ပုံေတာ္က ငါတုိ႔့ဗုဒၶ ဘာသာေတြအတြက္ အထြတ္အျမတ္ ကုိးကြယ္တဲ့ ဗုဒၶ၊နင္တုိ႔ ကုိးကြယ္တဲ့ ဘုရားကုိ အခုလုိ မရုိမေသ မဖြယ္မရာေတြ ျပဳလုပ္ေနတာကုိ ေတြ႕ရင္ နင္တုိ႕ႀကဳိက္ပါ့မလား။ ငါတုိ႔ဗုဒၶကုိ ဒီလုိျပဳလုပ္ ေနတာကုိ ျမင္ရေတာ့ ငါသိပ္စိတ္ဆင္း ရဲရတယ္။” လို ့မေအာင့္ပဲ ခံစားမိတဲ့ အတိုင္းေျပာ ခ်လုိက္မိတယ္။ သူတုိ႔အားလုံးက ဗုဒၶဘာသာ မဟုတ္ၾကဘူးေလ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ စကားေၾကာင့္ မန္ေနဂ်ာ ငုိင္ၿပီး ေတြေ၀သြားတယ္။ သူေျပာတာ အမွန္တရားပဲလုိ႔ ယူဆသြား ပုံရတယ္။ အသိတရား ရွိသူတုိင္း အမွန္တရားကုိ လကၡံၾကမည္သာ…။</span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာလုိက္ရလုိ႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ရင္ထဲမွာ အနည္းငယ္ ေပါ့သြားတယ္။ သူေ႒းကုိလဲ ေျပာျပလိမ့္မယ္လုိ႔</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေမွ်ာ္လင့္မိရင္း ေက်နပ္ ေနမိတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္မွာ သူေ႒းက မခန္႔ပါပဲ အလုပ္တစ္ခု တုိးခဲ့ၿပီ္၊ အလုပ္ကုိ ေစာေစာလာၿပီး ညကျမဴတူး ေပ်ာ္ပါးေသာက္စားၾကရင္း ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးေပၚမွာ တင္ထားခဲ့တဲ့ အရက္ခြက္ေတြ၊ ေပက်န္ေနတဲ့ အရက္စက္ေတြ၊ ဘုရား၀န္းက်င္မွာ စြန္႔ပစ္သြားႀကတဲ့ အရက္ခြက္ေတြကုိ သုတ္သင္ရွင္းလင္းတယ္။ ၿပီးရင္ သရဏ ဂုံသုံးပါးနဲ႔ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ ကုိးပါးကုိ အေခါက္ေခါက္ အခါခါရြတ္ဆုိၿပီး ပူေဇာ္ကန္ေတာ့တယ္၊ ဘုရားႀကီးကို ပင့္ႏုိင္ရ ပါလုိ၏ လို႔လည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ ဆုေတာင္းမိတယ္္။ ဒါသည္ပင္ သူ႔ရဲ႕ေန႔စဥ္အလုပ္၊ ေန႔စဥ္ကုသုိလ္ တစ္ခုျဖစ္ ခဲ့ေလၿပီ…။</span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ဒီလုိနဲ႔ ရက္ေတြ လေတြေျပာင္း ခဲ့ေပမဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေတာ့ ဘာမွအေကာင္ အထည္ေပၚ မလာေသး။ “ဆႏၵ၀ေတာ ကိ ံနာမကိစၥံ န သိဇၥ်တိ” (ျပင္းထန္ေသာ ဆႏၵရွိသူသည္ ဘယ္ကိစၥမဆုိ မၿပီးသည္ မည္သည္မရွိ)ဆုိသည့္ အတုိင္း ဘုရားပင့္လုိ တဲ့ဆႏၵက ပုိလုိ႔ပင္ တုိးလာမိတယ္။ ဒုတိယအႀကိမ္ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >သူေ႒းရုံး</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ခန္းထဲသုိ႔ ၀င္ခဲ့မိျပန္တယ္။“သူေ႒းကုိ ေဒၚလာ ေျခာက္ေထာင္လဲေပးပါ့မယ္၊ ေျခာက္လလဲ လုပ္အားခမယူပဲ အလုပ္လုပ္ ေပးပါ့မယ္၊ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဗုဒၶပုံေတာ္ႀကီး ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေရာင္းေပးပါ”၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္က ဒီတခါေတာ့ ပုံစံ တစ္မ်ဳိးျပင္ၿပီး ေတာင္းဆုိ</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >လုိက္တယ္္။</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > သူေ႒းရဲ႕ မ်က္ႏွာဟာ ပထမအခါလုိ မဟုတ္ေတာ့လုိ ့ရန္မ်ဳိးေအာင္ အားတက္မိတယ္္။ မန္ေနဂ်ာကလဲ</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ေျပာထားလိမ့္မယ္လုိ႔ သူထင္ျမင္မိတယ္။<br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >“မင္း ဒီေလာက္ေတာင္ လုိခ်င္ေနရင္ ဒီေနရာမွာ အစားထားဖုိ႔ နဂါးႀကီး တစ္ေကာင္ရွာေပးပါ”။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ သိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္၊ “ဟုတ္ကဲ့၊ ကြ်န္ေတာ္ ရွာေပးပါ့မယ္”လို႕၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ကတိေပးလုိက္တယ္။ အလုပ္အားရက္တုိင္း ရန္မ်ဳိးေအာင္ နဂါးရွာပုံေတာ္ ဖြင့္ေလၿပီ။ သူငယ္ခ်င္း ကုိမုိး၀င္းတုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ ကလည္းကူညီ ရွာေပးတယ္။ ေလာ့စ္ အိမ္ဂ် လိစ္မွာရွိတဲ့ ဆုိင္ေပါင္းစုံကုိ အႏွံ႔ေရာက္ခဲ့့ၿပီ။ အသိမိတ္ေဆြ မ်ားကုိလည္း ဖုံးဆက္စုံစမ္းတယ္။ စာေရးသူထံ ကုိလည္းဖုံး ဆက္ခဲ့တယ္“ဆရာေတာ္ နဂါးရုပ္ႀကီးႀကီး ဘယ္မွာရႏုိင္မလဲဘုရား။” “တရုုပ္ဆုိင္ေတြမွာ ရွိမွာေပါ့ကြာ”လို႔ လြယ္လြယ္ပဲ ေျဖလုိက္တယ္။</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > အက်ဳိးအေၾကာင္းလည္း မေမးလုိက္မိပါ။<br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >နဂါးရွာရင္း ေငြေျခာက္ေထာင္ အတြက္လည္း ရွာရေသး၊ တကယ္ေတာ့ သူ႔မွာမရွိ၊ သိမ္းထားတာ ေလးေတြ တြက္ခ်က္ၾကည့္ လုိက္ေတာ့ သုံးေထာင္သာရွိၿပီး သုံးေထာင္လုိေသးတယ္။ ဘုရားပင့္ဖုိ႔ သယ္ယူ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >စရိတ္ကလည္း တစ္ေထာင္ေလာက္ ကုန္လိမ့္မယ္။ ေလးေထာင္ပင္လုိေသး၊ ဘယ္လုိလုပ္ရပါ့။ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေခါင္းကုတ္လုိ႔ ႀကံေသာ္လည္း</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > အႀကံက မထြက္။ ေခ်းးဖုိ႔ငွါးဖုိ႔ ဆုိတာလဲ မလြယ္ကူလွ။ ရွိတဲ့ပစၥည္း ၾကည့္ျပန္ေတာ့လဲ ဆြဲႀကဳိးတစ္ကံုးနဲ႔ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေမာ္ေတာ္</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ကား သာရွိရဲ</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >႕။ ကားကလဲ အလုပ္သြား ဖုိ႔အတြက္ မရွိမျဖစ္ျပန္။ ႀကံရာမရနုိင္ခဲ့၊ မိမိငွါးရမ္းေနတဲ့ ၁၀-ေပ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >၁၅-ေပ</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > အခန္းေလးထဲမွာ ေငြေလးမ်ား ေတြ႕လုိေတြ႕ျငား လွန္ေလွာေမႊေႏွာက္ ရွာမိျပန္တယ္။ ဗလာနတၳိ ဘာတစ္ခုမွ မရွိပါေပ။<br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/Night%20Class%205.jpg" style="margin-right: 10px; width: 233px; height: 233px; float: left;" /></span></p> <p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><br /><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span> </span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span>ရန္မ်ဳိးေအာင္</span> <span>ဇြဲမေလွ်ာ့</span> <span>ဆႏၵမပ်က္၊</span> <span>ဘုရားအတြက္</span> <span>ဘ၀ကုိပင္ ေပးဆပ္္</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span>ခ်င္ ေပးဆပ္ရပါေစ၊</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > <span>ငါျဖစ္</span><span>ေအာင္ လုပ္မယ္လုိ</span>႔ <span>ဆုံးျဖတ္ထား ၿပီးျဖစ္ရာ</span> <span>ကားကုိေရာင္းမယ္၊</span> <span>အိမ္န</span><span>႔ဲအလုပ္က</span> <span>ေလးမုိင္ပဲ ေ၀းတာ၊</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span> လမ္းေလွ်ာက္သြားမယ္။</span> <span>ဘုရားအတြက္ပဲ</span> <span>ဒီေလာက္ေတာ့</span> <span>ဒုကၡခံ ရမွာေပါ့။ရန္မ်ဳိးေအာင္</span> <span>ကုိယ့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိယ္</span> <span>သိပ္ေက်နပ္မိတယ္၊</span> <span>ပီတိျဖစ္မိတယ္။ ခက္ခက္ခဲခဲ</span> <span>အိပ္သြန္္ဖာေမွာက္</span> <span>ဒါနေျမာက္ေအာင္</span> <span>လွဴဒါန္းတဲ့ ေစတနာဟာ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > <span>အလြန္အက်ဳိး ႀကီးတယ္လုိ႔</span> <span>ျမန္မာျပည္ မွာကထဲက ၾကားခဲ့ဖူး နာခဲ့ဖူးတယ္။</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > <span>ဒါေပမဲ့</span> <span>အက်ဳိးကုိ သူမေမွ်ာ္၊ ကာမေမွာင္ အတြင္းက ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ႀကီး</span> <span>ပင့္ထုတ္ႏုိင္ဘုိ႔သာ</span> <span>အဓိက ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္။</span> အလုပ္အားရက္မွာ နဂါးရွာထြက္ရင္း ကားအေဟာင္း ေရာင္း၀ယ္တဲ့</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ဆုိင္ေတြကုိ သူ႔ကား ေစ်းႏႈန္း စုံစမ္းတယ္။ ေရႊဆုိင္မွာ သူ႔အေမေပးထားတဲ့ အျမတ္တႏုိး ဆြဲႀကဳိးကုိလဲ ေစ်းစုံစမ္းလုိက္တယ္၊ ႏွစ္ခုေပါင္းလုိက္ေတာ့ ေလးေထာင္ေက်ာ္ေလာက္ ရမယ္ေလ။ ဟုတ္ၿပီ၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္ သိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီ၊ ဘာမွပူစရာ မလုိေတာ့။ ဟန္က်လုိက္ပုံက နဂါးကုိလဲ ေတြ႔လုိက္ျပန္ေသး၊ ၇-ေပခန္႔ရွိတဲ့ နဂါးႀကီး ေတာင္ပံႀကီးနဲ႔ လွမွလွ၊ သူေ႒းေတာ့</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > သိပ္သေဘာ က်လိမ့္မည္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ေပ်ာ္မဆံုးေတာ့၊ သူငယ္ခ်င္းကုိ မုိး၀င္းကုိ ပုခုံးကုိ လက္သီးနဲ႔ ထုိးၿပီး “ေအာင္ၿပီကြ”လုိ႔ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေၾကြးေၾကာ္္မိတယ္။</span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ေနာက္ရက္ အလုပ္ဆင္းေတာ့ ၀တၱရားမပ်က္ ဘုရားႀကီးကုိ သန္႔ရွင္းပူေဇာ္ၿပီး ဘုရားရဲ႕လက္ေတာ္ကုိ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ တင္းက်ပ္စြာကုိင္ကာ “အရွင္ဘုရားကုိ ပင့္ႏုိင္ေတာ့မည္ ဘုရား”လုိ႔ အားပါးတရေလွ်ာက္ ထားလုိက္မိတယ္။ သူေ႒းလာေတာ့ သူေ႒းရုံးခန္းထဲကုိ ေအာင္လံကုိင္ သြားသူလုိ ရႊင္လန္းတက္ၾကြစြာ ၀င္ခဲ့ျပန္တယ္။ တတိယ အႀကိမ္၀င္ ခဲ့ျခင္းေပါ့။ “ ရန္- မင္းနဂါးေတြ႔ၿပီလား။” “ဟုတ္ကဲ့၊ ေတြ႔ခဲ့ၿပီ၊နဂါးႀကီးက သိပ္လွတာပဲဗ်ာ။” “မင္း နဂါးက ဘယ္ႏွစ္ေပ</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေလာက္ရွိလဲ။</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >” “၇-ေပရွိပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။” “ငယ္တယ္ကြာ၊ ငါက ၁၀ ေပအထက္နဂါးပဲလုိခ်င္တယ္”</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >။ရန္မ်ဳိး</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေအာင္ရဲ႕ ေအာင္လံကုိ အခ်ဳိးခံလုိက္ရၿပီ။ ေခါင္းငုိက္ဆုိက္ျဖင့္ ထြက္ခဲ့ရျပန္ၿပီ။ ခဲေလသမွ် သဲေရက်ၿပီထင့္…။</span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ဆူရွီဘားမွာထုိင္ကာ ငုိင္ေနမိတယ္၊ ဘာလုပ္ရမလဲလုိ႔ စဥ္းစားေနမိတယ္။ ဆုိင္ေပါင္းစုံ ေရာက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္လို႔ ၁၀-ေပ ေလာက္ႀကီးတဲ့နဂါး မရွိဘူး ဆုိတာလဲ သူသိထားၿပီးျဖစ္သား။ ဇာတ္လမ္း ကေတာ့ၿပီးေလၿပီ.. ။ဒါေပမဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အရွဳံးမေပးခ်င္ ဆက္လက္ႀကဳိးစား ခ်င္တယ္။လမ္းစလဲမျမင္။ အဖန္ဖန္ အထပ္ထပ္ ရွာႀကံစဥ္္းစား ဆင္ခ်င္မိျပန္တယ္။ ေခါင္းထဲမွာ ဉာဏ္အလင္းေရာင္ ေပၚလာတယ္ “ဟုတ္ၿပီ - ဘုရားမွ တစ္ပါး အားကုိးရာမရွိဘူး၊ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြကုိ ရြတ္ပြားၿပီး သစၥာဆုိမယ္”လို႔ မ်က္စိလယ္ လမ္းေပ်ာက္ေနသူ လမ္းမွန္ေတြ႔သလုိ အရမ္းအား တက္သြားတယ္၊ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြ ရြတ္ဆုိရင္း ဆူရွီလိပ္ ေလေတာ့တယ္။<br /><br /></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ရန္မ်ဳိးေအာင္ တစ္ေယာက္ ဂုဏ္ေတာ္ ေပါက္ေလမလား၊ လူေပါက္ေနသူလုိ႔ ထင္ၾကေလမလား မသိ၊</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > တခ်ိန္လုံးဂုဏ္ေတာ္ ေတြကုိသာရြတ္ ေနေတာ့တယ္။ အလုပ္သြား အလုပ္ျပန္ ကားေမာင္းရင္းလဲ ဂုဏ္ေတာ္ရြတ္၊ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေစ်းသြား ေစ်း၀ယ္ျပန္ရင္လဲ ဂုဏ္ေတာ္ရြတ္၊ ခ်က္ရင္းျပဳတ္ရင္း အိမ္မွာေနရင္းလဲ ဂုဏ္ေတာ္ရြတ၊္ တစ္ခါတရံ</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > အာေခါင္ေတြ ေျခာက္ၿပီး လွ်ာပင္ပူလာ တဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ဒီအထဲ အလုပ္ကလဲ ပူလာေပၿပီ၊ သူ႔ဆူရွီဘားတြင္ အလုပ္သၼား သုံးေယာက္လုပ္ ေနရာမွ အျခားႏွစ္ေယာက္</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ကို စီးပြားေရး မေကာင္းဟုဆုိကာ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ျဖဳတ္ပစ္လုိက္ရာ၊ သုံးေယာက္ တာ၀န္ကုိ တစ္ေယာက္တည္း</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > လုပ္ေနရေတာ့တယ္။ မၿပီးေသးဘူးလား၊ ၾကာလွခ်ည့္လားလို႕လဲ မၾကာမၾကာ အေအာ္ခံရ၊ အဆူခံရျပန္တယ္။ ရန္မ်ဳိး</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေအာင္</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > စိတ္ညစ္လာၿပီ၊</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > အလုပ္က ႏွစ္ဆေလာက္ပုိပင္ပမ္း၊ ေဟာက္လုိက္ ဆူလိုက္တာကလဲ ေန႔စဥ္လ ုိျဖစ္ေနေတာ့</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > အလုပ္ထြက္ ေတာ့မယ္လုိ႕စိတ္ကူးမိတယ္၊ မျဖစ္ေသးပါ၊ ဘုရားႀကီးကုိ ထားခဲ့လုိ႔ မျဖစ္ေသးပါ၊ ဘုရားႀကီးကုိ တစ္ပါ</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >တည္း ပင့္ႏုိင္မွ ငါထြက္ေတာ့ မယ္လုိ ့စိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်ကာ ပင္ပမ္္းသမွ်၊ ဆူသမွ်ေတြကို သည္းခံၿပီး </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ဂုဏ္ေတာ္</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေတြကို</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >သာ အဖန္ဖန္ ရြတ္ပြားေနေတာ့တယ္။<br /><br /></span><span style="font-size:100%;"><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/Night%20Class%206.jpg" style="margin-right: 10px; float: left; width: 300px; height: 200px;" /></span></div> <p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><br /><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > </span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >တေရြ႕ေရြ႕ျဖင့္ ေအာက္တုိဘာလ ေနာက္ပုိင္းသုိ႔ပင္ ေရာက္ခဲ့ေပၿပီ။ ဘုရားႀကီး၀န္းက်င္မွာ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါး ကေနၾကဆဲ၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္လည္း</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ဘာရန္မွ မေအာင္ႏုိင္ရွာ။ ဂုဏ္္ေတာ္သာ ရြတ္ေနဆဲပင္။ တေန႔တြင္ သူေ႒းရဲ ့ဖခင္ အဖုိးႀကီး ဆုိင္ကုိေရာက္လာတယ္၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အလုပ္လုပ္ ေနရာမွ ထြက္လာၿပီး အဖုိးႀကီးကုိ ရုိရုိေသေသ ျပင္ဆင္ေကၽြးေမြး ျပဳစုတယ္။ အဖုိးႀကီးကုိ ေမတၱာပုိ ့တယ္၊ အဖိုးႀကီး မျပန္မခ်င္း စူးစူးစုိက္စုိက္</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ပုိ႔ ေနမိတယ္။</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ဂုဏ္ေတာ္အစြမ္း ေမတၱာပန္းတို႔က အခ်ည္းအႏွီး မျဖစ္ပါေပ။ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္တို႔ရဲ ့အားအေကာင္းဆုံး လက္နက္မ်ားပင္ မဟုတ္ပါလား။ လက္နက္ေကာင္း ေတြရွိပါလွ်က္ မသုံးတတ္လွ်င္ ေအာင္ပြဲဆင္ႏုိ္င္မည္ မဟုတ္ေပ။<br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ရန္မ်ဳိးေအာင္ကေတာ့ သူပုိင္ လက္ႏွက္မ်ားျဖင့္ ဒလပ္စပ္ ပစ္ခတ္ေနေပၿပီ။ ေနာက္တစ္ပတ္ ေလာက္မွာ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ေမြးေန႔ေရာက္လာတယ္္၊ ႏုိ၀ဘၤာလ ၂ ရက္ေန႔ေပါ့၊ ဆုိင္ကုိေစာေစာလာၿပီး ျပဳလုပ္ေနၾကျဖစ္တဲ့ ဘုရားဆင္းတု ေတာ္ႀကီးကုိ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္တယ္။ပါလာတဲ့ ပန္းစည္းကုိ ေမြးေန႔ ကုသုိလ္အျဖစ္ ဘုရားရဲ႕လက္ေတာ္ထဲ ကပ္လွဴၿပီး ၀တ္ျပဳ ဂုဏ္ေတာ္ပြား ဆုေတာင္းပါ တယ္၊ ဆုေတာင္းရေပမဲ႔ အားသိပ္မရွိလွပါဘူး၊ သူ႔ခံစားခ်က္အတုိင္း ဘုရားႀကီးကုိ သနားစိတ္ေတြ ျဖစ္ေနမိတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဆင္းတုေတာ္ႀကီးရဲ ့မ်က္ႏွာေတာ္မွာ ခါတုိင္းေန႔ထက္ ၾကည္လင္<span>ေတာက္ပ ေနတယ္လုိ႔</span> <span>့</span> <span>ရန္မ်ဳိးေအာင္</span> <span>ထင္ေနမိတယ္.. ။</span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><div style="color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ဘုရား၀တ္ျပဳၿပီး အလုပ္လုပ္ေနစဥ္ သူေ႒းေခၚတယ္ဆုိလို႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >လန္႔သြားတယ္္။ငါ့မ်ား</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > အလုပ္ျဖဳတ္ ေတာ့</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >မွာလား ဆုိတဲ့အေတြးက ပဌမဆုံး၀င္ လာခဲ့တယ္္၊ ျဖစ္နုိ္င္တယ္၊ သူတုိ႔ဆုိင္မွာ စီ္းပြားေရးအရ အဓိက ထားတဲ့ဘုရား ရုပ္ပြား</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ေတာ္ႀကီးကုိ</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ရန္မ်ဳိးေအာင္ ထုတ္ယူဖုိ႔ ႀကဳိးစားခဲ့ၿပီ။ ဘာသာေရး ျပႆနာမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ဖန္တီးသူလုိ႔လဲ ထင္ျမင္</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ႏုိင္တယ္္။</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ဓါတ္ပုံရုိက္ခြင့္ မရွိတဲ့ ႏုိက္ကလပ္ အခ်ိန္မွာလဲ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဓါတ္ပုံေတြ ရုိက္ခဲ့ၿပီ။ သူရည္ရြယ္တာက ဘုရားႀကီးကုိ ငါပင့္လုိ႔ မရႏုိင္ခဲ့ရင္ ဓါတ္ပုံေတြျပၿပီး အကူအညီ ေတာင္းမယ္ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ရုိက္ေနတာပါ။</span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ဒါကုိ အေစာင့္ေတြျမင္ၿပီး သူေ႒းအား တုိင္ေကာင္းတုိင္ ေပလိမ့္မယ္္။ သူတုိ႔အျမင္ေတာ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ အျပစ္ရွိသူ တေယာက္ပါ။ ဒီဆုိင္မွာ မရွိသင့္ သူတစ္ေယာက္ပါ။ ဒါကုိ ရန္မ်ဳိးေအာင္အသိ၊ သိလုိ႔လည္း မာဖီးယားလုိ အင္အားႀကီးတဲ့ သူေတြမုိ႔ ငါ့ကုိရန္ျပဳ ေလမလားဆုိၿပီး သတိႀကီးစြာနဲ႔ ေနခဲ့ရတယ္။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အလုပ္ျဖဳတ္ပစ္္ နုိင္တယ္္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားၿပီးသား.. ။ ဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ ့သူေ႒းရုံးခန္္း ထဲ၀င္ခဲ့ ရျပန္တယ္။ ဒါစတုတၳအႀကိမ္ပါ၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူေတာင္းဆုိဖုိ႔ ၀င္လာျခင္းမဟုတ္၊ အမိန္႔နာခံဖုိ႔ ၀င္လာျခင္းပါ၊ ေနာက္ဆုံး စီရင္ခ်က္မ်ား ျဖစ္ေလမလား။ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ေပါ႔။ </span></p> <h3 style="color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/NC%20Budha%201.jpg" style="margin-right: 10px; float: right; width: 300px; height: 200px;" /></span></h3> <p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><br /><span style="font-size:100%;"> <span style="color: rgb(0, 0, 128);"> </span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> </span></span>(အဇူဇာေက်ာင္းသုိ႔ၾကြေတာ္မူစဥ္ အဇူဇာၿမဳိ႕အ၀င္တြင္)<br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">သူေ႒းက ခ်ဳိသာေသာ မ်က္ႏွာနဲ ့“ရန္-လာ၊ ထုိင္”လုိ႔ ႀကဳိဆုိႏႈတ္ဆက္ေတာ့</span> <span style="color: rgb(0, 0, 128);">ရန္မ်ဳိးေအာင္ အနည္းငယ္စိတ္ သက္သာသြားတယ္္။ သူေ႒းက သူ႔ကုိ ၿပဳံးရႊင္စြာၾကည့္ၿပီး “ရန္- မင္းလုိခ်င္တဲ့ ဗုဒၶႀကီးကုိ မင္း ယူလုိ႔ရၿပီ။”“ဟာ-တကယ္လား” ရန္မ်ဳိးေအာင္ အရမ္း၀မ္း သာသြားကာ၊ ထခုန္ခ်င္ ေလာက္ေအာင္ပင္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ သူေ႒းအား လက္အုပ္ခ်ီကာ “ေက်းဇူးတင္ လုိက္တာဗ်ာ”လုိ႔ လွဳိက္လွဳိက္ လွဲလွဲ ဆုိမိတယ္။သူေ႒းက ဆက္ေျပာတယ္္ “ဒီေကာင္ေလးဆုိရင္ ေပးလုိက္ပါလုိ႔ ငါ့အေဖက ေပးခုိင္းတာေႀကာင့္ ေပးတာပါ။”လုိ႔ သူ႔ဖခင္ရဲ႕သေဘာထားကုိပါ ရွင္းျပေတာ့။“ေအာ္- ဟုတ္</span></span> <span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">လား၊ အန္ကယ္ကုိလဲ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာေပးပါဗ်ာ။ အရမ္းကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။” ရန္မ်ဳိးေအာင္ သိလုိက္ပါၿပီ၊ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားနဲ ့့ထုံမႊန္းထားတဲ့ ေမတၱာစြမ္းဟာ အဖုိးႀကီးရဲ႕ ႏွလုံးသားကုိ ထိမွန္ခဲ့ေပၿပီ။ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ အစြမ္းအာနိသင္ကုိလဲ ေလးေလးနက္နက္ ယုံၾကည္မဆံုးေတာ့..။<br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">သဗၺညဳတ ဘုရားရွင္သည္ သုံးေလာကတြင္ အေအာင္ျမင္ဆုံး အျမတ္ဆုံး။ ဗုဒၶ၏ဂုဏ္ေတာ္မ်ား ထုံမႊန္းထားသူမွာလည္း </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ကုိယ့္ပမာဏ </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">အလုိက္ေအာင္ျမင္ ရမည္မွာမုခ်..။ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ မိမိဘ၀ တုိးတက္ေရး အတြက္ ထုိအားကုိးရာ လက္နွက္ေကာင္း တစ္ခုကုိ ယုံၾကည္ခ်က္ အျပည့္ျဖင့္ လကၡံ ရရွိလုိက္ေပၿပီ။ ၀မ္းသာလြန္း၍ သူငယ္ခ်င္း ကုိမုိး၀င္းကုိလဲ အေႀကာင္းစံု ဖုန္းဆက္ကာ ရည္မွန္းထား သည့္အတုိင္း ကားႏွင့္ဆြဲႀကဳိးကုိ</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> အတူသြားေရာင္းရန္ ရက္ခ်ိန္းလုိက္ေတာ့တယ္။</span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ အလုပ္သြား အလုပ္ျပန္ ေျခလွ်င္သြားရမည့္ ဒုကၡကုိ သူမျမင္၊ ဘုရားႀကီး ပင့္ႏုိင္ေရး ကသာအဓိက ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္။ ကုိမုိး၀င္းကမူ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ ဒုကၡကုိျမင္ကာ သနားကရုဏာ ျဖစ္ေနတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ေစတနာ</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> သဒၶါေတြကုိလည္း ေလးစားေနမိတယ္။ ခ်ိန္းတဲ့ရက္မွာ ကုိမိုး၀င္းအိမ္မွာ ဆုံၾကတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္က ျဖစ္ခဲ့တာေတြ၊ ကားေရာင္းမဲ့ အစီအစဥ္ ေတြကုိအားရ ၀မ္းသာနဲ႔ ေျပာျပတယ္။ ကုိမုိး၀င္းက မွတ္ခ်က္ေပးတယ္ “ရန္မ်ဳိးေအာင္-မင္းမွာလည္း ဘာမွမက်န္ေတာ့ဘူး၊ လူပဲက်န္ေတာ့ တာပါလား”။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အားရပါးရ ရယ္လုိက္တယ္၊ </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ဒီစကားကုိ သိပ္သေဘာက် သြားပုံရကာ“ဟုတ္တယ္ ကုိမုိး၀င္း၊ လူပဲက်န္ေတာ့တယ္၊ လူလဲ </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ဘုရားကၽြန္ </span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ပါေစ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က တစ္သံသရာလုံး သားကၽြန္ မယားကၽြန္ ျဖစ္ခဲ့ရတာဗ်၊ ဘုရားကၽြန္ ျဖစ္ခြင့္ ရခဲပါတယ္ဗ်ာ။”</span></span></p> <h3 style="color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/NC%20Budha%202.jpg" style="margin-right: 10px; float: left; width: 300px; height: 200px;" /></span></h3> <p style="color: rgb(255, 255, 255);"><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> </span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><br /></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 100, 0);"><em>(အဇူဇာေက်ာင္းသုိ႔ ဘုရားပင့္လာပုံ)</em></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">အရြယ္နဲ႔မလုိက္တဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ စကားေၾကာင့္ ကုိမိုး၀င္း အံ့ၾသသြားကာ “ေကာင္းပါတယ္ကြာ၊ မင့္ စိတ္ဓါတ္ကုိ</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ခ်ီးက်ဴးပါတယ္၊</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ေလးစားပါတယ္။မင္းကုိ သနားလဲ သနားမိပါတယ္။ ဒုိ႔လင္မယား မင့္ကုိ ကူညီဖုိ႔ တိုင္ပင္ထားတယ္။ ကားလဲ<span style="color: rgb(0, 0, 153);">သြား မေရာင္းပါနဲ႔၊</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(0, 100, 0);"> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">မင္းလုိတဲ့ေငြကုိ ငါတုိ႔ေခ်း ေပးပါ့မယ္။” “ဟာ- တကယ္။ ၀မ္းသာလုိက္တာဗ်ာ” ဟုေျပာေျပာဆုိဆုိ ကုိမုိး၀င္း ကုိဖက္ကာ ေ၀ွ႔ရမ္းလုိက္မိတယ္။ ဇနီးျဖစ္သူ မေဘဘီက အသင့္ျပင္ထားတဲ့ ေဒၚလာေလးေထာင္ကုိ ထုတ္ေပးတဲ့ အခါမွာေတာ့ “အဆင္ေျပ ခ်င္ေတာ့လဲေခ်ာ လုိ႔ပါလား”လုိ႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္္ ပီတိျဖစ္မဆံုးေတာ့။</span></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 100, 0);"><em> </em></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ေငြထုပ္ပုိက္ၿပီး သူေ႒းရုံး ခန္းထဲကုိ ေရာက္ခဲ့ၿပီ၊ “ေငြေျခာက္ေထာင္ ေပးပါ့မယ္၊ ေျခာက္လလည္း အခမဲ့ အလုပ္လုပ္ ေပးပါမယ္” ဆုိတဲ့ ကတိစကားအရ သူေ႒းအား ေျခာက္ေထာင္ေပး ေခ်လုိက္တယ္။ “မင္းမုိလုိ႔ ဒီဗုဒၶႀကီးကုိ ေရာင္းေပးတာပါ၊ အရင္ကလဲ ခဏခဏ လာ၀ယ္ၾကတယ္၊ ဒုိ႔မေရာင္း ခဲ့ပါဘူး။ ဒီဗုဒၶကုိ တရုပ္ျပည္ကမွာ ယူထားတာ၊ ေဒၚလာ ႏွစ္ေသာင္းခြဲ က်တယ္။ မင္းေပး တာက အစြန္းထြက္ ေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။”<br /></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">“ဟုတ္ကဲ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ၊ အခုလုိေရာင္းေပးတဲ့ အတြက္ ခင္ဗ်ား တုိ႔မွာလည္း ေကာင္းက်ဳိး</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ေတြ ျဖစ္မွာပါ။</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ျဖစ္ပါေစလုိ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ ဆုေတာင္းပါတယ္။”အလုပ္ကိစၥအတြက္ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ေျခာက္လ အခမဲ့ လုပ္ေပးရန္ မလုိ၊ လုပ္ခ တစ္၀က္ေပးမည္၊ တႏွစ္တိတိ လုပ္ေပးရမည္။ တစ္နာရီ ဆယ့္ငါးေဒၚလာျဖင့္ လုပ္ေနရာမွ ကုိးေဒၚလာ ျဖင့္လုပ္ရန္ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ လုိက္ၾကတယ္္။</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ဘုရားကၽြန္ ျဖစ္လုိေသာ ရန္မ်ဳိးေအာင္.. ဘယ္လုိအေျခအေန ပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားအတြက္ဆုိ လုပ္မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ၿပီး</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> သားျဖစ္လုိ</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ့ဘာမွ်အခက္အခဲမရွိ။</span></span><br /></p><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" ><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/NC%20Budha%203.jpg" style="margin-right: 10px; float: right; width: 300px; height: 200px;" /></span> <p style="color: rgb(255, 255, 255);"><br /><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > </span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > <br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > </span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 100, 0);"><em>(<span>ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားေရသပၸါယ္ေနပုံ)</span></em></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ရန္မ်ဳိးေအာင္က ကတိတစ္ခု ေတာင္းဆုိလုိက္တယ္<span style="color: rgb(0, 0, 153);">။</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> “ေနာင္ကုိ ဒီေနရာမွာ ဗုဒၶရုပ္ပုံေတာ္ေတြ ဘယ္ေတာ့မွ</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > မထားပါ နဲ႔ခင္ဗ်ာ၊ ဒီကတိေလး တစ္ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ကုိ ေပးပါဗ်ာ။”</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > သူူေ႒းက ၿပဳံးၿပဳံးႀကီး ၾကည့္ၿပီး ကတိေပးတယ္။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ သေဘာထားကုိ သူေ႒းသိေနၿပီး ျဖစ္ေပလိမ့္မယ္..။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ယခု ဘုရားဆင္း တုေတာ္ႀကီးကုိ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ႏုိက္ကလပ္မွ ပင့္ယူကယ္တင္ လုိက္နိုင္သလုိ ေနာက္ေနာင္္ ဘုရားဆင္း တုေတာ္မ်ား အတြက္လည္း ကာကြယ္ ပူေဇာ္နုိင္ခဲ့ၿပီေကာ… ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း ရွိသင့္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ပါေပ။</span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားႀကီးအတြက္ ေပးဆပ္လုိက္ရတဲ့ တန္ေၾကးမွာ နည္းလွသည္မဟုတ္။ ေငြေၾကး ပမာဏ ဘက္ကၾကည့္ရင္ လက္ငင္းေျခာက္ေထာင္ ေပးဆပ္ရ သည့္အျပင္ တစ္ႏွစ္လုံးအတြက္ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >လုပ္အားမ်ား ေပးဆပ္ရေသး.. ။ တစ္ႏွာရီ $ 15 ႏွဳန္းျဖင့္ တႏွစ္မွာ $ 28,800 ရရွိရာမွ တစ္ႏွာရီ$ 9 </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ႏွဳန္းျဖင့္ဆုိရင္ တႏွစ္မွာ $17,280 သာရရွိေတာ့မည္။ တႏွစ္လုံးအတြက္ ေပးဆပ္ရမည့္ ေငြမွာ $ 11,520 ရွိၿပီ၊ လက္ငင္းေပးရတဲ့ ေငြပါဆုိရင္ $ 17,520 ပင္.. ။ ဒါ့အျပင္ ဆူရီ Menu အသစ္ေျပာင္း တုိင္းရမည့္ $ 3,000 ကုိလည္း ထပ္ေဆာင္း ရျပန္ေသး..။ လူမႈေရး ဘက္ကၾကည့္ရင္ တစ္ႏွစ္လုံး ေျခခ်ဳပ္မိရၿပီ၊ ဒီထက္ ၀င္ေငြေကာင္းတဲ့ အလုပ္မ်ဳိး ေျပာင္းေရႊ႕ လုပ္ကုိင္ခြင့္ မရနုိင္ေတာ့ေပ။</span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" > ဒီထက္ဆုိးသည္မွာ မိဘမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္မရျခင္းပင္၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ေရာက္ေနတာ (၁၅)ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီ၊ ျပန္ခြင့္မရတဲ့ အေျခအေနမုိ႔ မိဘမ်ားထံမျပန္ႏုိင္ခဲ့။ အတြယ္အတာလည္း မရွိေတာ့ </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" >မိဘမ်ားကို</span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ပုိလြမ္းေနမိတယ္၊ သိပ္ေတြ႔ခ်င္ေနၿပီ။ ျပန္ခြင့္ရ ရျခင္းျပန္မယ္လု္ိ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႀကီးလည္း ဘယ္ေတာ့ျပည့္မည္ မမွန္းသာခဲ့…။ကံမ်ားကလဲ ဆန္းပါဘိ၊ ဘုရားႀကီးအတြက္ သဲသဲမဲမဲ အားခဲႀကဳိးစားေနတဲ့ ေအာက္တုိဘာလကမွ ျပန္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ ေရာက္စကထဲက အားထုတ္ခဲ့ရတဲ့ အခြင့္အေရးႀကီး ဂုဏ္ေတာ္မ်ား ပြားေနတဲ့ အခ်ိန္မွ ရခဲ့လုိ႔ ဂုဏ္ေတာ္ အစြမ္းကုိ ပုိလုိ ့ပုိလုိ႔ ယုံၾကည္ခဲ့ၿပီ..။</span></p><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" ><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/NC%20Budha%204.jpg" style="margin-right: 10px; float: left; width: 350px; height: 250px;" /></span> <p style="color: rgb(255, 255, 255);"><br /><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > </span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><br /></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><br /></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;">ုိ<span style="color: rgb(0, 100, 0);"><em>(<span><span>အဇူဇာေက်ာင္း</span> <span>ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္</span></span></em></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 100, 0);"><em><span><span> ေဂါပကလူႀကဳိးမ်ား</span> <span>ဘုရားႀကဳိဆုိအၿပီးတြင္</span> <span>အမွတ္တရ</span>)<br /></span></em></span></span></p> <p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;">မိဘနဲ႔ေတြ႕လုိေရးထက္ ဘုရားႀကီး ပင့္လုိေရးက ပုိအေရးႀကီး ေနခ်ိန္မုိ႔ ဘုရားႀကီး ပင့္ၿပီးမွ ျပန္ေတာ့မယ္လုိ႕ မိဘေတြ႔ လုိစိတ္ကုိ မ်ဳိသိပ္ထား ခဲ့ရျပန္တယ္။ ဘုရားႀကီးပင့္ၿပီးမွ ျပန္မယ္ေပါ့။ခုေတာ့ ဘုရားႀကီးပင့္ ႏုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ မိဘနဲ႔ေတြ႕ဘုိ႔ အေရးကေတာ့ ေ၀းခဲ့ျပန္ၿပီ။ တႏွစ္အတြင္း မိဘမ်ားနဲ႔ မေတြ႔ႏုိင္ေလၿပီ။ ဒီအတြက္ ရန္မ်ဳိးေအာင္ စိတ္မေကာင္းေပမဲ့ ဘုရားႀကီး ၾကည္ညဳိစိတ္နဲ႔ ေျဖသိမ့္္ေန ရေပေတာ့မယ္…။ ႏုိ၀ဘၤာလ (၆)ရက္ေန႔က အဇူဇာ-ျဗဟၼ၀ိဟာရေက်ာင္းသုိ႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားႀကီး ပင့္လာခဲ့တယ္။ ကုိမုိး၀င္းတုိ႔မိသားစုနဲ႔ အလုပ္သၼားမ်ားလဲ ပါလာၾကတယ္။ အရက္စက္ေတြ ေပႀကံေနတဲ့ ဘုရားႀကီးက</span><span style="font-size:100%;">ုိ ကားေပၚမွာပင္ ရန္မ်ဳိးေအာင္က နံ႔သာေရမ်ားနဲ႔<span style="color: rgb(0, 100, 0);"><em><span></span></em></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > </span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 100, 0);"><em><span> </span></em></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span><span>ေရသပၸါယ္တယ္။</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >“<span>ကမၻာေပၚမွာ</span> </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span>အလုပ္ခ်င္</span></span> ဆုံးအလုပ္ <span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ခုမွလုပ္ရ<span>ေတာ့တယ္</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >” </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span><span>လုိ႔</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" ><span>ေျပာလုိက္ေသးတယ္။</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > </span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > <span style="color: rgb(255, 255, 255);">ဘုရားႀကီး ေနရာတက် သီတင္းသုံးၿပီးေတာ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္က စာေရးသူကုိ </span></span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" >ေလွ်ာက္</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" >ထားတယ္</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" > “ဆရာေတာ္<span style="color: rgb(0, 0, 153);"> ဟုိတစ္ခ်ိန္က တပည့္ေတာ္ဟာ ေဆးသၼား အျဖစ္နဲ႔ ေ</span>က်ာင္းကုိေရာက္ လာခဲ့တယ္္၊ ခုတစ္ခါေတာ့ </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" >ဘုရားဒါယကာ အျဖစ္နဲ႔ ေရာက္လာတာ ပါဘုရား” တဲ့။ သူအတိတ္ကုိ သတိရမိၿပီး အတိတ္သမုိင္းကုိ ျပင္လုိက္ေပၿပီ။ မွန္တယ္ .. တစ္ခ်ိန္က သူဟာေဆးစြဲ ခဲ့ဖူးသူ..။ ဆူရွီဆုိင္ရလုိ႔ ကုိယ္တုိင္ဆုိင္ဖြင့္သူ..။ အရြယ္က ငယ္ငယ္၊ ေငြကရႊင္ရႊင္၊ အေပါင္းအသင္း ေတြကလဲ မ်ားပါဘိ၊ အေမရိကန္မွာ လြတ္လပ္တယ္ဆုိၿပီး လြတ္လပ္မႈေတြကို အလြဲသုံးစားလုပ္၊ ေနာက္ဆုံးေတာ့ </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" >ေဆးသၼားျဖစ္ကာ ဆုိင္လည္းမရွိ၊ ေငြလည္း ဗလာနတၳိ၊ အားကုိးစရာလည္း မရွိျဖစ္ကာမွ စာေရးသူထံေရာက္လာခဲ့တယ္။ သူ႔ကုိေစာင့္ေရွာက္ၿပီး </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" >ေဆးသၼားဘ၀က လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ကယ္တင္ခဲ့ရတယ္၊ လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ တင္ေပးခဲ့ရတယ္။ မူလဓါတ္ခံ စိတ္ရင္း </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" >ေကာငး္သူမုိ႔ ျပင္ရတာ သိပ္မခက္လွ.. ။ သူဟာ လူေကာင္း ပကတိ ျဖစ္ယုံမက မူးယစ္ေဆး၊ အရက္ေသစာ အားလုံးကုိ နာက်ည္းစြာ ျဖင့္စြန္႔ပယ္ ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒီဘ၀မွာ ဒီအမွားမ်ဳိး ဒီတစ္ခါပဲ အျဖစ္ခံမယ္၊ ေနာင္ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ေစ ရဘူး</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" >လုိ႔</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" > ခုိင္မာစြာ ဆုံးျဖတ္ထား သူလည္းျဖစ္ေနပါၿပီ။ ခုေတာ့ ဘုရားဒါယကာႀကီး ကုိရန္မ်ဳိးေအာင္ ဘုရားႀကီးပင့္၍ ေရာက္လာေပၿပီ။ သူ႔ကုိၾကည့္ၿပီး စာေရးသူပီတိေတြ တသိမ့္သိမ့္ ျဖစ္ခဲ့ရပါၿပီ။ ပုိးကင္းၿပီး ဖူးပြင့္လာတဲ့ ပန္းပြင့္ေလး ကုိၾကည့္ၿပီး ပီတိျဖစ္ေနတဲ့ ဥယ်ာဥ္မွဴးလုိပင္.. ။</span></p> <div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" > ဘုရားႀကီးကလည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပါေပတယ္၊ ေက်ာင္းေတာ္က အဆင္သင့္ပဲ၊ ေဒၚလာေျခာက္ ေသာင္းေက်ာ္ အကုန္အက်ခံၿပီး ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ မ႑ပ္ႀကီးက ေအာက္တုိဘာ လကမွ ေဆာက္ၿပီး ခဲ့ပါတယ္။ ေၾကးညဳိ ေရာင္သန္းၿပီး ဉာဏ္ေတာ္ ၈-ေပရွိတဲ့ ထုိင္ေတာ္မူ ရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးဟာ ၆၃ ေပ၊ ၃၆ ေပ က်ယ္၀န္းတဲ့ မ႑ပ္ႀကီး အတြင္းမွာ တင့္တယ္သပၸါယ္စြာ သီတင္းသုံးေတာ္ မူေနပါၿပီ။ မာရ္နတ္ရဲ႕ အသင္းအပင္း ကာမေမွာင္အတြင္းမွ လႊတ္ေျမာက္ ေတာ္မူခဲ့ၿပီး ေဗာဓိေအာင္ေျမမွာ စံေတာ္မူ ေလသကဲ့သုိ႔ ေအးၿငိမ္း တိတ္ဆိတ္ အဇူဇာ ေက်ာင္းေတာ္ရိပ္မွာ နိဗၺာနဓါတ္ ခ်မ္းသာျမတ္ကုိ </span><span style="color: rgb(0, 0, 128);font-size:100%;" >ခံစားေတာ္မူေလၿပီ။</span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><img src="http://ashinayethaka.com/images/stories/Monks/NC%20Budha%205.jpg" style="margin-right: 10px; float: right; width: 300px; height: 200px;" /></span></p> <p style="color: rgb(255, 255, 255);"> <span style="font-size:100%;"> <span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> </span></span><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 100, 0);"><em>(<span><span><span>ေငြမ်ားထုပ္ေခ်း အစစကူညီေပးခဲ့တဲ့ ကုိမုိး၀င္း+မေဘဘီ </span></span></span></em></span></span><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 100, 0);"><em><span><span><span>တုိ႔ကုိ ရန္မ်ဳိးေအာင္ေက်းဇူးတင္လြန္း၍ ကန္ေတာ့)</span></span></span></em></span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ဘုရားဒါယကာ ကုိရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ ေစတနာ</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> သဒၶါတရားမ်ား၊ အဓိပတိ ပစၥည္း စြမ္းအားရွိေသာ ဆႏၵ</span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> ၀ီရိယမ်ားနဲ႔ ဂုဏ္ေတာ္စြမ္းအား မ်ားကုိလည္း ခ်ီးမႊန္းေလာက္ ပါေပစြ.. ။ သာဓုေခၚ ေလာက္ပါ</span>ေပစြ.. ။ေငြမခ်မ္း သာေသာ္လည္း သဒၶါစတဲ့ သူေတာ္ေကာင္း တရားမ်ား ခ်မ္းသာတဲ့သူမုုိ႔ တာ၀န္ရွိရွိ တာ၀န္သိသိျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ ခဲ့ေပၿပီ။ အေမရိကန္လုိ ျပည္ပႏုိင္ငံမ်ားမွာ ကုိရန္မ်ဳိးေအာင္လို သာသနာျပဳ လုိသူမ်ား</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> လုိအပ္ေနပါၿပီ။ တစ္ခ်ဳိ႕ ႏုိက္ကလပ္ မ်ားမွာ ဘုရားရုပ္ ပြားေတာ္မ်ား ရွိေနပါေသးတယ္။ ကမၻာေက်ာ္ အေပ်ာ္အပါး ေလာင္းကစား ၿမဳိ႕ျဖစ္တဲ့ လပ္စ္ေဗးဂပ္စ္ၿမဳိ႕ရဲ႕ ႏုိက္ကလာပ္တစ္ခုမွာ</span> <span style="color: rgb(0, 0, 128);">ရုပ္ပြားေတာ္ႀကီး တစ္ဆူ အထက္ပါနည္းအတူ စံေနေတာ္မူရ</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ေၾကာင္း</span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);"> ၾကားရပါတယ္။ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္မ်ားကုိ မေတာ္တဲ့ ေနရာဌာနေတြမွာ အသုံးျပဳေနတာ မ်ဳိးေတြပ ေပ်ာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကဖုိ႔ ရန္မ်ိဳးေအာင္ လိုလူေတြ တစ္ရာမက ရွိေစခ်င္ စမ္းပါဘိ......။ ။</span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><a href="www.ashinayethaka.com"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 128);">ဘုန္းဘုန္း</span></span></a><a href="www.ashinayethaka.com"> အရွင္ဧသက</a> <span style="color: rgb(128, 0, 128);font-size:100%;" >ျဗဟၼ၀ိဟာရ (အဇူဇာေက်ာင္း)ေလာ့စ္ အိမ္ဂ်လိစ္ၿမဳိ႕၊ အေမရိကန္ (ျမတ္ပ႒ာန္း) မွကူးယူ ေဖာ္ျပပါတယ္။ ဒီပုိ႔စ္ကုိ ဖတ္ေနရင္းနဲ႔ တကယ္ကုိ ၾကက္သီးတ ဖ်န္းဖ်န္းထၿပီး ရင္ထဲမွ ပီတိအဟုန္ျဖင့္ ကိုရန္မ်ိဳးေအာင္ကုိ သာဓုအႀကိမ္ႀကိမ္ ေခၚဆုိမိပါတယ္။</span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 255);"><span style="font-size:100%;"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/145/8381E0A94F8E35D393D5C400845C8EA3.png" style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-5771622591396255847?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/12647222311816011397noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-12039109600686790522010-09-13T11:41:00.003+08:002010-09-13T13:33:15.705+08:00<div style="text-align: center;">"ေတာက္"<br />အသိတစ္ခ်က္မွာ <br />ထိေတြ႔မိတာက <br />ေႏြးခနဲ<br /><br />ဟင္...<br />ဘာပါလိမ့္<br /><br />ေအာ္....<br /><br /><div style="text-align: center;">လူမသိ </div><div style="text-align: center;">သူမသိ</div><div style="text-align: center;">ငါကိုယ္တိုင္ေတာင္&nbsp;</div><div style="text-align: center;">မသိဘဲ</div><div style="text-align: center;">တိတ္တိတ္ေလး<br /><br /><a name='more'></a>&nbsp;</div><div style="text-align: center;">က်လိုက္တဲ့</div><div style="text-align: center;">မ်က္ရည္တစက္</div><br /><span style="font-size: large;"><b>"ေတာက္"</b></span>&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ခနဲပါလား<br /><br />သမုဒၵရာ ေရဆုိတာ&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ခမ္းခ်င္ခမ္းမယ္ <br />မ်က္ရည္ဆုိတာ&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ခမ္းတဲ့အရာမွ မဟုတ္တာ။<br />ဒီေတာ့ ..ဒီေန႔မွာ <br /><br />ငါက်မိလိုက္တဲ့ <br />မ်က္ရည္တစက္က <br />မထူးဆန္းေပမယ့္ <br />ငါ့အတြက္ေတာ့<br />ထူးျခားေနတာ <br />ဘယ္သူသိႏုိင္မလဲ&nbsp;<span id="fullpost"></span> </div><div style="text-align: right;"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/145/8381E0A94F8E35D393D5C400845C8EA3.png" style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-1203910960068679052?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-84249878836832375522010-09-05T23:38:00.005+08:002010-09-06T00:07:48.700+08:00<div style="text-align: justify;">1။လဲြမွားတဲ့ အေတြးအေခၚ အယူအဆေတြနဲ႕ ရွင္သန္ေနရတဲ့ ဘ၀ရဲ႕ ျပဳမူခ်က္တုိင္း၊ အခ်ိန္တုိင္းက မင္းဘ၀ကုိ ေသဆုံးေစဖုိ႕ အဆိပ္ရည္ ေသာက္သုံး ေနရတာနဲ႕ ဘာမွကုိ မထူးဘူး။<br /><br />2။ကုိယ္ဘာေကာင္လဲ မသိေသးသေရြ႕ ကုိယ္ဘာလုပ္ သင့္တယ္ဆုိတာ မင္းသိႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီေတာ့ လုပ္သင့္၊ မလုပ္သင့္ ေလာကႀကီး ထဲမွာပဲ ေယာင္လည္လည္နဲ႔ မင္းဘာေကာင္မွ ျဖစ္လာေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ (ဘာေကာင္မွန္းမသိေသးသေရြ႕ ဘာေကာင္မွ ျဖစ္မလာႏုိင္)<br /><br />3။ထမင္းစား ေနရုံနဲ႔ေတာ့ မင္းကုိယ္ခႏၶာႀကီးပဲ ႀကီးလာမွာေပါ့ ။ ဘာမွသုံးစားလုိ႔ မရႏုိင္ဘူး။ အဓိက ႀကီးရမွာက မင္းရဲ႕ဦးေနွာက္ ၊ ဦးေႏွာက္ ၾကီးခ်င္ရင္ေတာ့ အသိဥာဏ္ ၊ဗဟုသုတ မ်ားႏုိင္သေလာက္ မ်ားေအာင္စား။ ဒါဆုိမင္း သုံးလုိ႔ရျပီ။<br /><br />4။မေန႔က လုပ္ခဲ့တာေတြ ၊ဒီေန႔ လုပ္ရမယ့္ အရာေတြ၊ မနက္ျဖန္ လုပ္ေတာ့မယ့္ဟာေတြ ဘယ္လုိလုပ္ ရမယ္ဆုိတာ မင္းသိေနျပီလား။ေျပာခ်င္တာကကြာ မင္းေၾကာင့္ မင္းဘယ္အဆင့္၊ ဘယ္အေျခအေနမ်ဳိး ေရာက္ေနျပီလဲ ဆုိတာ သိေအာင္လုပ္၊<br /><br />5။ငါ မာန မႀကီးဘူး ဆုိတဲ့လူ တစ္ခ်ဳိ႕ေတာင္မွ ““မာန မၾကီးဘူး””ဆုိတဲ့ မာနတံခြန္ ေလာက္ေတာ့ လႊင့္ထူျပ ေနၾကေလရဲ႕။<br /><span id="fullpost">6။10 ဆုိတာ 9 ထက္ အျမဲတမ္း သာေနမွာပဲ။ ေယာင္လုိ႔ေတာ့ 10 ကုိ 01 ျဖစ္ေအာင္ မလုပ္မိေစနဲ႕။ ဘာမွကို ရစရာရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေအး အဲဒီလုိပဲ မင္းအဆင့္ 10ေလာက္ရွိရင္ 10 အဆင့္နဲ႕ တန္ေအာင္ေန ။ ေယာင္လုိ႔ေတာ့ မဟုတ္တာ မလုပ္လုိက္နဲ႔ ။ မင္းဘ၀ 01 အဆင့္ေတာင္ ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။<br /><br />7။ေလာကႀကီးထဲက လူသားေတြက အခ်စ္ဆုံးရဲ႕ သစၥာေဖာက္မႈကုိ ခံေနၾကရတယ္။ (အတၱာ သမာ ေပမံ နတၳိ)<br /><br />8။ အလွတရားက ကမၻာေပၚမွာ အရက္စက္ဆုံး ၊ အၾကမ္းတမ္းဆုံး အရာေတြကုိ ျဖစ္ေပၚေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ေပးေနတယ္။<br /><br />9။ အခု မင္းရဲ႕ လိမ္ညာျခင္းဟာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ မင္းအတြက္ မီးေတာင္ႀကီး တစ္ခုပါပဲ။ (လိမ္ညာဖုိ႕ စတင္ျခင္းက မီးေတာင္တစ္ခု အစျပဳေစတယ္<br /><br />10။ ရဟန္းဆုိတာ ပညာတတ္ေနရုံနဲ႕ အက်ဳိးမျပီးဘူး။ အဓိက အေရးႀကီးဆုံးက သီလရွိဖုိ႔ပဲ။<br /><br />11။ အရာရာကုိ သတိထားျခင္းက သင့္ဘ၀အတြက္ ျပည့္စုံမႈကုိ ျဖစ္ေစတယ္။<br /><br />အရွင္ဇနက(ဇလြန္)ႏုိင္ငံေတာ္ ပရိယတၱိ သာသနာ့ တကၠသုိလ္(ရန္ကုန္)<br /><br /><div style="text-align: justify;">ဘုန္းဘုန္းရဲ့ ဒႆန စာစုမ်ား ကုိႀကိဳက္လို႔ မက္မက္ရဲ့ ဤဘေလာ့ဂ္တြင္ တင္၍ပူေဇာ္ပါသည္။ ဤဒႆန စာစုေလးကို ေပးတဲ့ဘုန္းဘုန္းကိုလဲ အင္မတန္မွ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ မက္မက္အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ ေသာက္သံုးလိုက္ ရသလိုပါပဲ။ အခုအခ်ိန္မွာ အရႈပ္ေတြ ရႈပ္ေနတာမို႔ စာေရးဖုိ႔လဲ မုဒ္မ၀င္ ေသးသလုိ စာဖတ္ဖုိ႔လဲ မုဒ္မရွိ ေသးပါဘူး။ စိတ္ပိန္ေနပါသည္။ အဟီးး း) နားလည္ေပးတဲ့ ဦးဦးတီတီတုိ႔ကို ေက်းဇူးးးးးးးးးးးးးးးးးတင္သလုိ အာ၀ါးးးးးးးးးးအေျမွာက္တစ္သိန္းပါ။ </span><br /></div></div><div style="text-align: right;"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/145/8381E0A94F8E35D393D5C400845C8EA3.png" style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-8424987883683237552?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/12647222311816011397noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-51979938543655976572010-08-18T22:58:00.003+08:002010-08-18T22:59:31.788+08:00<div style="text-align: justify;">လူေတြဟာ အျမင္ေကာင္းလုိ႔ အေကာင္းျမင္ေနတာလား သုိ႔မဟုတ္ အေကာင္းျမင္လို႔ အျမင္ေကာင္း ေနတာလား ဆုိတာကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ သိရေအာင္ ခုတစ္ေလာ မက္မက္ေန႔တိုင္း စဥ္းစားၾကည့္ မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိ အေျဖတိတိက်က် မရေသးဘူး။ အဟင့္ း( <span id="fullpost">အဟဲ...ကဲ..မိတ္ေဆြေရာ ဘယ္လို စဥ္းစားမိလဲ ။ အေကာင္းျမင္လုိ႔ အျမင္ေကာင္းတာလား ၊အျမင္ေကာင္းလုိ႔ အေကာင္းျမင္တာလား။ :P ေရေရရာရာ သိဖို႔လိုတယ္ေနာ္။ </span></div><br /><div style="text-align: right;"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/145/8381E0A94F8E35D393D5C400845C8EA3.png" style="background: none repeat scroll 0% 0% transparent; border: 0pt none ! important;" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-5197993854365597657?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-73263887377105133932010-08-13T00:36:00.005+08:002010-08-13T01:12:16.499+08:00<div style="text-align: justify;">"ဟဲလုိ "<br />"သားလား"<br /><br />"အေဖ ေနေကာင္းလား အေမေရာ ေနေကာင္းလား"<br /><br />"ေအးသား..အေဖေရာ အေမေရာ ေနေကာင္းၾကတယ္။ သားေရာ ေနေကာင္းရဲ့လား ေနရထိုင္ရတာ အဆင္ေျပလား<br /><br />ေရွ႕တန္းတစ္ေနရာမွ တာ၀န္ၿပီးဆံုး၍ ကိုယ့္ေနရပ္ ဌာေနသုိ႔ ျပန္ရေတာ့မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အေဖနဲ႔ အေမထံကို သားျဖစ္သူ ဖုန္းဆက္ေနျခင္းပါ။<br /><br />"အေဖနဲ႔ အေမ သားမၾကာခင္ အိမ္ကို ျပန္လာရေတာ့မယ္၊ အဲဒါ အေဖတို႔ကုိ သားေျပာစရာ ရွိလို႔ပါ ။ သားသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကို သားတုိ႔အိမ္ကို ေခၚလာခြင့္ ျပဳပါေနာ္ အေဖ၊ "<br /><br />"ေခၚလာလုိ႔ ရပါတယ္ သားရယ္။ သားသူငယ္ခ်င္းဆုိေတာ့ အေဖတို႔ ၾကိဳဆုိပါတယ္၊ အေဖတုိ႔ အိမ္မွာ ေပ်ာ္သေလာက္ေနေပါ့ အေဖတုိ႔ လက္ခံပါတယ္။ "<br /><br />"အေဖ သူကအရမ္းကို သနားစရာ ေကာင္းပါတယ္ ။ တုိက္ပြဲမွာ အျပင္းအထန္ ဒဏ္ရာရၿပီး သူ႔ေျခေထာက္နဲ႔လက္ တစ္ဖက္ကုိ ဆံုးရံႈးသြား ခဲ့တယ္အေဖ။ သူ႔မွာ သြားစရာ ေနရာဆုိလုိ႔ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကိုသားနဲ႔ ေနဖုိ႔ ေခၚလာခ်င္တာပါ။"<br /><br />"အုိ...ၾကားရတာ စိတ္မေကာင္းလိုက္တာ သားရယ္။ ဒါဆုိ အေဖတုိ႔အေမတုိ႔ သူ႔ကိုေနစရာ တစ္ေနရာ ရွာေပးလိုက္ပါ့မယ္။ "<br /><br />"မဟုတ္ဘူး အေဖ ၊ သားက သူ႔ကို သားတုိ႔ အိမ္မွာပဲ ေနေစခ်င္တာပါ။"<br /><br />"သား၊ သားဘာေတြ ေတြးေန ေျပာေနသလဲ ဆုိတာ အေဖ မသိေတာ့ဘူး။ ဒီလိုဒုကၡိတ တစ္ေယာက္ကို အေဖတုိ႔နဲ႔ ေနေစတာဟာ အားလံုးအတြက္ ၀န္ထုတ္၀န္ပိုး ျဖစ္ေစမယ္။ အေဖတုိ႔ ကိုယ္ပုိင္ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းဖုိ႔ အတြက္ ဒီလိုဒုကၡိတ တစ္ေယာက္နဲ႔ အေဖတုိ႔ အခ်ိန္မကုန္ ေစခ်င္ဘူး။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီသားသူငယ္ခ်င္းကို ေမ့ထားလိုက္ပါ သားရယ္။သားတာ အိမ္ကို အေရာက္ျပန္ခဲ့။ ဟုတ္ျပီလား။ သူ႔လမ္းသူ ေလွ်ာက္ပါလိမ့္မယ္ သားရယ္ ။သူ႔အတြက္ ပူမေနစမ္းပါနဲ႔။ "<br /><br />"သား..သား..သား..ဟဲလုိ..... ဟဲလုိ..သား......"<br /></div><div style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><br />တစ္ဖက္မွ သားျဖစ္သူ ရုတ္တရပ္ ဖုန္းခ်သြားၿပီး ကတည္းက အဆက္အသြယ္ လံုး၀ မရေတာ့ပါ။ သိပ္မၾကာခင္<br />အတြင္းမွာပဲ ရဲစခန္း တစ္ခုမွ ဖုန္းတစ္ေကာလ္ လက္ခံရရွိ ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />"ဟဲလုိ..#$%# ရဲစခန္းကပါခင္ဗ်ာ။ လူႀကီးမင္းတုိ႔ သား ေသဆံုးမႈ အတြက္ အေၾကာင္းၾကားတာပါ။<br /><br />ရဲမ်ားရဲ့ စစ္ေဆးေျပာၾကားခ်က္ အရေတာ့ ေသဆံုးသူဟာ တုိက္အေဆာက္အဦးေပၚမွ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ခုန္ခ်၍ သတ္ေသႏုိင္ဖြယ္ ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ယံုၾကည္ေန ၾကပါတယ္။<br /><br />ေသာက ရင္၀ယ္ပိုက္ၿပီး မိဘနွစ္ပါးလံုး ေသဆံုးသူ သားရွိရာ ၿမိဳ႕ကိုအျမန္ေရာက္ ရွိလာပါေတာ့တယ္။ ေရခဲတုိက္ထဲမွာ ဘ၀တစ္ပါးကို ေရာက္ရွိေနတဲ့ သားျဖစ္သူ ရုပ္အေလာင္းကို ေသခ်ာစစ္ေဆး ၾကည့္ရႈရာမွာ<br />အမွန္တကယ္ပင္ သူတုိ႔သားေလး ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ျမင္ခဲ့ ရပါတယ္။<br /><br />သုိ႔ေသာ္ သူတိ႔ု မႏွစ္ျမိဳ႕ခဲ့တဲ့ လက္တစ္ဖက္နဲ႔ ေျခတစ္ဖက္တည္းသာ ရွိေနတဲ့ ေအးေဆးတည္ျငိမ္စြာ လွဲေလွာင္းေနေသာ သားျဖစ္သူကို ေတြ႔ရွိသြားေသာအခါ...................<br /><br /><br />ဒီပံုျပင္ ေလးထဲက မိဘႏွစ္ပါးလုိပဲ စာေရးသူတုိ႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အမ်ားႀကီးပါ။ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ လွပသာလြန္ေနတဲ့ အရာေတြကို သိမ္းပိုက္ခ်စ္ခင္ တြယ္တာခ်င္ ၾကတဲ့သူ ေတြပါပဲ။ မႏွစ္ျမိဳ႔စရာ အေျခအေန သို႔မဟုတ္ ျပည့္စံုမႈ မရိွၾကတဲ့ အက်ည္းတန္ အေျခအေနေတြကို လူသားေတြ လက္မခံခ်င္ ၾကပါဘူး။ ကုိယ့္ထက္ မက်န္းမာျခင္း၊ မလွပျခင္း၊သို႔မဟုတ္ စမတ္စ္မက်ျခင္း တုိ႔ရွိေနရင္ အေ၀းကို ေျပးခ်င္ၾကပါတယ္။ ဘ၀ကို အရွိအရွိအတုိင္း လက္ခံနိုင္ဖုိ႔နဲ႔ နိမ့္ပါးတဲ့ အေျခအေန လကၡဏာ မရွိျခင္းအတြက္ ကိုယ့္ဘ၀ကို ေက်းဇူးတင္လုိက္ပါ။ တနည္း ေရာင့္ရဲ တင္းတိမ္ပါ။<br /><br />တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့မွာသာ ဒီလုိမ်ိဳး ဒုကၡိတ ဘ၀သာ မေတာ္တဆ ေရာက္သြားခဲ့ မယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့သူေတြ ကၽြန္ေတာ့ကို ခ်စ္တဲ့သူေတြ ဘယ္သူက အစစ္အမွန္ လဲဆုိတာ သိခ်င္တဲ့ စိတ္အေတြး၀င္၀င္လာပါတယ္။ အကယ္၍သာ ဒီလုိမ်ိဳး ဒုကၡိတဘ၀ သမားေတြဟာ သင့္မိသားစု၀င္ မဟုတ္ခဲ့ ဘူးဆုိရင္ေရာ လူသားတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ သင္ လက္ခံႀကိဳ ဆုိႏိုင္ရဲ့လား။<br /><br />ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ေတြမွာ ဘယ္အရာေတြပဲ ဆံုးရံႈးသြားပါေစ၊ ေနာင္တရျခင္း ပူပန္ျခင္း၊ ဘ၀ကို ရင္မဆုိင္ရဲ ျခင္းေတြကို ေက်ာ္လႊားလုိက္ပါ။ ဒီလို သာမန္အေျခ ေနနဲ႔ မတူညီတဲ့ နိမ့္ပါးတဲ့ အေျခအေနမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ ခင္မင္မႈ၊ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာ၊ ေစသနာနဲ႔ ကိုယ့္ကိုျပဳမႈ ဆက္ဆံလာရင္ သင္လက္ခံႀကိဳဆုိ ေပးလိုက္ပါ ။ ဒါဟာ သင့္နဲ႔သင့္ဘ၀ရဲ့ ထာ၀ရ မိသားစု ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ယေန႔ည သင္မအိပ္စက္ခင္မွာ လူျဖစ္ခြင့္ ရျခင္းနဲ႔ ခြန္အားျမင့္မားရျခင္း၊ မိမိဘ၀နဲ႔ အေျခအေန မတူၾကတဲ့ ဘ၀ျခင္း မတူညီတဲ့ လူသားေတြကို ကူညီ၊အက်ိဳးျပဳခြင့္ ရျခင္းေတြေၾကာင့္ ဘုရားသခင္ကုိ ေက်းဇူးတင္ျပီး အိပ္စက္ပါ။<br /><br />သင့္ရဲ့ ႏွလံုးအိမ္ထက္မွာ သင္မသိဘဲ ထာ၀ရ ကိန္းေအာင္းတည္ေနတဲ့ စံေနတဲ့ အရာကေတာ့ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈပါ။ ဘုရားသခင္ရဲ့ အေကာင္းတကာ့ အေကာင္းဆံုး လက္ေဆာင္ျဖစ္တဲ့ နားလည္မႈ ၊ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈ၊ စာနာမႈ ေတြ ကို သင့္ဘ၀အတြက္ ေလွကားသဖြယ္ အသံုးခ်ျပီး အျမွင့္ကို တက္လွမ္းပါ။<br /><br />သင့္ဘ၀ တစိတ္တပိုင္းမွာ မိတ္ေဆြစစ္ မိတ္ေဆြမွန္ဆိုတာ တကယ့္ကို ရွားပါးအဖုိး တန္လွတဲ့ ေက်ာက္ျမတ္ရတနာ တခုလို လိုအပ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ သင့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ခြန္အားေတြ ရွိေအာင္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ပံ့ပိုးေပးေနတာပါ။ သူတုိ႔အေတြ႔အၾကံဳ ေတြကိုျပန္လည္ ေ၀မွ်ျပီး ခ်ီးမႊန္းစကားေတြနဲ႔ သူတုိ႔ဟာ လွပတဲ့ နွလံုးသားေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ အျမဲတံခါးဖြင့္ ထားပါတယ္ ။<br /><br />ref: UNCONDITIONAL LOVE ဆုိတဲ့ Story ကို သိသေလာက္ေလးနဲ႔ ဘာသာျပန္ေရးျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စာအေရးအသား မေၾကညပ္ေသးလုိ႔ အဓိပါယ္ေပါ့ၿပီး အမွားပါ ႏုိင္ပါတယ္။ခြင့့္လြတ္သည္းခံ ဖတ္ေပးမယ့္သူေတြကို ေက်းဇူးအထူး တင္ပါတယ္ေနာ့္ ။စာမေရးတာ ၾကာလုိ႔ အင္မတန္မွကို အားနာရပါတယ္။ <br /><br /><br /></span></div><div style="text-align: right;"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/145/8381E0A94F8E35D393D5C400845C8EA3.png" style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-7326388737710513393?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/12647222311816011397noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-84939997365862748102010-08-05T10:04:00.003+08:002010-08-05T10:12:00.300+08:00<div style="text-align: justify;">အာ၀ါးမက္မက္ ပုိ႔စ္အသစ္ကို မၾကာခင္ တင္ပါေတာ့မည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေနာ့္။ :P ဘာမွေတာ့ ေထြေထြထူးထူး မဟုတ္ပါဘူး တင္စရာ မေတြ႔ေသးတာနဲ႔ ပ်င္းလုိ႔ ဆားခ်က္တာ။ အဟတ္ :P<br /><br />အာ၀ါးးမက္မက္ ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္း ေနလုိ႔ပါ။ အေၾကြးတင္ေနတဲ့ အာ၀ါးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးအေျမွာက္တစ္သိန္း<br />ကိုအတိုးေရာ အရင္းေရာ ေပးေတာ့မယ္။ အဟတ္.... :P အာ၀ါးမက္မက္ ျပန္လာၿပီေနာ္။ အားလံုး တံတားထိ တံတားထိ ၊ :P .... အားလံုးကို အေျမွာက္တစ္သိန္း ခ်စ္ပါသည္။ :P<br /></div><div style="text-align: right;"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/145/8381E0A94F8E35D393D5C400845C8EA3.png" style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-8493999736586274810?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/12647222311816011397noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-79752090877391671092010-05-25T20:00:00.005+08:002010-08-12T16:23:48.978+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/S_wCWqv9MZI/AAAAAAAABc8/dNAbLJ79wko/s1600/DSC_9350+-+Copy.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/S_wCWqv9MZI/AAAAAAAABc8/dNAbLJ79wko/s320/DSC_9350+-+Copy.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475253835431489938" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/S_wAfCiX4cI/AAAAAAAABc0/K-5c8xCH-DU/s1600/DSC_9350.JPG"><br /></a><br /><div style="text-align: justify;">ေျပာရမယ္ဆုိရင္ သူနဲ႔ စေတြ႔ကတည္းက ထူးထူးျခားျခားပါပဲ။အရပ္က ကလန္ကလား၊ နဖူးကေျပာင္ေျပာင္၊ ဆံပင္ကရွည္ရွည္နဲ႔ ဟြန္းးးးးလက္ထဲမွာ ကင္မရာႀကီး တစ္လံုးနဲ႔။ ဘယ္ဂုိင္းစတား အဖြဲ႔ကလဲေပါ့ တစ္ေယာက္ထဲ ေတြးမိရင္း သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္အိမ္မွာ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ စားရင္း ဆံုမိၾကတယ္။<br /><br />ဟ့ဲ...မက္မက္...ဒါကမုိးကုတ္သားလုိ႔ ေခၚတယ္။<br />ဘာာ...မုိးခုိသား...ဟုတ္လား.... ဟြန္းးနာမည္ႀကီးကလဲ....<br />အမဲသားေရာင္းတဲ့သူလားမသိဘူး။ ဟိဟိ....<br />တကယ္က ကုိယ္က ၾကားခ်င္ရာ ၾကားေနတာ။ မုိးကုတ္သားကုိ မုိးခိုသားလုိ႔ မွားၾကားမိတာ။ း)) အဲ့လုိနဲ႔ စေနာက္ေျပာင္ရင္း ခင္မင္လာခဲ့ ၾကတယ္ေပါ့ေလ။<br /><br />ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေရာက္ေရာက္ ဘေလာ့ဂ္ေမာင္ႏွမေတြ ေတြ႔ဆံုတုိင္းမွာ သူမပါရင္ ပြဲမစည္ဘူး။ (အင္းးး....ကင္မရာ မ်က္ႏွာေတာ္ေတာ္ ၾကီးတာပဲ..ဟတ္ဟတ္.... :P ) ကဲထားေတာ့..သူ႔အတြက္ အမွတ္တရ တခုခု ေရးမယ္လုိ႔ ၾကံမိေပမယ့္ ဘေလာ့မွာ စာစီဖုိ႔ လုပ္လုိက္ရင္ စာမ်က္နွာေတြ ေတာ္ေတာ္ကုန္မွာ စိုးတဲ့အတြက္ (တကယ္က ဆင္ေျခေပးတာ :P ) အတုိခ်ဳံ႕လုိက္ ရပါတယ္။<span id="fullpost"><br /><br />သူနဲ႔အမွတ္မထင္ ေတြ႔ဆံုၿပီး ခင္မင္ခြင့္ ရခဲ့တဲ့သူ<br />စိတ္သေဘာထား ျပည့္၀ၿပီး ဘ၀ကို ရုိးသားစြာ ႀကိဳးစားၿပီး ျဖတ္သန္းေနတဲ့သူ<br />၂၁ရာစုရဲ့ လူပ်ိဳႀကီး စာရင္း၀င္ ျဖစ္တဲ့သူ ၊<br />အသက္ႀကီးေပမယ့္ စတုိင္လ္မိမိနဲ႔ အျမဲတမ္း လန္းေနတဲ့သူ<br />စင္းဘေလာ့ဂ္ါမ်ားရဲ႕သက္ႀကီးတန္း၀င္သြားသူ :P<br />ဘေလာ့ဂ္ါေမာင္နွမတုိင္းရဲ့ ခ်စ္ခင္ရေသာသူ<br />ထုိသူကေတာ့ မုိးခုိသား မဟုတ္တဲ့ ကုိမုိးကုတ္သားေခၚ ကုိဘုိဘုိ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘြဲ႔နာမည္ေတြကေတာ့ ထင္ထင္ရွားရွားပါပဲ။<br />တခ်ဳိ႕ကလဲသူ႔ကုိ ကုိမုိးကုတ္တဲ့<br />တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုဘုိတဲ့<br />တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အုပုိပုိတဲ့<br />တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကုိဘုိႀကီးတဲ့<br />တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုကိုတဲ့<br />တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အူးဘုိတဲ့။<br />သူ႔ကုိယ္ကုိယ္ေတာ့ ကိုေမာင္ဟတ္ တဲ့။ :P<br /><br />ကဲ...အူးအူးဘုိဘုိ..ေမြးေန႔မွာ စတင္ၿပီး အျမန္ဆံုး စြံပါေစ.........လို႔ မက္မက္က ဆုေတာင္းေပးပါတယ္.... ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ အျဖစ္ေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း အာ၀ါးးမက္မက္က အာ၀ါးးးအေျမွာက္တစ္သိန္းးးးကုိပဲလက္ေဆာင္ ေပးခဲ့မယ္ေနာ္။ း)<br /><br /><br />ဒီကေန႔ကေတာ့ ကိုဘုိဘုိေခၚ ကိုမုိးကုတ္သားရဲ့ သက္ေတာ္ ၃၆ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႔ေလး ျဖစ္ပါတယ္။ :P (ေဖာ္ေကာင္လုပ္တာ) မိမိေမြးေန႔ေလးမွာ ကုသုိလ္ေရးကို မေမ့တဲ့ ကုိဘုိတစ္ေယာက္ အမြန္ျမတ္ဆံုး ဒါနကုသုိလ္ေလး တစ္ခုကို လုပ္ခဲ့အတြက္ သာဓုေခၚပါတယ္။ ေမြးေန႔မွာ ကုိယ့္အေသြးအသားကို ေဖာက္ထုတ္လွဴ ဒါန္းခဲ့တဲ့ ေမြးေန႔ရွင္ေလး အတြက္ ထပ္တူထပ္မွ် ပီတိျဖစ္ရသလုိ ဂုဏ္လဲယူ မိပါတယ္။ ေမြးေန႔ရွင္ ကုိဘုိႀကီး ေမြးေန႔မွ စ၍ ၀င္သက္ထြက္သက္ ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လံုး ေရာက္ေလရာ ေနရာ ၀န္းက်င္မွာ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၿပီး အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစ။ၾကံစည္သမွ် ေအာင္ျမင္ပါေစလုိ႔ မက္မက္အေဒၚျဖစ္တဲ့ ဒြင္းက ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ရွင္။<br /><br />HaPpY bIrThDaY .. mAnY hApPy rEtUrNs oF tHe dAy..........<br /><br />Cheers!!<br /><br /><div style="text-align: justify;">ကဲကဲ...ေမြးေန႔ရွင္ကေန စားစရာေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႔ တည္ခင္းဧည့္ခံ ထားတယ္လုိ႔ မွတ္ၿပီး စားစရာရွိတာ စားသြားၾကေနာ္..ဘာမွအားမနာနဲ႔။ း) ဘာပဲလုိလုိ ၊ဘာပဲစားခ်င္စားခ်င္ မ်က္စိမွိတ္ၿပီး တလုိက္တာနဲ႔ ဂူဂယ္လ္မွာ ရွိပါတယ္။ ရွာစားလုိက္ၾကေနာ္။ း)) အဟီးးး :P<br /><span id="fullpost"></span></div></span></div><div style="text-align: right;"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54488/145/8381E0A94F8E35D393D5C400845C8EA3.png" style="border: 0pt none ! important; background: none repeat scroll 0% 0% transparent;" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5897633242817976753-7975209087739167109?l=www.royaldreamlover.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5897633242817976753.post-25653159795675133712010-05-13T00:56:00.002+08:002010-08-12T16:26:11.146+08:00<div style="text-align: justify;">ဆရာေတာ္ အရွင္ရာဇိႏၵ(ရေ၀ႏြယ္-အင္းမ)ႏွင့္ ဆရာေတာ္ အရွင္ေနမိႏၵာဘိ၀ံသ ဆရာေတာ္ ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ယခုလာမယ့္ ေမလ ၁၄၊ ၁၅ ၊၁၆ ရက္ေန႔မွာ သိရီမဂၤလာေက်ာင္း(Portland Oregon)တြင္ ဓမၼမိတ္ေဆြ အေပါင္းတို႔အား တရားေတာ္မ်ား ေဟာၾကားခ်ီးျမွင့္ေပး သြားမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္းနဲ႔ တရားပြဲေတာ္မ်ားအား <a href="http://livedhamma.com/">http://livedhamma.com</a> မွရုပ္သံတိုက္ရိုက္ ထုတ္လြင့္ေပးမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေကာင္း ပါးရင္းနဲ႔ ကဲ...မိတ္ေဆြတုိ႔ေရ..တူတူတရား နာရေအာင္ ဖိတ္ပါတယ္ေနာ္။<br /><br />ေနာက္ၿပီး ဘုန္းဘုန္းရာဇိႏၵ ေရးသားထုတ္ေ၀တဲ့ ဒီေဆာင္းပါးစာစုေလးနဲ႔ ဘုန္းဘုန္းကိုလဲ ပူေဇာ္ပါတယ္။ ခုတစ္ေလာ စိတ္ပင္ပန္း ဆင္းရဲမႈေတြေၾကာင့္ ကိုယ့္မ်က္နွာဟာလဲ အပူဓာတ္မ်ား လြန္းေနတဲ့ အတြက္ မၾကည္လင္နုိင္ပါ။ ဒီလိုေတြ ျဖစ္ေနတာ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိယ္ သိလို႔ေမတၱာဓာတ္ နဲ႔ျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ လုပ္ယူေန ရေပမယ့္ အခ်ိန္တိုင္း မရဘူး၊ သတိလြတ္တာနဲ႔ စိတ္အစဥ္က ေရြ႕တာပဲ။ ေဒါသ၊ မာနက ထန္လာေရာ။ စိတ္ကဆတ္တဲ့ လူဆုိေတာ့ ပိုဆုိးတာေပါ့။ ဒါကိုသိတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းျပန္ျပင္ ယူပါတယ္။ မသိစိတ္က တအားေနရာ ယူတဲ့အခါ အပူသည္ရုပ္ ျငိမ္းခ်မ္းမယ့္ တစ္ေန႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ရင္း ကုိယ့္ကိုကိုယ္ အျမဲေမတၱာ ပုိ႔ပါတယ္။ (မိမိကိုယ္က ေအးခ်မ္းမွ တစ္ပါးသူကို ေအးခ်မ္းမႈ ေပးႏုိင္မယ္လုိ႔ ထင္လုိ႔ပါ) ဘုန္းဘုန္းေျပာတဲ့ နံပါတ္သံုး အမ်ိဳးအစားထဲမွာ ပါေနတာကို နံပါတ္နွစ္ အမ်ိဳးအစားထဲ ပါေအာင္ ေလ့က်င့္ေနပါတယ္။ ေမးလ္ကတဆင့္ ၀င္လာတဲ့ ဘုန္းဘုန္းရဲ့ ေဆာင္းပါးေလးကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္ ပါဦးေနာ္။<span id="fullpost"><br /><br />မ်က္ႏွာ က သံုးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ ပူသည့္ မ်က္ႏွာရယ္၊ ေအးသည့္ မ်က္ႏွာရယ္ ၊မပူမေအး မ်က္ႏွာ ရယ္ပါ ။ တစ္ခ်ိဳ့မ်ား မ်က္ႏွာ ၿမင္လိုက္ ရရင္ပဲ သူ့မ်က္ႏွာမွာ အေအးဓာတ္က အထင္းသား ေပၚေနတာပါ။ မ်က္ႏွာက ၾကည္ေနတာပါ။ သူတင္လား ဆိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ၿမင္ရတဲ့ သူရဲ့ရင္ကုိ ေအးသြားတာပါ။ ကုသိုလ္ေတြ ရင္ထဲမွာ ၿပည့္ေနမယ္၊ စိတ္ထား ေလးေတြေကာင္း ေနမယ္ဆိုရင္ ေအးတဲ့ မ်က္ႏွာကုိ ရေနတာပါ။<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ မ်က္နွာၿမင္လိုက္ ရတာနဲ့ သူ့မ်က္ႏွာ မွာ အပူဓာတ္က အထင္းသား ေပၚေနတာပါ။ ၿမင္ရတဲ့သူ ရင္ထဲကုိေတာင္ ပူခ်င္ပူ သြားတာပါ။ အကုသိုလ္ေတြ ရင္ထဲမွာ ၿပည့္ေနမယ္ ၊စိတ္ထားေလးေတြ ညံ့ေနမယ္ဆိုရင္ ပူတဲ့ မ်က္ႏွာကုိ ရေနတာပါ။ စကားလံုး လွလွေတြ အမူအရာ ေကာင္းေကာင္းေတြနဲ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဟန္ေဆာင္ထား ႏိုင္ေပမဲ့ မ်က္ႏွာမွာေတာ့ ညာလို႔မရပါဘူး။ အကုသိုလ္ သိပ္မ်ားေန တဲ့သူရဲ့ မ်က္နွာဟာ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ကုိ မရွိပါဘူး။ မ်က္ႏွာၾကည့္ရံုနဲ႔ သိပ္သိသာပါတယ္ ။ ရုပ္လွတာ မလွတာ၊ အသာျဖဴတာ၊ မျဖဴတာနဲ့ လည္းမဆိုင္ပါဘူး။ မ်က္နွာမွာကုိ အပူဓာတ္ကသိသာ ေပၚလြင္ေနတာပါ။<br /><br />အေကာင္းဆံုး အလွၿပင္ဆိုင္ ကုိသြားၿပီး အေကာင္းဆံုး ျပင္ထားဦးေတာ့ ၊ရင္ထဲမွာ အကုသိုလ္ေတြ ရွိေနရင္ စိတ္ထားေတြ ညံ့ေနရင္ အပူမ်က္ႏွာပဲ ၿဖစ္ေနမွာပါ။ အေအး မ်က္ႏွာကုိ မရႏိုင္ပါဘူး။တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ ကုသိုလ္စိတ္ ၿဖစ္လိုက္၊ တစ္ခါတစ္ေလ အကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္လိုက္ စိတ္ထား ေကာင္းလိုက္ စိတ္ထား ညံ့လိုက္နဲ့ အဲလို လူမိ်ဳးရဲ့ မ်က္ႏွာ မပူမေအး မ်က္ႏွာပါ ။<br />စာဖတ္သူေကာ မ်က္ႏွာသံုးမ်ိဳးထဲက ဘယ္မ်က္နွာ မ်ိဳးထဲမွာ ပါပါသလဲ ။ စာေရးသူကေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ ပူတဲ့ မ်က္ႏွာၿဖစ္လိုက္ တစ္ခါတစ္ေလ ေအးတဲ့ မ်က္ႏွာ ၿဖစ္လိုက္နဲ႕ပါ။ ပူတဲ့မ်က္ႏွာ ၿဖစ္ေနတယ္ ဆိုရင္ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သိေနတာပါ။ အဲဒီ ေန႕ေတြမ်ားဆို ပရိတ္သတ္နဲ့ မေတြ႕ခ်င္ပါဘူး။ အားနာလို႔ပါ ။ေတြ႔ျဖစ္ခဲ့လွ်င္လည္း အဆင္မေျပျဖစ္ တတ္လြန္းလို႔ပါ။ အေအးမ်က္နွာ ရၿပီဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္သူနဲ႔ပဲ ဆက္ဆံဆက္ဆံ အစစအရာရာ အဆင္ေျပ ေနတတ္ပါတယ္။<br /><br />အမွန္ေတာ့ ကုိယ့္မ်က္နွာကုိယ္ (မွန္ၾကည့္ေသာအခါ) ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ တံခါးပိတ္ၿပီး အေသခ်ာ ၾကည့္ရင္ သိသာပါတယ္။ တကယ္လို႔ ကုိယ့္မ်က္ႏွာဟာ ပူတဲ့မ်က္ႏွာ ျဖစ္ေနရင္ ဘာမွအားငယ္စရာ မလုိပါဘူး ။ ေအးတဲ့မ်က္ႏွာ ၿဖစ္ေအာင္ ျပဳျပင္ယူလို့ ရပါတယ္။ ကုိယ္က ေအးတဲ့ မ်က္ႏွာရွိခ်င္ တဲ့သူၿဖစ္ဖို႔ ပဲလိုပါတယ္။ ေအးတဲ့မ်က္ႏွာ ၿဖစ္ဖို႔အတြက္ေတာ့ လြယ္တဲ့ ကမၼ႒န္း တစ္ခုခုကုိ အၿမဲႏွလံုးသြင္း ေနလိုက္ရံုပါပဲ။ ခက္တဲ့ ကမၼ႒န္းဆို မလုပ္ၿဖစ္မွာ ဆိုးလို႔ပါ။<br /><br />ဥပမာ - နေမာတႆ ကုိ အခ်ိန္မ်ားမ်ား ပြားေနလိုက္မယ္ ဆိုရင္လည္း ရပါတယ္။ ထမင္းခ်က္ ရင္းလည္း ပြားလို့ရတာပါ ပဲ။ ေစ်းေရာင္းရင္းလည္း ပြားလို့ရတယ္။ ေစ်း၀ယ္ရင္းလည္း ပြားလို့ရပါတယ္။ သြားရင္းလာရင္းလည္း ပြားလို့ရေနတာပါ ပဲ။ေနာက္ဆံုး ေရခ်ိဳးခန္း ၀င္ရင္းနဲ့လည္း ပြားလို႔ရ ေနတာပါပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလ မေကာင္းတဲ့စိတ္ တစ္ခုခုမ်ား ၀င္ခဲ့ရင္ ခ်က္ခ်င္းပဲ နေမာတႆ ကုိးေခါက္၊ ဆယ္ေခါက္ေလာက္ ပြားပစ္လုိက္ပါ။<br /><br />မေကာင္းတဲ့စိတ္ ၀င္လိုက္တာနဲ့ နေမာတႆ ပြားလိုက္ နဲ႕ ၾကာလာေတာ့ မေကာင္းတဲ့ အကုသိုလ္ စိတ္၀င္မႈေတြ ေလ်ာ့သြားပါလိမ့္မယ္။ မေကာင္းစိတ္ေတြ ေလ်ာ့ေလ်ာ့သြားရင္ မ်က္နွာက အပူဓတ္ေတြပါ ေလ်ာ့ေလ်ာ့သြားတာပါ။ ပြားရင္း၊ ပြားရင္းနဲ့ မ်က္ႏွာမွာ အေအးဓတ္က ေပၚလာတာပါ။ အဲဒီအခါမွာ မွန္ထဲျပန္ၾကည့္ရင္ အေအးဓာတ္နဲ့ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကုိယ္ ေက်ေက်နပ္နပ္နဲ႔ ေတြ႕ရေတာ့မွာပါ။ ပြားစမွာေတာ့ အေအးမ်က္ႏွာကုိ ခ်က္ခ်င္း ရဦးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပြားတဲ့အထံု ရက္ကေလး ၾကာလာမွ ရလာမွာပါ။ ကုိယ္က အလုပ္တစ္ခု အေနနဲ႔ ပြားေနဖို႔ပါပဲ။ အေအးဓာတ္ မ်က္ႏွာရ သြားၿပီဆိုရင္ ေနရထိုင္ရ တာကစ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးကုိ ရွိသြားေတာ့တာပါ။<br />ေလာကရဲ့ သေဘာအရ ေအးတဲ့ မ်က္နွာရွိတဲ့ သူကုိပဲ လူေတြက ဆက္ဆံခ်င္ ၾကတာပါ။ ပူတဲ့မ်က္ႏွာ ရွိတဲ့သူကုိ အလုပ္သေဘာအရ ဆက္ဆံရဦးေတာ့ မဆက္ဆံ ခ်င္ၾကပါဘူး။ ကုိယ္က ဒီအက်ိဳးအပစ္ ေလးေတြကုိ အာရံုျပဳၿပီး ေအးတဲ့မ်က္ႏွာၿဖစ္ေအာင္ အသိနဲ႔ျပဳျပင္ ယူရမွာပါ။ ပုထုဇဥ္ေတြ ဆိုေတာ့လည္း အၿမဲတမ္း ေအးတဲ့မ်က္ႏွာ ျဖစ္ေနဖုိ႔ဆိုတာ မလြယ္ပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလ ေဒါသေၾကာင့္ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ဣႆာ မစၦရိယ ေၾကာင့္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကုိယ့္ရဲ့ မ်က္ႏွာက ပူတဲ့မ်က္ႏွာ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ကုိယ့္မ်က္ႏွာ ေျပာင္းလဲ သြားၿပီဆိုတာနဲ႔ ကုိယ္က သိလိုက္ဖို႔ပါပဲ။ သိၿပီးရင္ျပဳျပင္ယူ သြားဖို႔ပါပဲ။ ကုိယ္က ေအးတဲ့မ်က္ႏွာ ရထားရင္ အႏုပညာ အလုပ္ကိုပဲ လုပ္လုပ္ ၊ေစ်းပဲေရာင္းေရာင္း ၊ စာပဲသင္သင္ ၊ ဆိုက္ကားပဲနင္းနင္း၊ ဘာစီးပြားေရး ပဲလုပ္လုပ္ ကုိယ့္ရဲ့အလုပ္ကုိ အေအးမ်က္ႏွာက အေထာက္အပံ့ေတြ ေပးေနတာပါ။<br />ဘာပဲေၿပာေၿပာ ရင္ထဲမွာ အကုသိုလ္ စိတ္ေတြၿဖစ္မေနေအာင္ လြယ္ကူတဲ့ ကမၼ႒န္း တစ္ခုခုကုိ အၿမဲ ႏွလံုးသြင္း ေနၿဖစ္ရင္ အေအး မ်က္နွာကုိ ရေနတာပဲေလ ။တကယ္ေတာ့ ဇနီး၊ ခင္ပြန္း၊ သားသမီး၊ ရာထူး၊ အာဏာ၊ ေငြေၾကး၊ အရာအားလံုးဟာ ဘာမွ မၿမဲပါဘူး။ မၿမဲတဲ့ သေဘာတရားေတြကုိ မၿမဲဘူးလို႔ ကုိယ္ကသိ လိုက္ဖို႔ပါပဲ။<br /><br />အဲဒီမၿမဲတာေတြကုိပဲ အမွီၿပဳၿပီး ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ဣႆာ မစၦရိယ၊ ၿဖစ္ေနတာကုိက သိပ္ၿပီးရွက္ဖို႔ ေကာင္းတာပါ။ ၿပီးေတာ့ေသရင္ ကုိယ့္ေနာက္ပါမွာ က်ေနတာပဲ။ မၿမဲတဲ့ သေဘာတရားကုိ သိတတ္တဲ့ ဥာဏ္ဓာတ္ဟာ ေနာက္ဘ၀ ေနာက္ဘ၀ ေတြအထိလည္း အထံုဓာတ္ ပါသြားမွာပါ။ ေနာက္ဘ၀ ေနာက္ဘ၀ မွာလည္း အထံုဓာတ္က ပါလာတာ ဆိုေတာ့ မၿမဲတဲ့ သေဘာတရားေတြကုိ သတိဥာဏ္ ပြင့္ၿပီး ေနာက္ဘ၀ ေနာက္ဘ၀ေတြမွလည္း တရားေတြ အားထုတ္ ၿဖစ္ရဦးမွာပါ။ ေနာက္ဘ၀ ေနာက္ဘ၀ ေတြမွာလည္း တရားေတြ အားထုတ္ၿဖစ္ၿပီး ေနကၡမၼ ပါရမီ (ေနကၡမၼ ပါရမီ ဆိုသည္မွာ ေလာဘ စတဲ့ အကုသိုလ္ တရားေတြကုိ ကိုယ့္ သနၱာန္ မွာ မရွိေအာင္ လုပ္တာပါ ) ကုိလည္း ဆင့္ကာ ဆင့္ကာ ျဖည့္က်င့္ ေနၾကဦးမွာပါ။ေနကၡမၼ ပါရမီေတြ ျဖည့္ရင္း ျဖည့္ရင္းနဲ့ တစ္ဆင့္ထက္ တစ္ဆင့္ ျမင့္လာၿပီး ပါရမီေတြ ျပည့္လာတဲ့အခါ ဘ၀ရဲ့ တကယ့္ ပန္းတိုင္ၿဖစ္တဲ့ မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္ကုိ ေရာက္ရွိသြား ေတာ့မွာပါပဲေလ။<br /><br />ျမင့္ျမတ္သူ တို႔ရဲ့ အလုပ�